தேவனோடு ஓர் இயல்பான உறவை ஏற்படுத்திக் கொள்வது மிகவும் முக்கியம்

மக்கள் தங்கள் இருதயத்தால் தேவனுடைய ஆவியைத் தொடுவதே அவர்கள் தேவனில் விசுவாசம் வைப்பதற்கும், அவரை நேசிப்பதற்கும், அவரைத் திருப்திப்படுத்துவதற்குமான வழியாகும். தேவனுடைய திருப்தியைப் பெற்று, தங்கள் இருதயத்தை தேவனுடைய வார்த்தைகளோடு ஐக்கியப்படுத்தி தேவனுடைய ஆவியின் ஏவுதலை பெறுவார்கள். நீ ஓர் இயல்பான ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையை வாழ்ந்திடவும், தேவனோடு ஓர் இயல்பான உறவை ஏற்படுத்திக் கொள்ளவும் விரும்பினால், முதலாவது உனது இருதயத்தை அவருக்குக் கொடுக்க வேண்டும். உனது இருதயத்தை அவருக்கு முன்பாக அமைதிப்படுத்தி, அவருக்குள் உனது முழு இருதயத்தையும் ஊற்றினால், படிப்படியாக இயல்பான ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையை வளர்த்துக்கொள்ள முடியும். தேவன் மீதான மக்களின் விசுவாசத்தை பொறுத்தமட்டில் அவர்கள் தங்கள் இருதயத்தை அவருக்கு கொடுக்காவிட்டால், அவர்கள் இருதயம் அவருக்குள் இராவிட்டால், அவர்கள் தேவனின் நுகத்தை தங்கள் நுகமாக ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால் அந்த ஜனங்களின் நடத்தையானது தேவனை ஏமாற்றுவதாக, மதம் சார்ந்த மக்களின் செய்கையாக இருக்குமே தவிர அதை தேவன் மெச்சிக்கொள்ளமாட்டார். இப்படிப்பட்ட நபரிடமிருந்து தேவன் எதையும் பெற்றுக்கொள்ள முடியாது. இப்படிப்பட்டவர் தேவனுடைய செயலை தடுப்பவராகவும், தேவனுடைய வீட்டில் பயனற்றதான, பகட்டான அலங்காரம் போன்றும் மட்டுமே இருப்பார். இப்படிப்பட்டவரை தேவன் பயன்படுத்தமாட்டார். இப்படிப்பட்ட நபரில் பரிசுத்த ஆவியானவரின் செயல்பாட்டுக்கு எந்த வாய்ப்பும் இல்லாததோடு, அவர்கள் பரிபூரணப்படுவதில் எந்தப் பிரயோஜனமும் இருக்காது. உண்மையில் இப்படிப்பட்டவர் நடைபிணமாவார். பரிசுத்த ஆவியானவர் பயன்படுத்தக்கூடியவை எதுவும் இப்படிப்பட்டவர்களில் காணப்படாது. மாறாக, அவர்கள் அனைவரும் சாத்தானால் ஆட்கொள்ளப்பட்டவர்களாயும், மிகவும் சீர்கெட்டுப்போனவர்களாயும் இருப்பர். இப்படிப்பட்டவர்களை தேவன் களையெடுப்பார். பரிசுத்த ஆவியானவர் மக்களை பயன்படுத்தும்போது, காரியங்களை முடிப்பதற்கு அவர்களிலுள்ள விரும்பத்தக்க பகுதிகளை உபயோகப்படுத்துவதோடு, அவர்களிலுள்ள விரும்பத்தகாத பகுதிகளை அவர் மாற்றி பரிபூரணப்படுத்துகிறார். உனது