A. தேவனுடைய அதிகாரம் குறித்து

529. பிரபஞ்சம் மற்றும் ஆகாயவிரிவு ஆகியவற்றின் பரந்த வீதியில், எண்ணற்ற உயிரினங்கள் வாழ்கின்றன மற்றும் இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன, வாழ்க்கைச் சுழற்சிக் கோட்பாட்டைப் பின்பற்றுகின்றன, மற்றும் ஒரு நிலையான விதியையும் கடைப்பிடிக்கின்றன. மரிப்பவர்கள் ஜீவனுள்ளோரின் கதைகளை தங்களுடன் எடுத்துச் செல்கின்றனர், மேலும் ஜீவிக்கிறவர்கள் மரித்தவர்களின் அதே துயரமான வரலாற்றை மீண்டும் செய்கிறார்கள். எனவே, மனிதகுலத்தால் உதவ முடியாது, ஆனால் தன்னைத்தானே கேட்டுக்கொள்ள முடியும்: நாம் ஏன் வாழ்கிறோம்? நாம் ஏன் மரிக்க வேண்டும்? இந்த உலகத்திற்கு யார் கட்டளையிடுகிறார்கள்? இந்த மனிதகுலத்தை உருவாக்கியவர் யார்? மனிதகுலம் உண்மையில் இயற்கை அன்னையால் சிருஷ்டிக்கப்பட்டதா? மனிதகுலம் உண்மையில் தனது சொந்த தலைவிதியைக் கட்டுப்படுத்துகிறதா? … இந்த கேள்விகளை ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மனிதகுலம் இடைவிடாமல் கேட்டுக்கொண்டு இருக்கிறது. துரதிர்ஷ்டவசமாக, இந்த கேள்விகளில் மனிதன் எவ்வளவு அதிகமாக ஆர்வம் கொண்டிருக்கிறானோ, அவ்வளவாக அவனுடைய தாகம் அறிவியலுக்காக வளர்ந்துள்ளது. விஞ்ஞானம் சிறிதளவு மனநிறைவையும், மாம்சத்தின் தற்காலிக இன்பத்தையும் அளிக்கிறது, ஆனால் விஞ்ஞானமானது மனிதனை தனிமைப்படுத்தப்படல், தனித்திருத்தல், மற்றும் மறைத்து-வைத்திருக்கும் பயங்கரம் மற்றும் ஆத்துமாவின் ஆழத்திலிருக்கும் உதவியற்றத்தன்மை ஆகியவற்றிலிருந்து மனிதனை விடுவிப்பதற்கு போதுமானதாக இல்லை. மனிதகுலம் வெறுமனே தனது இதயத்தை மயக்குவதற்காக தனது புறக் கண்ணால் பார்க்கக்கூடிய மற்றும் மனதால் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய அறிவியல் அறிவைப் பயன்படுத்துகிறது. ஆயினும் இரகசியங்களை ஆராய்வதிலிருந்து மனிதகுலத்தைத் தடுக்க இதுபோன்ற அறிவியல் அறிவு போதாது. பிரபஞ்சத்திற்கும் மற்றும் எல்லாவற்றிற்கும் ராஜா யாரென்று மனிதகுலத்திற்கு வெறுமனே தெரியாது, மனிதகுலத்தின் ஆரம்பமும் எதிர்காலமும் தெரியாது. இந்த கோட்பாட்டின் மத்தியில் தவிர்க்க முடியாத வகையில் மனிதகுலம் வெறுமனே வாழ்கிறது. ஒருவரும் தப்பிக்க முடியாது, ஒருவரும் அதை மாற்ற முடியாது, ஏனென்றால் எல்லாவற்றிலும் வானத்திலும் நித்தியத்திலிருந்து நித்தியம் வரை அதிகாரமுள்ள ஒருவர் இருக்கிறார். அவர் ஒருபோதும் மனிதனால் காணக்கூடாதவர், மனிதகுலம் ஒருபோதும் அறிந்திராதவர், மனிதர்கள் ஒருபோதும் அவர் இருப்பதை நம்பினதில்லை—ஆனாலும் அவர் தான் மனிதகுலத்தின் மூதாதையர்களுக்கு சுவாசத்தை ஊதி மனிதகுலத்திற்கு ஜீவனைக் கொடுத்தவர். அவர்தான் மனிதகுலத்திற்கு வழங்கி போஷித்து, அவனை ஜீவனோடு இருக்க அனுமதிக்கிறார்; மற்றும் இன்றுவரை மனிதகுலத்தை வழிநடத்தியவரும் அவரே. மேலும், அவரை, அவர் ஒருவரை மட்டுமே மனிதகுலம் உயிர்வாழ்வதற்காக சார்ந்திருக்கிறது. அவர் எல்லாவற்றிலும் அதிகாரம் கொண்டுள்ளார் மற்றும் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களையும் நிர்வகிக்கிறார். அவர் நான்கு பருவகாலங்களுக்கும் கட்டளையிடுகிறார், அவர்தான் காற்று, உறைபனி, பனி மற்றும் மழையை அழைக்கிறார். அவர் மனிதகுலத்திற்கு சூரிய ஒளியைக் கொண்டு வருகிறார், இரவுக்கு வழிகாட்டுகிறார். அவரே வானங்களையும் பூமியையும் அமைத்து, மனிதனுக்கு மலைகள், ஏரிகள், ஆறுகள் மற்றும் அவற்றுக்குள் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களையும் வழங்கினார். அவருடைய செயல்கள் எங்கும் நிறைந்தவை, அவருடைய வல்லமை எங்கும் வியாபித்திருக்கிறது, அவருடைய ஞானம் எங்கும் வியாபித்திருக்கிறது, மற்றும் அவருடைய அதிகாரம் எங்கும் வியாபித்திருக்கிறது. இந்த கோட்பாடுகள் மற்றும் விதிகள் அனைத்தும் அவருடைய செயல்களின் உருவகமாகும், மேலும் ஒவ்வொன்றும் அவருடைய ஞானத்தையும் அதிகாரத்தையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. அவருடைய அதிகாரத்திலிருந்து யார் தங்களை விலக்கிக் கொள்ள முடியும்? அவருடைய வடிவமைப்புகளிலிருந்து யார் தங்களை வெளியேற்றிக்கொள்ள முடியும்? எல்லாமே அவருடைய பார்வைக்கு கீழாக உள்ளன, மேலும், எல்லாமே அவருடைய அதிகாரத்தின் கீழ் வாழ்கின்றன. அவருடைய செயல்களும் அவருடைய வல்லமையும் மனிதகுலத்தை வேறு வழியில்லாமல் விட்டுவிடுகின்றன, அதாவது அவர் உண்மையிலேயே இருக்கிறார் என்பதையும் எல்லாவற்றிலும் அதிகாரம் கொண்டிருக்கிறார் என்பதையும் ஒப்புக்கொள்வதைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறு வழியில்லை. அவரைத் தவிர வேறு ஒருவராலும் இப்பிரபஞ்சத்திற்கு கட்டளையிட முடியாது, இந்த மனிதகுலத்திற்கு முடிவில்லாமல் பராமரித்து வழங்கவும் முடியாது. நீ தேவனுடைய செயல்களை அங்கீகரிக்க முடியுமா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், நீ தேவன் இருப்பதை நம்புகிறாயா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், உன்னுடைய தலைவிதி தேவனால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்பதில் எவ்வித சந்தேகமில்லை, மேலும் தேவன் எப்போதும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலும் அதிகாரம் கொண்டிருப்பார் என்பதிலும் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. மனிதனால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு புரிந்துகொள்ளப்படுகிறதா இல்லையா என்பதில் அவர் ஜீவிப்பதும் மற்றும் அதிகாரமும் கணிக்கப்படவில்லை. மனிதனின் கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் யாவும் அவர் ஒருவருக்கு மட்டுமே தெரியும், மனிதகுலத்தின் தலைவிதியை அவரால் மட்டுமே தீர்மானிக்க முடியும். இந்த உண்மையை நீ ஏற்றுக் கொள்ள முடியுமா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், மனிதகுலம் இதையெல்லாம் தனது கண்களால் சாட்சியாகக் காண்பதற்கு வெகுநாட்களாக இருக்காது, இதுதான் தேவன் விரைவில் தாங்கும்படிக்கு விரைவில் கொண்டுவருவார் என்ற உண்மையாகும். மனிதகுலம் தேவனுடைய பார்வையின்கீழ் ஜீவித்து மரிக்கிறது. மனிதன் தேவனுடைய நிர்வகித்தலுக்காக வாழ்கிறான், கடைசியாக கண்களை மூடும்போது, இந்த நிர்வகித்தலுக்காகவே அவை மூடப்படுகின்றன. மனிதன் மீண்டும் மீண்டுமாக வருகிறான், திரும்பிப் போகிறான், வநது வந்து போகிறான். விதிவிலக்கு எதுவுமின்றி, இது தேவனுடைய நிர்வகித்தல் மற்றும் அவரது வடிவமைப்பின் ஒரு பகுதியாகும். தேவனுடைய நிர்வகித்தல் ஒருபோதும் நின்றுவிடவில்லை; அது நிரந்தரமாக முன்னேறி வருகிறது. அவர் தாம் இருப்பதை மனிதகுலத்திற்கு தெரியப்படுத்துவார், அவருடைய அதிகாரத்தை அவர்கள் நம்புவார், அவருடைய செயல்களைக் காண்பார்கள், அவருடைய ராஜ்யத்திற்குத் திரும்புவார்கள். இதுதான் அவருடைய திட்டம், மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக அவர் நிர்வகித்து வரும் கிரியை இதுவே.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனுடைய நிர்வகித்தலுக்கு மத்தியில் மட்டுமே மனிதனால் இரட்சிக்கப்பட முடியும்” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

530. எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டிக்கத் தொடங்கியதிலிருந்து, தேவனுடைய வல்லமை வெளிப்படுத்தப்படவும் வெளியரங்கமாகவும் தொடங்கியது. ஏனென்றால் தேவன் எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டிக்க வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தினார். அவர் அவற்றை எந்த விதத்தில் படைத்தார் என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், அவர் ஏன் அவற்றைப் படைத்தார் என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், எல்லாம் தேவனுடைய வார்த்தைகளால் சிருஷ்டிக்கப்பட்டு, நிலைபெற்றன மற்றும் ஜீவித்தன. இது சிருஷ்டிகருடைய தனித்துவமான அதிகாரமாக இருக்கிறது. உலகில் மனிதகுலம் தோன்றுவதற்கு முன்பு, சிருஷ்டிகர் மனிதகுலத்திற்காக எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டிக்க தனது வல்லமையையும் அதிகாரத்தையும் பயன்படுத்தினார் மற்றும் மனிதகுலத்திற்கு பொருத்தமான ஜீவிதச் சூழலை ஆயத்தம் செய்ய அவருடைய தனித்துவமான வழிமுறைகளைப் பயன்படுத்தினார். தேவன் செய்ததெல்லாம், விரைவில் அவருடைய சுவாசத்தைப் பெறவிருக்கும் மனிதகுலத்திற்கான ஆயத்தமாக இருந்தன. அதாவது, மனிதகுலம் சிருஷ்டிக்கப்படுவதற்கு முன்பு, வானங்கள், சுடர்கள், சமுத்திரங்கள் மற்றும் பூமி போன்ற பெரிய விஷயங்களிலும், மிருகங்கள் மற்றும் பறவைகள், அத்துடன் அனைத்து வகையான பூச்சிகள் மற்றும் நுண்ணுயிரிகளிலும், நேரடியாக கண்ணுக்குத் தெரியாத பல்வேறு பாக்டீரியாக்கள் உட்பட அனைத்து சிறிய விஷயங்களிலும் என மனிதகுலத்திலிருந்து வேறுபட்ட எல்லா சிருஷ்டிகளிலும் தேவனுடைய அதிகாரம் காட்டப்பட்டது. ஒவ்வொன்றும் சிருஷ்டிகருடைய வார்த்தைகளால் ஜீவனைப் பெற்றன, ஒவ்வொன்றும் சிருஷ்டிகருடைய வார்த்தைகளால் பெருகின, ஒவ்வொன்றும் சிருஷ்டிகருடைய ஆளுகையின்கீழ் ஜீவித்தன. சிருஷ்டிகருடைய சுவாசத்தை அவை பெறவில்லை என்றாலும், சிருஷ்டிகரால் அவற்றுக்கு வழங்கப்பட்ட ஜீவிதத்துக்கான ஜீவ வல்லமையை அவை வெவ்வேறு வடிவங்கள் மற்றும் கட்டமைப்புகள் மூலம் வெளிப்படுத்தின. சிருஷ்டிகரால் மனிதகுலத்திற்கு வழங்கப்பட்ட பேசும் திறனை அவை பெறவில்லை என்றாலும், அவை ஒவ்வொன்றும் சிருஷ்டிகரால் அவற்றுக்கு வழங்கப்பட்ட தங்கள் ஜீவிதத்தை வெளிப்படுத்தும் வழியைப் பெற்றன மற்றும் இவை மனிதனின் மொழியிலிருந்து வேறுபடுகின்றன. சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரமானது நிலையான பொருள்மயமான காரியங்களுக்கு, அவை ஒருபோதும் மறைந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக அதன் ஜீவனுக்குரிய ஜீவவல்லமையைக் கொடுப்பது மட்டுமல்லாமல், அவை ஒருபோதும் மறைந்துவிடாமல் இருக்க ஒவ்வொரு ஜீவஜந்துவையும் இனப்பெருக்கம் செய்வதற்கும் பெருக்குவதற்கும் உள்ளுணர்வைத் தருகின்றன. எனவே, தலைமுறை தலைமுறையாக, அவை சிருஷ்டிகரால் வழங்கப்படும் உயிர்வாழ்தலுக்கான சட்டங்களையும் கொள்கைகளையும் கொண்டுசெல்லும். சிருஷ்டிகர் தனது அதிகாரத்தைச் செலுத்தும் விதம் என்பது ஒரு பிரமாண்டமான அல்லது நுண்ணிய கண்ணோட்டத்தைக் கடுமையாகப் பின்பற்றாது மற்றும் எந்தவொரு வடிவத்திற்குள்ளும் அடங்காது. அவரால் உலகத்தின் செயல்பாடுகளுக்கு கட்டளையிட முடியும் மற்றும் எல்லாவற்றினுடைய ஜீவன் மற்றும் மரணத்தின் மீது ஆளுகையை வைத்திருக்க முடியும். மேலும், அவருக்கு சேவை செய்வதற்காக எல்லாவற்றையும் அவரால் கையாள முடிகிறது. அவரால் மலைகள், ஆறுகள் மற்றும் ஏரிகளின் அனைத்து கிரியைகளையும் நிர்வகிக்க முடியும் மற்றும் அவற்றில் உள்ள எல்லாவற்றையும் ஆள முடியும். அதனினும் மேலாக, எல்லாவற்றிற்கும் தேவையானதை அவரால் வழங்க முடியும். மனிதகுலம் மட்டுமன்றி, இது மற்ற அனைத்திற்குமான சிருஷ்டிகருடைய தனித்துவமான அதிகாரத்தின் வெளிப்பாடாகும். அத்தகைய வெளிப்பாடு ஒரு ஜீவகாலம் முழுமைக்கு மட்டுமானதல்ல. அத்தகைய வெளிப்பாடு ஒருபோதும் நின்றுவிடாது, ஓய்வெடுக்காது, எந்தவொரு மனிதனாலும் அல்லது பொருளாலும் அதை மாற்றவோ சேதப்படுத்தவோ முடியாது மற்றும் எந்தவொரு மனிதனிடமோ அல்லது பொருளிலோ அதைச் சேர்க்கவோ குறைக்கவோ முடியாது. ஏனென்றால், சிருஷ்டிகருடைய அடையாளத்தை யாராலும் மாற்ற முடியாது. ஆகவே, சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தை எந்தவொரு சிருஷ்டியாலும் மாற்ற முடியாது மற்றும் சிருஷ்டிக்கப்படாத எந்தவொரு ஜீவஜந்துவாலும் அதை அடைய முடியாது. உதாரணமாக தேவனுடைய தூதுவர்களையும் தேவதூதர்களையும் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். அவர்கள் தேவனுடைய வல்லமையைக் கொண்டிருக்கவில்லை, சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தையும் கொண்டிருக்கவில்லை, தேவனுடைய வல்லமையும் அதிகாரமும் அவர்களுக்கு இல்லாததற்குக் காரணம், சிருஷ்டிகருடைய சாராம்சத்தை அவர்கள் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதே. தேவனுடைய தூதர்கள் மற்றும் தேவதூதர்கள் போன்ற சிருஷ்டிக்கப்படாத மனிதர்கள், தேவனுடைய சார்பாக சில விஷயங்களைச் செய்ய முடியும் என்றாலும், தேவனைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த முடியாது. மனிதனிடம் இல்லாத சில வல்லமையை அவர்கள் வைத்திருந்தாலும், தேவனுடைய அதிகாரத்தை அவர்கள் கொண்டிருக்கவில்லை. எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டிக்கவும், எல்லாவற்றையும் கட்டளையிடவும், எல்லாவற்றிலும் ஆளுகையைக் கொண்டிருக்கவும் அவர்கள் தேவனுடைய அதிகாரத்தைப் பெற்றிருக்கவில்லை. எனவே, தேவனுடைய தனித்துவத்தை எந்தவொரு சிருஷ்டிக்கப்படாத ஜீவஜந்துவாலும் மாற்ற முடியாது. அதேபோல், தேவனுடைய அதிகாரத்தையும் வல்லமையையும் எந்தவொரு சிருஷ்டிக்கப்படாத ஜீவஜந்துவாலும் மாற்ற முடியாது. எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்த தேவனுடைய தூதரைப் பற்றி நீ வேதாகமத்தில் படித்திருக்கிறாயா? எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டிக்க தேவன் ஏன் தனது தூதர்களையோ அல்லது தேவதூதர்களையோ அனுப்பவில்லை? ஏனென்றால், அவர்கள் தேவனுடைய அதிகாரத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை. எனவே, தேவனுடைய அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தும் திறனை அவர்கள் கொண்டிருக்கவில்லை. எல்லா ஜீவஜந்துக்களையும் போலவே, அவர்கள் அனைவரும் சிருஷ்டிகருடைய ஆளுகையின் கீழும், சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தின் கீழும் உள்ளனர். அதேபோல், சிருஷ்டிகரும் அவர்களுடைய தேவனாகவும், அவர்களுடைய ராஜாவாகவும் இருக்கிறார். அவர்கள் உன்னதமானவர்களாக இருந்தாலும், தாழ்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், பெரியவர்களாக இருந்தாலும், சிறியவர்களாக இருந்தாலும் அவர்கள் ஒவ்வொருவரிடமும் சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தை மிஞ்சக்கூடிய எதுவும் இல்லை. எனவே, அவர்களில், சிருஷ்டிகருடைய அடையாளத்தை மாற்றக்கூடிய ஒருவரும் இல்லை. அவர்கள் ஒருபோதும் தேவன் என்று அழைக்கப்படுவதில்லை. அவர்களால் ஒருபோதும் சிருஷ்டிகராக மாற முடியாது. இவை மாறாத சத்தியங்கள் மற்றும் உண்மைகள்!