இருதயம் தேவனுக்குள் ஊற்றப்பட்டு அவர் முன்பு அமைதியாக இருக்குமானால் பரிசுத்த ஆவியானவரால் பயன்படுத்தப்படுவதற்கு, அவர் அருளும் ஞானத்தையும் பிரகாசத்தையும் அடைவதற்கான தகுதிகளையும் வாய்ப்பையும் நீ பெற்றுக்கொள்வாய். மேலும் உனது தப்பிதங்களை பரிசுத்த ஆவியானவர் சீர்செய்யும் வாய்ப்பும் கிடைக்கும். நீ உனது இருதயத்தை தேவனுக்கு கொடுக்கும்போது, நேர்மறையான காரியமாக ஆழமாக நுழைந்து புத்தியின் உயர்தளத்தை அடைதல் போன்றவையும், எதிர்மறையான காரியமாக உனது சொந்த தவறுகள் மற்றும் குறைபாடுகளை பற்றிய புரிதலும் கிடைக்கும்; தேவனுடைய சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதில் அதிக ஆர்வத்துடன் இருப்பாய்; மந்தமாக இல்லாமல் துடிப்பாக ராஜ்யத்திற்குள் பிரவேசிப்பாய். இவ்விதமாக நீ சரியான நபராக மாறுவாய். தேவனுக்கு முன்பாக உனது இருதயம் தொடர்ந்து அமைதியாக இருக்க முடியும் என்று வைத்துக்கொண்டால், நீ பரிசுத்த ஆவியானவரின் பாராட்டுதலை பெறுகிறாயோ இல்லையோ, தேவனை பிரியப்படுத்துகிறாயோ இல்லையோ, துடிப்பாக உட்பிரவேசிக்கிறாயா என்பதுதான் முக்கியமான காரியம். பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒரு நபரை பிரகாசிக்கச் செய்து அவரை பயன்படுத்தும்போது, அவர் அவர்களை ஒருபோதும் எதிர்மறையாக மாற்றுவதில்லை. ஆனால், துடிப்பாக முன்னேறிச் செல்லவே வைக்கிறார். அந்த நபருக்கு பெலவீனங்கள் இருந்தாலும், அந்த பெலவீனங்களையே அடிப்படையாகக் கொண்டு வாழ்வதை, வாழ்வில் வளர்ச்சி தாமதப்படுவதை அவர்கள் தவிர்க்க இயலும்; தேவ சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதை தொடர்ந்து நாட இயலும். இது ஒரு தரநிலையாகும். இதை நீ அடைய முடியுமென்றால் பரிசுத்த ஆவியானவரின் பிரசன்னத்தை நீ பெற்றுள்ளாய் என்பதற்கு போதுமான சான்று இதுவே ஆகும். ஞானத்தைப் பெற்றுக் கொண்ட பின்னரும், தங்களை அறிந்து கொண்ட பின்னரும் எழுந்திருந்து தேவனுக்கு இசைவாக செயல்பட இயலாமல் எதிர்மறையாக, மந்தமாக இருந்தால், அந்த நபர் தேவ கிருபையை மட்டும் அடைந்திருக்கிறாரே தவிர, பரிசுத்த ஆவியானவர் அவருக்குள் இல்லை. ஒருவர் எதிர்மறை நோக்கம் கொண்டிருப்பின், அவரது இருதயம் தேவனிடமாய் திரும்பவில்லை என்றும் அவரது ஆவி தேவ ஆவியினால் ஏவப்படவில்லை என்றும் அர்த்தம். இதை அனைவரும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