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

531. தேவன் தாம் சிருஷ்டித்த அனைத்தும் தோற்றம் பெற்றதை, அவருடைய வார்த்தைகளால் நிலைபெற்றதை, படிப்படியாக மாறத் தொடங்கியதைப் பார்த்தார். இந்த நேரத்தில், தேவன் தம்முடைய வார்த்தைகளால் தாம் செய்த பல்வேறு விஷயங்களிலும், தாம் நிறைவேற்றிய பல்வேறு கிரியைகளிலும் திருப்தி அடைந்தாரா? பதில் “தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.” நீங்கள் இங்கே எதைப் பார்க்கிறீர்கள்? “தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.” என்பது எதைக் குறிக்கிறது? இது எதைக் அடையாளப்படுத்துகிறது? தேவன் திட்டமிட்டதை மற்றும் பரிந்துரைத்ததை நிறைவேற்றவும், அவர் நிறைவேற்றுவதற்காக நிர்ணயித்த இலக்குகளை நிறைவேற்றவும் வல்லமையும் ஞானமும் தேவனுக்கு இருந்தது என்பதை அது குறிக்கிறது. தேவன் ஒவ்வொரு பணியையும் முடித்தபோது, அவர் வருத்தப்பட்டாரா? “தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்” என்பதே பதிலாக இன்னும் இருக்கிறது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் எந்த வருத்தத்தையும் உணரவில்லை, மாறாக திருப்தி அடைந்தார். அவர் எந்த வருத்தத்தையும் உணரவில்லை என்பதன் அர்த்தம் என்னவாக இருக்கிறது? தேவனுடைய திட்டம் சரியானது, அவருடைய வல்லமையும் ஞானமும் பூரணமானது, அவருடைய அதிகாரத்தால் மட்டுமே அத்தகைய பரிபூரணத்தை நிறைவேற்ற முடியும் என்பதே இதன் பொருளாக இருக்கிறது. மனிதன் ஒரு பணியைச் செய்யும்போது, தேவனைப் போலவே, அது நல்லது என்பதாக அவனால் பார்க்க முடியுமா? மனிதன் செய்யும் ஒவ்வொன்றும் பூரணமாக முடியுமா? மனிதன் ஒரே முறையாக, நித்திய காலத்திற்கு ஏற்றவாறு எதையாகிலும் நிறைவேற்ற முடியுமா? மனிதன் சொல்வது போல், “எதுவுமே பூரணமானதல்ல, கொஞ்சம் சிறந்தது மட்டுமே”, மனிதன் செய்யும் எதுவும் பூரணமாக முடியாது. அவர் செய்த மற்றும் நிறைவேற்றிய அனைத்தும் நல்லது என்று தேவன் கண்டபோது, தேவனால் செய்யப்பட்ட அனைத்தும் அவருடைய வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்தப்பட்டன, அதாவது “தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்”, அவர் உருவாக்கிய அனைத்தும் நிரந்தரமான வடிவமாக இருந்தன, வகைக்கு ஏற்றவாறு வகைப்படுத்தப்பட்டன மற்றும் ஒரே முறையாக, நித்திய காலத்திற்கு ஏற்றவாறு ஒரு நிலையான நிலையும், நோக்கமும் செயல்பாடும் வழங்கப்பட்டன. மேலும், எல்லாவற்றின் மத்தியிலான அவற்றின் பங்கு, எல்லாவற்றையும் நிர்வகிக்கும் தேவனுடைய நிர்வாகத்தின் போது அவை மேற்கொள்ள வேண்டிய பயணம் ஆகியவை ஏற்கனவே தேவனால் நியமிக்கப்பட்டிருந்தன மற்றும் அவை மாறாதவை ஆகும். எல்லாவற்றிற்கும் சிருஷ்டிகர் கொடுத்த பரலோக சட்டம் இதுதான்.

“தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்,” இந்த எளிய, மதிப்பிடப்படாத வார்த்தைகள், பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன, அவை பரலோக சட்டத்தின் வார்த்தைகள் மற்றும் தேவனால் எல்லா ஜீவஜந்துக்களுக்கும் கொடுக்கப்பட்ட பரலோக கட்டளையாக இருகின்றன. அவை சிருஷ்டிகரின் அதிகாரத்தின் மற்றொரு உருவகமாகும், அவை மிகவும் நடைமுறைக்குரிய மற்றும் ஆழமானவையாக இருகின்றன. சிருஷ்டிகரால் தம்முடைய வார்த்தைகளின் மூலம், அவர் பெறத் திட்டமிட்ட அனைத்தையும் பெறவும், அவர் நிறைவேற்றத் திட்டமிட்ட அனைத்தையும் நிறைவேற்றவும் மட்டுமல்லாமல், அவர் உருவாக்கிய அனைத்தையும் அவருடைய கரங்களில் கட்டுப்படுத்தவும், தம்முடைய அதிகாரத்தின் கீழ் இருந்த அனைத்தையும் ஆளவும் முடிந்தது, மேலும், அனைத்தும் முறையானவையாக மற்றும் வழக்கமானவையாக இருந்தன. எல்லாம் அவருடைய வார்த்தையால் பெருகின, இருந்தன, அழிந்தன, மேலும், அவருடைய அதிகாரத்தினால் அவர் வகுத்த சட்டத்தின் மத்தியில் அவை இருந்தன. இதற்கு எதுவும் விதிவிலக்கல்ல! இந்த சட்டம் “தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்,” என்ற அதே தருணத்தில் தொடங்கியது. அது சிருஷ்டிகரால் ரத்து செய்யப்படும் நாள் வரை தேவனுடைய நிர்வாகத் திட்டத்தின் பொருட்டு இருக்கும், தொடரும் மற்றும் செயல்படும்! சிருஷ்டிகரின் தனித்துவமான அதிகாரமானது, எல்லாவற்றையும் உருவாக்கும் மற்றும் எல்லாவற்றையும் உருவாக்கும்படி கட்டளையிடும் திறனில் மட்டுமல்லாமல், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகவும், ஆளுகையை நிலைநிறுத்துவதற்கும், எல்லாவற்றிற்கும் சத்துவம் மற்றும் ஜீவனின் வல்லமையை வழங்குவதற்குமான அவருடைய திறனிலும் வெளிப்பட்டது. மேலும், ஒரே முறையாக, நித்திய காலத்திற்கு ஏற்றவாறு, அவர் உருவாக்கும் உலகில், அனைத்தும் தோற்றமளிக்கும் மற்றும் தோன்றும் உலகில் அவர் உருவாக்கும் எல்லாவற்றையும் ஒரு முழுமையான வடிவத்திலும், ஒரு முழுமையான ஜீவித அமைப்பிலும், ஒரு முழுமையான பாத்திரத்திலும் ஏற்படுத்துவதற்கான அவருடைய திறனிலும் வெளிப்பட்டது. சிருஷ்டிகரின் எண்ணங்கள் எந்தவொரு தடைகளுக்கும் உட்பட்டவை அல்ல. நேரம், இடம் அல்லது புவியியல் சூழல் ஆகியவற்றால் வரையறுக்கப்பட்டவையும் அல்ல என்பதில் இது வெளிப்பட்டது. அவருடைய அதிகாரத்தைப் போலவே, சிருஷ்டிகரின் தனித்துவமான அடையாளமும் நித்திய நித்தியமான காலங்களுக்கும் மாறாமல் இருக்கும். அவருடைய அதிகாரம் எப்போதுமே அவருடைய தனித்துவமான அடையாளத்தின் பிரதிநிதித்துவமாகவும் அடையாளமாகவும் இருக்கும். அவருடைய அதிகாரம் அவருடைய அடையாளத்துடன் எப்போதும் இணைந்து இருக்கும்!