தேவனுக்கு முன்பாக ஒருவரது இருதயத்தை அமைதியாய் அமர்ந்திருக்கச் செய்வதே மிக முக்கியமானது என்பதை அனுபவத்தின் மூலம் அறிந்து கொள்ளலாம். இது மக்களின் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை மற்றும் அவர்களது வாழ்வின் வளர்ச்சியை குறித்த பிரச்னையாகும். தேவனுக்கு முன்பாக உனது இருதயம் அமைதியாக இருந்தால் மட்டுமே, நீ சத்தியத்தை பின்பற்றுவதும் உனது குணாதிசயங்களை மாற்றிக்கொள்வதும் கனி தரும். நீ நுகத்தை சுமந்தவனாக தேவனுக்கு முன்பு வருவதால், பலவிதங்களில் குறைபாடு உள்ளவன் என்று உணர்வதால், அறிந்து கொள்ளவேண்டிய பல சத்தியங்கள் இருக்கின்றன; அனுபவிக்கவேண்டிய உண்மைகள் பல இருக்கின்றன; தேவ சித்தத்தின் மீது முழுவதும் கவனம் செலுத்தவேண்டும் என்ற எண்ணங்கள் எப்போதும் உன் மனதில் இருக்கும். இவை மூச்சுவிட இயலாமல் எப்போதும் உன்னை அழுத்திக்கொண்டே இருப்பதால், நீ எதிர்மறை நோக்கில் இல்லையென்றாலும்கூட இருதயத்தில் பாரத்தை உணர நேரிடும். இப்படி இருக்கும் மக்கள் மட்டுமே தேவனுடைய வார்த்தையின் ஞானத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவும் தேவ ஆவியினால் ஏவப்படவும் தகுதியுடையவர்களாவார்கள். அவர்களது நுகத்தினால், அவர்களது இருதய பாரத்தினால், அவர்கள் செலுத்திய கிரயத்தினால், தேவனுக்கு முன்பாக அவர்கள் அனுபவித்த நெருக்கத்தினால் அவர் அருளும் ஞானத்தையும் பிரகாசத்தையும் அவர்கள் அடைந்தார்கள் என்று கூறலாம். தேவன் ஒருவரையும் பாரபட்சத்துடன் நடத்துவதில்லை. மக்களை அவர் எப்போதும் நீதியுடன் நடத்துகிறார். காரணமில்லாமல் அல்லது நிபந்தனையில்லாமல் அவர் மக்களுக்குக் கொடுப்பதில்லை. இது அவரது நீதியுள்ள குணாதிசயங்களில் ஒன்றாகும். நடைமுறை வாழ்வில் இன்னும் அநேகர் இந்நிலையை அடைய வேண்டியதுள்ளது. அவர்கள் இருதயம் இன்னும் முழுமையாக தேவனிடம் திரும்ப வேண்டியுள்ளதால் அவர்களது இயல்பான வாழ்வில் எந்தப் பெரிய மாற்றமும் இன்னும் ஏற்படவில்லை. ஏனென்றால் அவர்கள் பரிசுத்த ஆவியானவரின் கிரியையை இன்னும் பெற்றுக்கொள்ளாமல், தேவ கிருபையில் வாழ்கிறார்கள். தேவனால் பயன்படுத்தப்படுவதற்கு கீழ்க்காணும் தகுதிகளை மக்கள் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்: அவர்கள் இருதயம் தேவனிடம் திரும்பவேண்டும்; தேவனுடைய வார்த்தைகளின் பாரத்தை அவர்கள் சுமக்கவேண்டும்; வாஞ்சையுள்ள இருதயம் அவர்களுக்கு வேண்டும்; சத்தியத்தை தேடும் உறுதி கொண்டவர்களாக இருக்க வேண்டும். இப்படி இருக்கும் மக்கள் மட்டுமே பரிசுத்த ஆவியானவரின் கிரியையை பெற்றுக் கொள்ளவும், ஞானத்தையும் பிரகாசத்தையும் அடிக்கடி அடையவும் முடியும். தேவனால் பயன்படுத்தப்படும் மக்கள் ஒழுங்காக பேசினாலும், கவனமின்றி பேசுவதை தவிர்த்தாலும், தேவனுக்கு முன்பாக அமைதியான இருதயத்தை கொண்டிருந்தாலும் வெளியே இருந்து பார்ப்பதற்கு மற்றவர்களுடன் இயல்பான உறவை கொண்டிராதவர்களாகவும் முரண்பாடானவர்களாகவும் காணப்படுவர். இப்படிப்பட்ட நபர் பரிசுத்த ஆவியானவரால் பயன்படுத்தப்பட போதுமானவர். தேவன் பேசக்கூடிய "முரண்பாடான" நபர் மற்றவர்களுடன் இயல்பான உறவை பேணாதவராக, வெளிப்புற அன்புக்கோ அல்லது வெளிப்புற சடங்காச்சாரத்திற்கோ போதிய முக்கியத்துவம் கொடுக்காதவராக காணப்படுகிறார், ஆனால் ஆவிக்குரிய விஷயங்களை கொடுக்கும்போது, தங்கள் இருதயத்தை திறந்து, தேவனுக்கு முன்பான தங்கள் உண்மை அனுபவத்திலிருந்து பெற்ற பிரகாசத்தோடும், தெளிவோடும் சுயநலமின்றி மற்றவர்களுக்கு கொடுக்க இயலும். இவ்விதமாக அவர்கள் தேவன் மீதான அன்பை வெளிப்படுத்தி தேவ சித்தத்தை நிறைவேற்றுகிறார்கள். மற்றவர்கள் அனைவரும் அவர்களை அவதூறாய் பேசி, பரியாசம் பண்ணும்போது, வெளியிலுள்ள மக்களால், விஷயங்களால், பொருட்களால் தாங்கள் கட்டுப்படுத்தப்படுவதை தவிர்க்கக்கூடியவர்களாகவும், அத்தகைய நிலையிலும் தேவன் முன்பாக அமைதியாக இருக்கக்கூடியவர்களாகவும் இருப்பர். அப்படிப்பட்ட நபர் தனக்கென தனித்துவமான புரிதல் கொண்டவராக காணப்படுவார். மற்ற மக்கள் என்ன செய்தாலும் இவர்களது இருதயம் ஒருபோதும் தேவனை விட்டு விலகாது. மற்றவர்கள் மகிழ்ச்சியாக, வேடிக்கையாக அரட்டையடித்துக் கொண்டிருந்தாலும், இவர்கள் இருதயம் தேவனுக்கு முன்பாக இருக்கும்; தேவனுடைய வார்த்தையை கண்ணோக்கும்; தேவனின் நோக்கங்களை நாடி தங்கள் இருதயத்தினுள் அமைதியாக தேவனிடம் ஜெபிக்கும். மற்றவர்களோடு இயல்பாக உறவை பேணுவதற்கு அவர்கள் ஒருபோதும் முக்கியத்துவம் அளிக்கமாட்டார்கள். அப்படிப்பட்டவர்கள் வாழ்வதற்கான தத்துவம் ஏதும் இல்லாதவராக காணப்படுவார்கள். ஆனால் வெளிப்புறத்தில் துடிப்பானவராக, அன்புக்குரியவராக, வெகுளியாக, சாந்தகுணமுள்ளவராக இருப்பார்கள். தேவன் பயன்படுத்தும் நபர் இப்படிப்பட்டவராக இருப்பார்கள். வாழ்க்கைக்கான தத்துவம் அல்லது "இயல்பான காரணம்" போன்றவை இப்படிப்பட்ட நபருக்கு பொருந்துவதில்லை. அவர் முழு இருதயத்தையும் தேவனின் வார்த்தைக்கு அர்ப்பணித்தவராக, தேவனை மட்டுமே இருதயத்தில் கொண்டவராக காணப்படுவார்கள். இப்படிப்பட்ட நபரை தேவன் "காரணம் காட்டாத" நபராக குறிப்பிடுகிறார். அப்படிப்பட்ட நபரே தேவனால் பயன்படுத்தப்படுவார். தேவனால் பயன்படுத்தப்பட்டு வரும் நபரின் அடையாளம் என்னவென்றால் எப்போதும் அல்லது எங்கேயும் அவர்கள் இருதயம் தேவனுக்கு முன்பாக இருக்கும்; மற்றவர்கள் எவ்வளவு ஒழுக்கமற்றவர்களாக, இச்சையான, மாம்ச பிரகாரமான செயல்களில் ஈடுபட்டாலும் இவரின் இருதயம் ஒருபோதும் தேவனை விட்டு விலகாமல் இருக்கும்; இப்படிப்பட்டவர்கள் பெரும்பான்மையோரை பின்பற்ற மாட்டார்கள். இப்படிப்பட்ட நபரே தேவனால் பயன்படுத்தப்படுவதற்கு பொருத்தமானவர்; இவரே பரிசுத்த ஆவியானவரால் பரிபூரணமாக்கப்படுகிறார். இந்த காரியங்களை உன்னால் அடைய இயலாவிட்டால், தேவனால் ஆதாயப்படுத்தப்படுவதற்கும் பரிசுத்த ஆவியானவரால் பரிபூரணமாக்கப்படுவதற்கும் நீ தகுதி பெறவில்லை.