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

532. தேவன் எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்தார், ஆகவே எல்லா சிருஷ்டிப்புகளையும் அவருடைய ஆதிக்கத்தின் கீழ் வந்து தம்முடைய ஆதிக்கத்திற்குக் கீழ்ப்படியச் செய்கிறார். எல்லாவற்றையும் அவருடைய கைகளில் இருக்கும்படி அவர் எல்லாவற்றிக்கும் கட்டளையிடுவார். விலங்குகள், தாவரங்கள், மனிதகுலம், மலைகள் மற்றும் ஆறுகள் மற்றும் ஏரிகள் உட்பட தேவனுடைய சிருஷ்டிப்பு அனைத்தும் அவருடைய ஆதிக்கத்தின் கீழ் வர வேண்டும். வானத்திலும் பூமியிலும் உள்ள அனைத்தும் அவருடைய ஆதிக்கத்தின் கீழ் வர வேண்டும். அவற்றுக்கு வேறு வழியில்லை. அனைத்தும் அவருடைய திட்டங்களுக்கு அடிபணிய வேண்டும். இது தேவனால் ஆணையிடப்பட்டது. இது தேவனுடைய அதிகாரம். தேவன் எல்லாவற்றிக்கும் கட்டளையிடுகிறார், எல்லாவற்றிக்கும் கட்டளையிட்டு வரிசைப்படுத்துகிறார். ஒவ்வொன்றும் வகையின்படி முறைப்படுத்தப்பட்டு, தேவனுடைய சித்தப்படி அவற்றுக்கு சொந்த நிலையை ஒதுக்குகிறார். அது எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், எந்தவொரு விஷயமும் தேவனை மிஞ்ச முடியாது. எல்லாமே தேவனால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட மனிதகுலத்திற்கு ஊழியம் செய்கின்றன. தேவனுக்கு கீழ்ப்படியாமல் இருக்கவோ தேவனிடம் எந்தவொரு கோரிக்கையையும் வைக்கவோ எந்த ஒரு சிருஷ்டிப்பும் துணிவதில்லை.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “ஜெயமானாலும் தோல்வியானாலும் அது மனிதன் நடந்து செல்லும் பாதையைப் பொறுத்ததாகும்” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

533. இந்த மனிதகுலம் தோன்றுவதற்கு முன்னதாகவே இந்த பிரபஞ்சம் (வானத்தில் உள்ள அனைத்து கோள்கள் மற்றும் அனைத்து நட்சத்திரங்கள்) இருந்தது. அந்த பிரமாண்டமான சூழலில், எத்தனை ஆண்டுகள் சென்றிருந்தாலும், வானத்திலுள்ள இந்த கோள்களும் நட்சத்திரங்களும் தாங்கள் இருக்க வேண்டுமென்பதற்காக தேவனுடைய கட்டுப்பாட்டின் கீழ் தொடர்ந்து சுற்றிக்கொண்டிருக்கின்றன. எந்த குறிப்பிட்ட நேரத்தில் எந்த கோள் எங்கு செல்கிறது; எந்த கோள் என்ன பணியைச் செய்கிறது, எப்போது எந்தகோள் எந்த சுற்றுப்பாதையில் சுழல்கிறது, மேலும் அது மறைவதும் அல்லது மாற்றப்படுவதும் என இவை அனைத்தும் சிறிதும் பிழையின்றி தொடர்கின்றன. கோள்களின் இருப்பிடங்கள் மற்றும் அவற்றுக்கிடையேயான தூரங்கள் அனைத்தும் சரியான வழிமுறைகளைப் பின்பற்றுகின்றன, இவை அனைத்தும் துல்லியமான தரவுகளால் விவரிக்கப்படலாம். அவை பயணிக்கும் பாதைகள், அவற்றின் சுற்றுப்பாதைகளின் வேகம் மற்றும் வடிவங்கள், மேலும் அவை பல்வேறு இடங்களில் நிலைகொண்டிருக்கும் நேரங்கள் என இவை அனைத்தும் துல்லியமாக அளவிடப்பட்டு விஷேசித்த விதிகளால் விவரிக்கப்படலாம். பல யுகங்களாக சிறிதளவுகூட விலகல் இல்லாமல், கோள்கள் இந்த விதிகளைப் பின்பற்றியுள்ளன. எந்தவொரு வல்லமையாலும் அவற்றின் சுற்றுப்பாதைகளை அல்லது அவை பின்பற்றும் வழிமுறைகளை மாற்றவோ, சீர்குலைக்கவோ முடியாது. அவற்றின் இயக்கத்தை நிர்வகிக்கும் விஷேசித்த விதிகளும் அவற்றை விவரிக்கும் துல்லியமான தரவுகளும் சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தால் முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்டவை என்பதால், அவை சிருஷ்டிகருடைய சர்வவல்லமை மற்றும் கட்டுப்பாட்டின்கீழ் தங்களது சொந்த விருப்பப்படி இந்தவிதிகளுக்குக் கீழ்ப்படிகின்றன. அந்த பிரமாண்டமான சூழலில், சில வழிமுறைகளையும், சில தரவுகளையும், சில விசித்திரமான மற்றும் விவரிக்க முடியாத விதிகள் அல்லது நிகழ்வுகளையும், மனிதன் கண்டுபிடிப்பது கடினம் அல்ல. தேவன் இருக்கிறார் என்பதை மனிதகுலம் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை என்றாலும், சிருஷ்டிகர் எல்லாவற்றின் மீதும் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறார் என்ற சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றாலும், சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரம் இருப்பதை அங்கீகரிக்கவில்லை என்றாலும், மனித விஞ்ஞானிகளும், வானியலாளர்களும், இயற்பியலாளர்களும், பிரபஞ்சத்தில் ஏற்கனவே உள்ள அனைத்தையும், அத்துடன் அவை இயங்குவதற்கு ஆணையிடும் அனைத்து கொள்கைகளைளையும் வழிமுறைகளையும் ஒரு பரந்த மற்றும் கண்ணுக்கு தெரியாத இருண்ட ஆற்றல் நிர்வகித்துக் கட்டுப்படுத்துகின்றது என்பதையும் மட்டுமே மேலும் மேலும் கண்டுபிடித்து வருகின்றனர். இந்த உண்மையானது, அந்த இயக்கமுறைகளுக்கு மத்தியில் ஒரு வல்லமை வாய்ந்தவர் இருப்பதையும், அவர் அனைத்தையும் திட்டமிட்டு இயக்குகிறார் என்பதையும் மனிதன் எதிர்க்கொண்டு ஒப்புக்கொள்ளவும் கட்டாயப்படுத்துகிறது. அவருடைய வல்லமை அசாதாரணமானது. அவருடைய மெய்யான முகத்தை யாராலும் பார்க்க முடியாது என்றாலும், அவர் ஒவ்வொரு நொடியிலும் அனைத்தையும் நிர்வகித்துக் கட்டுப்படுத்துகிறார். எந்தவொரு மனிதனும் அல்லது வல்லமையும் அவருடைய சர்வவல்லமை மிஞ்ச முடியாது. இந்த உண்மையைக் கேட்பதன் மூலம், எல்லாவற்றின் இருப்பையும் நிர்வகிக்கும் விதிகளை மனிதர்களால் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்பதையும், யாராலும் மாற்ற முடியாது என்பதையும் மனிதன் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்; இந்த விதிகளை மனிதர்களால் முழுமையாகப் புரிந்துக்கொள்ள முடியாது என்பதையும், அவை இயற்கையாகவே நிகழ்கின்றன என்பதையும், ஆனால் அவை ஒரு சர்வவல்லவரால் கட்டளையிடப்படுகின்றன என்பதையும் அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இவை அனைத்தும் தேவனுடைய அதிகாரத்தின் வெளிப்பாடுகள் என்று ஒரு பிரமாண்டமான சூழலில் மனிதகுலத்தால் உணர முடியும்.