நீ தேவனோடு இயல்பான உறவை வைத்துக்கொள்வதற்கு விரும்பினால், உனது இருதயம் தேவனிடம் திரும்ப வேண்டும். இதை அஸ்திபாரமாக கொண்டால், நீ மற்றவர்களிடம் இயல்பான உறவை கொண்டிருப்பாய். தேவனோடு இயல்பான உறவைகொண்டிருக்கவில்லையானால், மற்றவர்களோடு உறவை பேணுவதற்கு நீ என்ன செய்கிறாய், எவ்வளவு கடினமாய் உழைக்கிறாய், எவ்வளவு ஆற்றலை செலவழிக்கிறாய் என்பதெல்லாம் பொருட்டே அல்ல; அவையனைத்தும் வாழ்க்கைக்கான மனித தத்துவத்தைச் சார்ந்ததாகவே இருக்கும். மற்ற மக்கள் உன்னை புகழும்வண்ணம் மனித கண்ணோட்டத்திலும் மனித தத்துவத்தின் அடிப்படையிலும் மற்றவர்கள் மத்தியில் உனது அந்தஸ்தை பேணிவருகிறாயேயன்றி, மக்களோடு இயல்பான உறவை ஏற்படுத்துவதில் நீ தேவனுடைய வார்த்தையைப் பின்பற்றவில்லை. நீ மக்களுடனான உறவில் கவனம் செலுத்தாமல் தேவனோடு இயல்பான உறவை பேணி வந்தாயானால், உனது இருதயத்தை தேவனுக்குக் கொடுத்து அவருக்கு கீழ்ப்படிய கற்றுக்கொண்டாயானால், மற்ற மக்களுடனான உனது உறவு தானாகவே இயல்பானதாகிவிடும். இவ்விதமாக, இந்த உறவுகள் மாம்சத்தில் ஏற்படுத்தப்படுத்தப்படாமல், தேவனுடைய அன்பு என்னும் அஸ்திபாரத்தின்மேல் ஸ்தாபிக்கப்படுகிறது. மாம்சபிரகாரமான எந்த இடைபடுதலும் இருக்காது; ஆனால் ஆவியில் ஐக்கியமும், பரஸ்பர அன்பும், பரஸ்பர ஆறுதலும் ஒருவருக்கொருவர் கொடுத்து உதவுவதும் காணப்படும். தேவனை திருப்தியாக்கும் இருதயத்தை அஸ்திபாரமாக கொண்டே இவை அனைத்தும் நடைபெறும். இந்த உறவுகள் வாழ்க்கைக்கான மனித தத்துவத்தை சார்ந்து பேணப்படாமல் தேவனுக்காக பாரத்தை சுமப்பதன் மூலமாக இயல்பாக உருவாகிறது. இதற்கு மனித முயற்சி தேவையில்லை. தேவனுடைய வார்த்தையின் அடிப்படையில் நீ செயல்பட்டால் மட்டும் போதும். தேவ சித்தத்திற்கு விட்டுக்கொடுப்பதற்கு நீ விரும்புகிறாயா? தேவனுக்கு முன்பாக "காரணம் காட்டாத" ஒருவராக இருக்க விரும்புகிறாயா? மக்கள் மத்தியிலான உனது அந்தஸ்து குறித்து எண்ணாமல், உனது இருதயத்தை முழுவதுமாக தேவனுக்கு கொடுக்க விரும்புகிறாயா? உன்னோடு தொடர்பிலிருக்கும் அனைவரிலும் யாரோடு உனது உறவு சிறப்பானதாக இருக்கிறது? யாருடனான உனது உறவு மோசமான நிலையிலுள்ளது? மக்களுடனான உனது உறவு இயல்பாக உள்ளதா? நீ அனைவரையும் சமமாக நடத்துகிறாயா? மற்றவர்களுடனான உனது உறவு வாழ்க்கைக்குரிய தத்துவத்தின்படி பேணப்படுகிறதா அல்லது தேவனுடைய அன்பென்னும் அஸ்திபாரத்தின்மேல் கட்டப்பட்டுள்ளதா? ஒருவர் தன் இருதயத்தை தேவனுக்கு கொடுக்கவில்லை என்றால் அவரது ஆவி மந்தமானதாக, மரத்துப்போனதாக, உணர்வற்றதாக மாறிவிடும். இப்படிப்பட்ட நபர் தேவனுடைய வார்த்தையை ஒருபோதும் புரிந்துகொள்ளமாட்டார்; அவரது மனநிலை ஒருபோதும் மாறாது. ஒருவரது மனநிலையில் மாற்றம் ஏற்படுவது அவரது இருதயத்தை முழுவதுமாக தேவனுக்கு கொடுப்பதற்கான மற்றும் தேவனுடைய வார்த்தையிலிருந்து ஞானத்தையும் பிரகாசத்தையும் பெற்றுக்கொள்வதற்கான வழிமுறையாகும். தேவனுடைய கிரியை ஒருவரை துடிப்பாக உட்பிரவேசிக்க அனுமதிப்பதோடு தங்கள் எதிர்மறை காரியங்களைக் குறித்த அறிவைப் பெற்றுக்கொண்டு அவற்றை அகற்றுவதற்கும் உதவும். தேவனுக்கு உனது இருதயத்தை கொடுக்கும் நிலையை நீ அடையும்போது, உனது ஆவிக்குள் ஒவ்வொரு நுட்பமான அசைவையும் உணரக்கூடியவனாகவும், தேவனிடமிருந்து பெறும் ஞானம், பிரகாசம் ஆகியவற்றை அறியக்கூடியவனாகவும் மாறுவாய். இதைப் பற்றிக்கொண்டு படிப்படியாக பரிசுத்த ஆவியானவரால் பரிபூரணப்படுத்தப்படும் பாதைக்குள் பிரவேசிப்பாய். எந்த அளவுக்கு உனது இருதயம் தேவனுக்கு முன்பாக அமைதியாக இருக்கிறதோ, அந்த அளவுக்கு உனது ஆவி அதிக உணர்வுள்ளதாகவும் இன்பமானதாகவும் இருக்கும். எந்த அளவு உனது ஆவி பரிசுத்த ஆவியானவர் தன்னை ஏவுகிறார் என்பதை உணர முடிகிறதோ, அந்த அளவு தேவனுடனான உனது உறவு இயல்பானதாக மாறும். மக்களுக்கிடையேயான இயல்பான உறவு மனித முயற்சியினால் அல்ல, அவரவர் இருதயங்களை தேவனுக்குக் கொடுத்தல் என்ற அஸ்திபாரத்தின்மேலேயே எழுப்பப்படும். தேவனை தங்கள் இருதயத்தில் கொண்டிராமல், மக்கள் தங்களுக்குள் கொண்டிருக்கும் உறவானது மாம்சரீதியானதாகவே இருக்கும். அந்த உறவு இயல்பானதாக அல்ல, இச்சைக்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டதாகவே இருக்கும். அவ்வகை உறவுகளை தேவன் வெறுக்கிறார், அருவருக்கிறார். நீ ஆவியில் ஏவுதல் பெற்றதாக கூறியும், உன்னோடு ஐக்கியம் கொள்ள விரும்புவர்களோடு ஐக்கியம் கொள்ளாமலும், அவர்களுக்கு எதிராக பாரபட்சம் காட்டி, அவர்களுடன் இடைபடாமல் தவிர்த்து, உயர்ந்தவர்கள் என்று நீ நினைக்கக்கூடிய, உனக்கு விருப்பமான