நுண்ணிய அளவில், பூமியில் மனிதன் காணக் கூடிய அனைத்து மலைகள், ஆறுகள், ஏரிகள், கடல்கள் மற்றும் நிலப்பரப்புகளும், அவன் அனுபவிக்கும் அனைத்து பருவங்களும், தாவரங்கள், விலங்குகள், நுண்ணுயிர்கள் மற்றும் மனிதர்கள் உட்பட பூமியில் வாழும் அனைத்து உயிர்களும் தேவனுடைய சர்வவல்லமை மற்றும் கட்டுப்பாட்டுக்கு உட்பட்டதாகும். தேவனுடைய சர்வவல்லமை மற்றும் கட்டுப்பாட்டின்கீழ், அனைத்துமே அவருடைய எண்ணங்களுக்கு ஏற்ப உருவாகின்றன அல்லது மறைந்துவிடுகின்றன. அவற்றின் இருப்பை நிர்வகிக்கும் விதிகள் எழுகின்றன. மேலும் அவை விதிகளுடனேயேவளர்ந்து பெருகுகின்றன. எந்தவொரு மனிதனும் அல்லது விஷயமும் இந்த விதிகளுக்கு மேற்படவில்லை. இது ஏன்? ஒரே பதில் இதுதான்: இதற்குகாரணம் தேவனுடைய அதிகாரமாகும். அல்லது, இதை வேறு விதமாகக் கூறினால், இதற்குகாரணம் தேவனுடைய எண்ணங்களும், அவருடைய வார்த்தைகளும், அவருடைய தனிப்பட்ட செயல்களுமாகும். இதன் பொருள் என்னவென்றால் தேவனுடைய அதிகாரமும் தேவனுடைய எண்ணமும் தான் இந்த விதிகளுக்கு வழிவகுக்கின்றன. அவை அவருடைய எண்ணங்களுக்கு ஏற்ப மாறுகின்றன. மேலும் இந்த மாற்றங்கள் அனைத்தும் அவரது திட்டத்தின் நிமித்தம் நிகழ்கின்றன அல்லது மறைந்துவிடுகின்றன.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் Ⅲ” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

534. தேவனுடைய வார்த்தைகள் உச்சரிக்கப்பட்டவுடன், தேவனுடைய அதிகாரம் இந்த கிரியையைக் கட்டளையிடுகிறது மற்றும் தேவனுடைய வாயால் வாக்குத்தத்தமளிக்கப்பட்ட உண்மை படிப்படியாக ஒரு யதார்த்தமாக மாறத் தொடங்குகிறது. இதன் விளைவாக, வசந்தத்தின் வருகையில், புல் பச்சை நிறமாக மாறுவது போல, பூக்கள் பூப்பது போல, மரங்களிலிருந்து மொட்டுகள் முளைப்பது போல, பறவைகள் பாடத் தொடங்குவது போல, வாத்துகள் திரும்பி வருவது போல மற்றும் வயல்கள் ஜனங்களால் நிரம்பியிருப்பது போல எல்லாவற்றிலும் மாற்றங்கள் உருவாகத் தொடங்குகின்றன…. வசந்த காலத்தின் வருகையினால் எல்லாம் புத்துயிர் பெறுகின்றன, இது சிருஷ்டிகருடைய அற்புதமான செயலாக இருக்கிறது. தேவன் தம்முடைய வாக்குத்தத்தங்களை நிறைவேற்றும்போது, பரலோகத்திலும் பூமியிலும் உள்ள அனைத்தும் தேவனுடைய எண்ணங்களுக்கு ஏற்ப புதுப்பிக்கப்பட்டு மாறுகின்றன, இதற்கு விலக்காக எதுவும் இல்லை. தேவனுடைய வாயிலிருந்து ஒரு வாக்குறுதி அல்லது வாக்குத்தத்தம் உச்சரிக்கப்படும்போது, சகலமும் அதன் நிறைவேற்றத்திற்காக ஊழியம் செய்கின்றன மற்றும் அதன் நிறைவேற்றத்திற்காக கையாளப்படுகின்றன. சகல ஜீவஜந்துக்களும் சிருஷ்டிகருடைய ஆதிக்கத்தின்கீழ் திட்டமிடப்பட்டு ஏற்படுத்தப்பட்டு, தம்தம் கடமைகளைச் செய்கின்றன, தம்தம் நோக்கங்களையும் செய்கின்றன. இது சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தின் வெளிப்பாடாகும். இதில் நீ எதனைப் பார்க்கிறாய்? தேவனுடைய அதிகாரத்தை நீ எவ்வாறு அறிந்துகொண்டாய்? தேவனுடைய அதிகாரத்திற்கு ஏதேனும் வரம்பு இருக்கிறதா? கால அவகாசம் இருக்கிறதா? இதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட உயரம் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட நீளம் இருக்கிறது என்று கூற முடியுமா? இதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு அல்லது வல்லமை இருக்கிறது என்று கூற முடியுமா? மனிதனுடைய அளவுகளால் அதை அளவிட முடியுமா? தேவனுடைய அதிகாரம் தோன்றி தோன்றி மறையாது, வந்து வந்து செல்லாது. எனவே, தேவனுடைய அதிகாரம் எவ்வளவு பெரியது என்பதை அளவிடக்கூடியவர்கள் எவரும் இல்லை. எவ்வளவு நேரம் கடந்து சென்றாலும், தேவன் ஒரு மனிதனை ஆசீர்வதிக்கும்போது, இந்த ஆசீர்வாதம் தொடரும், அதன் தொடர்ச்சியானது தேவனுடைய தவிர்க்கமுடியாத அதிகாரத்திற்கு சான்றாக அமையும் மற்றும் சிருஷ்டிகருடைய பிரிக்கமுடியாத ஜீவ வல்லமை மீண்டும் தோன்றுவதை மனிதகுலம் பார்க்க மீண்டும் மீண்டும் அனுமதிக்கும். அவருடைய அதிகாரத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியும் எல்லாவற்றிற்கும், மனிதகுலத்திற்கும் காண்பிக்கப்படும் அவருடைய வாயிலிருந்து வரும் வார்த்தைகளின் பரிபூரணமான காட்சியாகும். மேலும், அவருடைய அதிகாரத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட அனைத்தும் ஒப்பிடுவதற்கு அப்பாற்பட்டவையாகும் மற்றும் முற்றிலுமாக குறைபாடற்றவையாகும். அவருடைய எண்ணங்கள், அவருடைய வார்த்தைகள், அவருடைய அதிகாரம் மற்றும் அவர் நிறைவேற்றும் அனைத்து கிரியைகள் என இவை அனைத்தும் ஒப்பிடமுடியாத அழகான காட்சி என்றும், ஜீவஜந்துக்களைப் பொறுத்தவரையில், மனிதகுலத்தின் மொழியால் அதன் முக்கியத்துவத்தையும் மதிப்பையும் வெளிப்படுத்த இயலாது என்றும் கூறலாம். அவர்கள் வசிக்கும் இடமாக இருந்தாலும், அவர்கள் என்ன செய்தாலும், வாக்குத்தத்தத்தைப் பெறுவதற்கு முன்போ பின்னரோ உள்ள அவர்களுடைய பின்னணி என்னவாக இருந்தாலும் அல்லது அவர்களுடைய ஜீவித சூழலில் எழுச்சிகள் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், எதுவாக இருந்தாலும் தேவன் ஒரு மனிதனுக்கு ஒரு வாக்குத்தத்தத்தை அளிக்கும்போது, அதனைப் பற்றிய அனைத்தும் அவருக்கு தெளிவாகத் தெரிந்திருக்கும். தேவனுடைய வார்த்தைகள் பேசப்பட்டபின் எவ்வளவு காலம் கழிந்தாலும், அவரைப் பொறுத்தவரையில், அவை இப்போது உச்சரிக்கப்பட்டிருப்பதைப் போலாகும். அதாவது தேவனுக்கு வல்லமை இருக்கிறது மற்றும் மனிதகுலத்திற்கு அவர் அளிக்கும் ஒவ்வொரு வாக்குத்தத்தத்தையும் கண்காணிக்கவும், கட்டுப்படுத்தவும், நிறைவேற்றவும் அவருக்கு அதிகாரம் இருக்கிறது. வாக்குத்தத்தம் என்னவாக இருந்தாலும், முழுமையாக நிறைவேற எவ்வளவு காலம் ஆகும் என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், மேலும், அதை அடையும் எல்லை எவ்வளவு பரந்த அளவில் இருக்கிறது என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல்—உதாரணமாக, நேரம், நிலப்பரப்பு, இனம் மற்றும் பலவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல்—இந்த வாக்குத்தத்தம் பூர்த்தி செய்யப்படும் மற்றும் நிறைவேற்றப்படும். மேலும், அதைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக மற்றும் நிறைவேற்றுவதற்காக அவர் சிறிதும் முயற்சி செய்யத் தேவையில்லை. இது எதனை நிரூபிக்கிறது? தேவனுடைய அதிகாரம் மற்றும் வல்லமையின் அகலமானது பிரபஞ்சம் முழுவதையும், முழு மனிதகுலத்தையும் கட்டுப்படுத்தப் போதுமானது என்பதை இது நிரூபிக்கிறது.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