மக்களோடு எப்போதும் ஐக்கியம் கொள்ள விரும்பினால், நீ உணர்ச்சிகளுக்குக் கட்டுப்பட்டவனென்றும், தேவனோடு இயல்பான உறவில் இல்லையென்பதும் நிரூபணமாகும். நீ தேவனை வஞ்சிக்கவும் உனது சொந்த அவலட்சணத்தை மூடிமறைக்கவும் முயற்சிக்கிறாய். சில புரிதல்களை உன்னால் பகிர்ந்துகொள்ள முடிந்தாலும், நீ தவறான நோக்கங்களை கொண்டிருக்கிறாய்; பிறகு நீ செய்யும் ஒவ்வொன்றும் மனித தரத்தின்படியான நோக்கில் நல்லதாக இருக்கும். தேவனுடைய பாரத்தின்படியல்ல, மாம்சத்தின்படி நீ செயல்படுவதால் தேவன் உன்னை மெச்சிக்கொள்ள மாட்டார். தேவனுக்கு முன்பாக உனது இருதயத்தை அமைதிப்படுத்த முடியுமானால், தேவனை நேசிக்கிற அனைவரோடும் இயல்பாக இடைபட முடியுமானால் மட்டுமே, நீ தேவனால் பயன்படுத்தப்பட தகுதியானவன். இவ்விதமாக, நீ மற்றவர்களோடு எப்படி இணைந்து செயல்படுகிறாய் என்பதல்ல, வாழ்க்கைக்கான தத்துவத்தின்படியல்ல, தேவனுக்கு முன்பாக அவருடைய பாரத்தை கருத்தில் கொண்டு வாழ்வதே கருத்தில் கொள்ளத்தக்கது. உங்களில் எத்தனை பேர் இதைப் போல் உள்ளனர்? மற்றவர்களுடனான உனது உறவு உண்மையில் இயல்பாக உள்ளதா? எந்த அஸ்திபாரத்தின்மேல் அது கட்டப்பட்டுள்ளது? உனக்குள் வாழ்க்கைக்கான தத்துவங்கள் எத்தனை உள்ளன? அவை புறந்தள்ளப்பட்டனவா? உனது இருதயம் முழுமையாக தேவனிடம் திரும்பாவிட்டால், நீ தேவனுடையவன் அல்ல. நீ சாத்தானிடமிருந்து வருபவன், முடிவில் சாத்தானிடமே திரும்புவாய். நீ தேவனுடைய ஜனத்தில் ஒருவனாக இருக்கக்கூடிய தகுதி இல்லாதவன். இவை எல்லாவற்றையுமே நீ கவனத்துடன் பரிசீலிக்கவேண்டும்.

முந்தைய: தேவன் மீதுள்ள உங்கள் விசுவாசத்தினாலே நீங்கள் தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும்

அடுத்த: இயல்பான ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை மக்களை சரியான வழியில் நடத்திச் செல்கின்றது

சிரமங்களை அல்லது துன்பங்களை எதிர்கொள்ளும்போது, ​​தேவன் மீது நம்முடைய நம்பிக்கையை எவ்வாறு அதிகரிக்க முடியும்?

அமைப்புகள்

  • உரை
  • தீம்கள்

அடர் நிறங்கள்

தீம்கள்

எழுத்துருக்கள்

எழுத்துருவின் அளவு

வரிகளுக்கிடையிலான இடைவெளி

வரிகளுக்கிடையிலான இடைவெளி

பக்கத்தின் அகலம்

உள்ளடக்கங்கள்

தேடுக

  • இந்த உரையை தேடுக
  • இந்த புத்தகத்தை தேடுக