535. இன்றைய மனுக்குலத்தின் வளர்ச்சியில், மனுக்குலத்தின் விஞ்ஞானம் பெரும் வளர்ச்சியடைந்து கொண்டிருப்பதாக கூறலாம், மேலும் மனிதனுடைய விஞ்ஞான ஆய்வின் சாதனைகளை சுவாரஸ்யமானவை என்று வருணிக்கலாம். மனிதனுடைய திறன் இன்னும் அதிகதிமாக வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்று சொல்லவேண்டும், ஆனால் மனுக்குலத்தால் செய்யமுடியாத விஞ்ஞான வளர்ச்சிநிலை ஒன்று உள்ளது: விமானங்கள், விமானத் தாங்கிகள் மற்றும் அணுகுண்டு ஆகியவற்றை மனுக்குலம் உருவாக்கியுள்ளது. மனுக்குலம் விண்வெளிக்குச் சென்று, சந்திரனில் நடந்து, இணையத்தைக் கண்டுபிடித்து, ஒரு அதிநவீன உயர்ந்த வாழ்க்கை முறையை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது, ஆனாலும் மனுக்குலத்தால் ஜீவனுள்ள, சுவாசிக்கின்ற ஒன்றை உருவாக்க முடியாது. ஒவ்வொரு உயிரினத்தின் உள்ளுணர்வுகளும், அவை வாழும் சட்டங்களும், ஒவ்வொரு வகையான உயிரினங்களின் வாழ்க்கை மற்றும் இறப்பு சுழற்சியுமாகிய இவை அனைத்தும் மனுக்குலத்தின் அறிவியலின் சக்திக்கு அப்பாற்பட்டவையாகும், மேலும் அதனால் கட்டுப்படுத்த முடியாதவையும் ஆகும். இந்தக் கட்டத்தில், மனிதனின் விஞ்ஞானத்தால், எந்த பெரிய உயரங்கள் அடையப்பட்டாலும், அதை சிருஷ்டிகரின் எந்த எண்ணங்களுடனும் ஒப்பிட முடியாது, மேலும் அதினால் சிருஷ்டிகருடைய சிருஷ்டிப்பின் அதிசயத்தன்மையையும் மற்றும் அவருடைய அதிகாரத்தின் வல்லமையையும் பகுத்தறிய முடியாது. பூமியின்மேல் ஏராளமான சமுத்திரங்கள் உள்ளன, ஆனாலும் அவை ஒருபோதும் தங்கள் வரம்புகளை மீறி, அவற்றின் விருப்பப்படி நிலத்தின் மேல் வருவதில்லை, ஏனென்றால் தேவன் அவை ஒவ்வொன்றுக்கும் எல்லைகளை நிர்ணயித்திருக்கிறார். அவர் எந்த இடத்தில் கட்டளையிட்டாரோ, அங்கேயே அவை நிலைத்திருக்கின்றன, மேலும் தேவனுடைய அனுமதியின்றி, அவற்றால் சுதந்திரமாக எங்கேயும் அலைய முடியாது. தேவனுடைய அனுமதியின்றி, அவை ஒன்றன் மேல் ஒன்று வரம்பு கடக்க முடியாது, தேவன் சொன்னால் மட்டுமே அவற்றால் நகர முடியும், மேலும் அவை எங்கு செல்கின்றன, எங்கு தங்குகின்றன என்பது தேவனுடைய அதிகாரத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

இதைத் தெளிவாகச் சொல்வதானால், “தேவனுடைய அதிகாரம்” என்பது தேவனுக்குரியதாகும். ஒன்றை எப்படிச் செய்வது என்பதைத் தீர்மானிக்கத் தேவனுக்கு உரிமை உண்டு, மேலும் அது அவர் விரும்பும் வழியில் செய்யப்படுகிறது. எல்லாவற்றினுடைய சட்டம் தேவனுக்கு உரியது, அது மனிதனுக்கு உரியதல்ல, அதை மனிதனால் மாற்றவும் முடியாது. அதை மனிதனுடைய விருப்பப்படி அசைக்க முடியாது, மாறாக அது தேவனுடைய எண்ணங்களாலும், தேவனுடைய ஞானத்தினாலும், மற்றும் தேவனுடைய உத்தரவுகளாலும் மாற்றப்படுகிறது; இது எந்த மனிதனாலும் மறுக்க முடியாத உண்மையாகும். வானங்களும், பூமியும் மற்றும் எல்லா காரியங்களும், பிரபஞ்சமும், விண்மீன்கள் நிறைந்த வானமும், வருடத்தின் நான்கு பருவங்களும், மனிதனால் பார்க்கக் கூடிய மற்றும் பார்க்க முடியாததுமாகிய இவை அனைத்தும் தேவனுடைய அதிகாரத்தின் கீழ், தேவனுடைய உத்தரவுகளின்படி, தேவனுடைய கட்டளைகளின்படி, மேலும் சிருஷ்டிப்பின் தொடக்கத்தினுடைய சட்டங்களின்படியும், சிறிதளவான பிழை கூட இன்றி, அனைத்தும் இருக்கின்றன, செயல்படுகின்றன மற்றும் மாறுகின்றன. எந்த ஒரு மனிதனோ அல்லது பொருளோ கூட, அவற்றின் சட்டங்களை மாற்றவோ அல்லது அவை செயல்படும் உள்ளார்ந்த போக்கை மாற்றவோ முடியாது. அவை தேவனுடைய அதிகாரத்தினால் தோன்றின, அவை தேவனுடைய அதிகாரத்தால் அழிந்து போகின்றன. இதுவே அவருடைய உண்மையான அதிகாரமாகும்.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

536. அதிகாரத்தையே தேவனுடைய வல்லமை என்று விளக்கமளித்துக் கொள்ளலாம். முதலாவதாக, அதிகாரம் மற்றும் வல்லமை ஆகிய இரண்டும் நேர்மறையானவை என்று உறுதியாகக் கூறலாம். அவற்றுக்கு எதிர்மறையான எதனுடனும் தொடர்பு இல்லை மேலும் அவை சிருஷ்டிக்கப்பட்ட அல்லது சிருஷ்டிக்கப்படாத எந்த ஒரு உயிரினங்களுடனும் தொடர்பில்லாதவை ஆகும். தேவனுடைய வல்லமையால் எந்த வடிவத்திலும் ஜீவனையும், ஆற்றலுள்ளதுமான எதையும் உருவாக்கக் கூடும், இது தேவனுடைய ஜீவனால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. தேவன் ஜீவனாயிருக்கிறார், ஆகவே அவரே எல்லா உயிரினங்களுக்கும் ஆதாரமாக இருக்கிறார். மேலும் தேவனுடைய அதிகாரமானது, எல்லா உயிரினங்களையும் தேவனுடைய ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் கீழ்ப்படியப்பண்ண முடியும், அதாவது, தேவனுடைய வாயிலிருந்து வரும் வார்த்தைகளின்படி உயிர்பெற்று, தேவனுடைய கட்டளையின்படி வாழ்ந்து பெருகும், அதன்பிறகு தேவன் எல்லா உயிரினங்களையும் ஆளுகை செய்து, அதிகாரஞ்செலுத்துவார், அங்கே எந்த ஒரு மாறுபாடும் என்றென்றும் இருக்காது. எந்த ஒரு நபரோ அல்லது பொருளோ இக்காரியங்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை; சிருஷ்டிகர் மட்டுமே இத்தகைய வல்லமையைப் பெற்றிருக்கிறார் மற்றும் கொண்டிருக்கிறார், எனவே இது அதிகாரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதுவே சிருஷ்டிகரின் தனித்துவமாகும். இவ்வார்த்தையின்படியே, அதிகாரம் என்ற வார்த்தை மட்டுமாக இருந்தாலும் அல்லது இந்த அதிகாரத்தின் சாராம்சமாக இருந்தாலும், ஒவ்வொன்றும் சிருஷ்டிகருடன் மட்டுமே தொடர்புடையதாக இருக்க முடியும், ஏனெனில் இது சிருஷ்டிகரின் தனித்துவமான அடையாளம் மற்றும் சாராம்சத்தின் அடையாளமாகும், மேலும் இது சிருஷ்டிகருடைய அடையாளம் மற்றும் அந்தஸ்தைக் குறிக்கிறது; சிருஷ்டிகரைத் தவிர, எந்த ஒரு நபரையோ அல்லது பொருளையோ “அதிகாரம்” என்ற வார்த்தையுடன் தொடர்புபடுத்த முடியாது. இதுவே சிருஷ்டிகரின் தனித்துவமான அதிகாரம் குறித்த விளக்கமாகும்.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

537. “நான் என் வில்லை மேகத்தில் வைத்தேன்; அது எனக்கும் பூமிக்கும் உண்டான உடன்படிக்கைக்கு அடையாளமாயிருக்கும்,” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. சிருஷ்டிகர் மனிதகுலத்திடம் பேசும் மூல வார்த்தைகள் இவை. அவர் சொன்ன இந்த வார்த்தைகளைப் போலவே, மனிதனுடைய கண்களுக்கு முன்பாக ஒரு வானவில் தோன்றியது மற்றும் அது இன்றுவரை அங்கேயே இருக்கிறது. எல்லோரும் அத்தகைய வானவில்லைப் பார்த்திருக்கிறார்கள். அதைப் பார்க்கும்போது, அது எவ்வாறு தோன்றுகிறது என்பதை நீ அறிந்திருக்கிறாயா? விஞ்ஞானத்தால் அதை நிரூபிக்கவோ அல்லது அதன் மூலஆதாரத்தை கண்டுபிடிக்கவோ அல்லது அதன் இருப்பிடத்தை அடையாளம் காணவோ இயலாது. ஏனென்றால், வானவில் என்பது சிருஷ்டிகருக்கும் மனிதனுக்கும் இடையில் ஏற்படுத்தப்பட்ட உடன்படிக்கையின் அடையாளமாக இருக்கிறது. அதற்கு எந்த விஞ்ஞான அடிப்படையும் தேவையில்லை. அது மனிதனால் சிருஷ்டிக்கப்படவில்லை. மனிதனுக்கு அதை மாற்றும் திறனும் இல்லை. சிருஷ்டிகர் தமது வார்த்தைகளைப் பேசியதன் பின் நிகழ்ந்த அவருடைய அதிகாரத்தின் தொடர்ச்சியாகும். மனிதனுடனான தமது உடன்படிக்கை மற்றும் வாக்குத்தத்தத்தைக் கடைப்பிடிப்பதற்கு சிருஷ்டிகர் தனது சொந்த குறிப்பிட்ட முறையைப் பயன்படுத்தினார். ஆகவே, சிருஷ்டிகரானாலும் சரி, சிருஷ்டிக்கப்பட்ட மனிதகுலமானாலும் சரி, அவர் ஏற்படுத்திய உடன்படிக்கையின் அடையாளமாக வானவில்லைப் பயன்படுத்துவது என்பது என்றென்றும் மாறாத ஒரு பரலோக கட்டளையாகவும் சட்டமாகவும் இருக்கிறது. இந்த மாறாத சட்டம் என்பது எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்ததைத் தொடர்ந்து சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தின் மற்றொரு உண்மையான வெளிப்பாடாக இருக்கிறது என்றும் சொல்லப்பட வேண்டும், மேலும் சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரமும் வல்லமையும் வரம்பற்றது என்றும் சொல்லப்பட வேண்டும். அவரது வானவில்லை ஒரு அடையாளமாகப் பயன்படுத்துவது என்பது சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தின் தொடர்ச்சி மற்றும் நீட்டிப்பாகும். தேவன் தமது வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி நிகழ்த்திய மற்றொரு கிரியையாகவும், வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி மனிதனுடன் தேவன் ஏற்படுத்திய உடன்படிக்கையின் அடையாளமாகவும் இது இருந்தது. அவர் கொண்டுவரத் தீர்மானித்ததை மற்றும் அது எந்த விதத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டு அடையப்படும் என்பதை அவர் மனிதனிடம் சொன்னார். இவ்வாறு, தேவனுடைய வாயிலிருந்து வரும் வார்த்தைகளின்படி காரியம் நிறைவேறியது. தேவன் மட்டுமே அத்தகைய வல்லமையைக் கொண்டிருக்கிறார் மற்றும் அவர் இந்த வார்த்தைகளைப் பேசிய பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தேவனுடைய வாயிலிருந்து சொல்லப்பட்ட வானவில்லை மனிதனால் இன்றும் பார்க்க முடிகிறது. தேவன் கூறிய அந்த வார்த்தைகளின் காரணமாக, இந்த விஷயம் இன்று வரை மாறாமலும், மாற்றம் பெறாமலும் இருக்கிறது. இந்த வானவில்லை யாராலும் அகற்ற முடியாது, அதன் சட்டங்களை யாராலும் மாற்ற முடியாது மற்றும் அது தேவனுடைய வார்த்தைகளால் மட்டுமே இருக்கிறது. இது தேவனுடைய அதிகாரமாக மட்டுமே இருக்கிறது. “தேவன் அவருடைய வார்த்தையைப் போலவே நல்லவர், அவருடைய வார்த்தை நிறைவேறும் மற்றும் அவர் நிறைவேற்றுவது என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும்.” இத்தகைய வார்த்தைகள் இங்கே தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன மற்றும் இது தேவனுடைய அதிகாரம் மற்றும் வல்லமையின் தெளிவான அடையாளம் மற்றும் குணாதிசயமாகும். அத்தகைய அடையாளம் அல்லது குணாதிசயம் எந்தவொரு சிருஷ்டிக்கப்பட்ட ஜீவனிடமும் இல்லை அல்லது காணப்படவில்லை அல்லது சிருஷ்டிக்கப்படாத எந்தவொரு ஜீவனிலும் இது காணப்படவில்லை. இது தனித்துவமான தேவனுக்கு மட்டுமே சொந்தமானது மற்றும் சிருஷ்டிகர் மட்டும் கொண்டுள்ள அடையாளத்தையும் சாராம்சத்தையும் ஜீவஜந்துக்களிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது. அதே சமயம், தேவனைத் தவிர, சிருஷ்டிக்கப்பட்ட அல்லது சிருஷ்டிக்கப்படாத எந்தவொரு ஜீவஜந்துவாலும் அதை ஒருபோதும் மிஞ்ச முடியாது என்பதற்கான அடையாளம் மற்றும் பண்பாக அது இருக்கிறது.

தேவன் மனிதனுடன் ஏற்படுத்திய உடன்படிக்கையானது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த செயலாகவும், ஒரு உண்மையை மனிதனிடம் பகிர்வதற்கும், அவருடைய சித்தத்தைச் சொல்வதற்கும் அவர் பயன்படுத்த விரும்பிய ஒன்றாகவும் இருந்தது. இந்த நோக்கத்திற்காக, மனிதனுடன் ஒரு உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்த அவர் மனிதனுடன் ஏற்படுத்திய உடன்படிக்கையின் வாக்குத்தத்தமாக ஒரு விசேஷித்த அடையாளத்தைப் பயன்படுத்தும் ஒரு தனித்துவமான முறையை அவர் பயன்படுத்தினார். எனவே, இந்த உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்தியது ஒரு பெரிய நிகழ்வாக இருந்ததா? அது எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தது? இதுவே உடன்படிக்கையில் மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்ததாக இருக்கிறது: இது ஒரு மனிதனுக்கும் மற்றொரு மனிதனுக்கும் அல்லது ஒரு ஜனக்கூட்டத்திற்கும் மற்றும் மற்றொரு ஜனக்கூட்டத்திற்கும் அல்லது ஒரு நாட்டுக்கும் மற்றும் மற்றொரு நாட்டுக்கும் இடையில் ஏற்படுத்தப்பட்ட உடன்படிக்கை அல்ல. மாறாக, சிருஷ்டிகருக்கும் முழு மனிதகுலத்துக்கும் இடையில் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒரு உடன்படிக்கையாக இருக்கிறது. சிருஷ்டிகர் எல்லாவற்றையும் அழிக்கும் நாள் வரை அது நிலைத்திருக்கும். இந்த உடன்படிக்கையை நிறைவேற்றுபவர் சிருஷ்டிகர். அதன் பராமரிப்பாளராகவும் சிருஷ்டிகர் இருக்கிறார். சுருக்கமாகச் சொன்னால், மனிதர்களுடன் ஏற்படுத்தப்பட்ட வானவில் உடன்படிக்கை முழுமையடைந்து, சிருஷ்டிகருக்கும் மனிதகுலத்திற்கும் இடையிலான உரையாடலின்படி நிறைவேற்றப்பட்டது. இன்று வரை, அது அப்படியே இருக்கிறது. சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்திற்கு அடிபணிவது, கீழ்ப்படிவது, அதை நம்புவது, கிரகிப்பது, அதற்கு சாட்சி கொடுப்பது மற்றும் அதனைப் புகழ்வதைத் தவிர வேறு எதனை ஜீவஜந்துக்களால் செய்ய முடியும்? அத்தகைய உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்துவதற்கான வல்லமை தனித்துவமான தேவனைத் தவிர வேறு எவருக்கும் இல்லை. வானவில்லின் தோற்றம், மீண்டும் மீண்டும் எப்போதும் மனிதகுலத்திற்கான ஒரு அறிவிப்பாக இருக்கிறது மற்றும் சிருஷ்டிகருக்கும் மனிதகுலத்திற்கும் இடையிலான உடன்படிக்கைக்கு, மனிதனின் கவனத்தை ஈர்க்கிறது. சிருஷ்டிகருக்கும் மனிதகுலத்திற்கும் இடையிலான உடன்படிக்கையின் தொடர்ச்சியான வெளிப்பாடுகளில், மனிதகுலத்திற்கு காண்பிக்கப்படுவது வானவில்லோ உடன்படிக்கையோ அல்ல, மாறாக சிருஷ்டிகருடைய மாறாத அதிகாரமாக இருக்கிறது. வானவில்லின் தொடர்ச்சியான தோற்றம் மறைக்கப்பட்ட இடங்களில் சிருஷ்டிகருடைய மகத்தான மற்றும் அற்புதமான கிரியைகளை விவரிக்கிறது. அதே நேரத்தில், ஒருபோதும் மங்காத மற்றும் ஒருபோதும் மாறாத சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தின் முக்கிய பிரதிபலிப்பாகவும் இருக்கிறது. இது சிருஷ்டிகருடைய தனித்துவமான அதிகாரத்தின் மற்றொரு அம்சத்தின் காட்சி அல்லவா?

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

538. “ஆபிரகாம்பெரிய பலத்த ஜாதியாவதினாலும், அவனுக்குள் பூமியிலுள்ள சகல ஜாதிகளும் ஆசீர்வதிக்கப்படுவதினாலும்” என்று ஆதியாகமம் 18:17-ல் வாசித்த பிறகு, தேவனுடைய அதிகாரத்தை உங்களால் உணர முடிகிறதா? சிருஷ்டிகருடைய அசாதாரணத்தன்மையை உங்களால் உணர முடிகிறதா? சிருஷ்டிகருடைய தெய்வீகத்தன்மையை உங்களால் உணர முடிகிறதா? தேவனுடைய வார்த்தைகள் நிச்சயமானவை. ஜெயத்தின் மீதான நம்பிக்கையின் காரணமாகவோ பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதன் காரணமாகவோ அத்தகைய வார்த்தைகளை தேவன் சொல்லவில்லை. அவை தேவனுடைய வார்த்தைகளின் அதிகாரத்திற்குச் சான்றாகவும் இருக்கின்றன மற்றும் அவை தேவனுடைய வார்த்தைகளை நிறைவேற்றும் கட்டளையாகவும் இருக்கின்றன. நீங்கள் இங்கு கவனம் செலுத்த வேண்டிய இரண்டு வெளிப்பாடுகள் உள்ளன. “ஆபிரகாம்பெரிய பலத்த ஜாதியாவதினாலும், அவனுக்குள் பூமியிலுள்ள சகல ஜாதிகளும் ஆசீர்வதிக்கப்படுவதினாலும்,” என்று தேவன் கூறும்போது, இந்த வார்த்தைகளில் ஏதேனும் தெளிவின்மை உள்ளதா? கவலைக்குரிய அம்சம் ஏதேனும் உள்ளதா? பயத்தின் அம்சம் ஏதேனும் உள்ளதா? தேவனுடைய வார்த்தைகளில் “நிச்சயமாக” மற்றும் “இருக்க வேண்டும்” என்ற, குறிப்பாக மனிதனிடம் கூறப்படும் வார்த்தைகளின் காரணமாக, அவனுக்குள் பெரும்பாலும் காட்சிப்படுத்தப்பட்ட இந்த அம்சங்கள் ஒருபோதும் சிருஷ்டிகருடன் எந்தத் தொடர்பையும் கொண்டிருக்கவில்லை. மற்றவர்களை நன்றாக இருக்கும்படியாக வாழ்த்தும் எவரும் அத்தகைய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தத் துணிய மாட்டார்கள். ஒரு பெரிய மற்றும் வல்லமைமிக்க தேசத்தைக் கொடுப்பது போல உறுதியுடன் மற்றொருவரை ஆசீர்வதிக்க யாரும் துணியமாட்டார்கள் அல்லது பூமியின் எல்லா ஜாதிகளும் அவருக்குள் ஆசீர்வதிக்கப்படுவார்கள் என்று வாக்குத்தத்தமளிக்கமாட்டார்கள். தேவனுடைய வார்த்தைகள் எவ்வளவு உறுதியாக இருக்கின்றன, அவை எதையாகிலும் நிரூபிக்கின்றன மற்றும் அந்த “எதையாகிலும்” என்பது என்னவாக இருக்கிறது? தேவனுக்கு அத்தகைய அதிகாரம் இருக்கிறது என்பதையும், அவருடைய அதிகாரத்தால் இவற்றை நிறைவேற்ற முடியும் என்பதையும், அவற்றை நிறைவேற்றுவது தவிர்க்க முடியாதது என்பதையும் அவை நிரூபிக்கின்றன. தேவன் ஆபிரகாமை ஆசீர்வதித்த எல்லாவற்றிலும் சிறிதும் தயங்காமல், அதைக் குறித்து தமது இருதயத்தில் உறுதியாக இருந்தார். மேலும், இவை அனைத்தும் அவருடைய வார்த்தைகளின்படி நிறைவேற்றப்படும் மற்றும் எந்தவொரு வல்லமையும் அதன் நிறைவேறுதலையும் மாற்றவோ, தடுக்கவோ, பலவீனப்படுத்தவோ, தொந்தரவு செய்யவோ முடியாது. வேறு என்ன நடந்தது என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், தேவனுடைய வார்த்தைகளின் நிறைவேறுதலையும், செய்து முடித்தலையும் எதுவும் தடை செய்யவோ பாதிக்கவோ முடியாது. இது சிருஷ்டிகருடைய வாயிலிருந்து உச்சரிக்கப்படும் வார்த்தைகளின் வல்லமையாக இருக்கிறது மற்றும் மனிதனுடைய மறுப்பைப் பொறுத்துக்கொள்ளாத சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரமாகவும் இருக்கிறது! இந்த வார்த்தைகளைப் படித்த பிறகும் உனக்கு சந்தேகம் இருக்கிறதா? இந்த வார்த்தைகள் தேவனுடைய வாயிலிருந்து பேசப்பட்டன மற்றும் தேவனுடைய வார்த்தைகளில் வல்லமை, மாட்சிமை மற்றும் அதிகாரம் இருக்கிறது. அத்தகைய வல்லமையையும் அதிகாரத்தையும், உண்மையை நிறைவேற்றுவதற்கான தவிர்க்க முடியாத தன்மையையும், எந்தவொரு சிருஷ்டிக்கப்பட்ட அல்லது சிருஷ்டிக்கப்படாத ஜீவனாலும் அடையமுடியாது மற்றும் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட அல்லது சிருஷ்டிக்கப்படாத எந்தவொரு ஜீவனாலும் மிஞ்ச முடியாது. சிருஷ்டிகரால் மட்டுமே மனிதகுலத்துடன் அத்தகைய தொனியுடனும், உள்ளுணர்வுடனும் உரையாட முடியும் மற்றும் அவருடைய வாக்குத்தத்தங்கள் வெறுமையான வார்த்தைகள் அல்ல அல்லது செயலற்ற பெருமைகள் அல்ல என்பதை உண்மைகள் நிரூபித்துள்ளன. ஆனால் எந்தவொரு மனிதராலும், நிகழ்வினாலும் அல்லது காரியத்தினாலும் மிஞ்சமுடியாத தனித்துவமான அதிகாரத்தின் வெளிப்பாடாக அவை இருக்கின்றன.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

539. “நான் உன் சந்ததியை பெருகப் பண்ணுவேன்” என்று தேவன் சொன்னபோது, இது ஆபிரகாமுடன் தேவன் ஏற்படுத்திய ஒரு உடன்படிக்கையாகும். வானவில் உடன்படிக்கையைப் போலவே இது நித்திய காலத்திற்குமாக நிறைவேற்றப்படும் மற்றும் இது ஆபிரகாமிற்கு தேவன் அளித்த வாக்குத்தத்தமும் ஆகும். இந்த வாக்குத்தத்தத்தை நிறைவேற்ற தேவன் மட்டுமே தகுதி வாய்ந்தவராகவும் வல்லவராகவும் இருக்கிறார். மனிதன் அதை நம்புகிறானா இல்லையா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், மனிதன் அதை ஏற்றுக்கொள்கிறானா இல்லையா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், மனிதன் அதை எப்படிப் பார்க்கிறான், எப்படி கருதுகிறான் என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், தேவன் பேசும் வார்த்தைகளின்படி அதன் ஒவ்வொரு எழுத்தும் நிறைவேறும். மனிதனுடைய விருப்பத்திலோ கருத்துகளிலோ ஏற்பட்ட மாற்றங்களால் தேவனுடைய வார்த்தைகள் மாற்றப்படாது மற்றும் எந்தவொரு மனிதன், நிகழ்வு அல்லது விஷயத்திலும் ஏற்படும் மாற்றங்கள் காரணமாக அது மாற்றப்படாது. எல்லாமே மறைந்து போகக்கூடும், ஆனால் தேவனுடைய வார்த்தைகள் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும். உண்மையில், எல்லாம் மறைந்துபோகும் நாளே தேவனுடைய வார்த்தைகள் முழுமையாக நிறைவேறிய நாளாக இருக்கிறது. ஏனென்றால், அவர் சிருஷ்டிகராக இருக்கிறார், சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தையும், சிருஷ்டிகருடைய வல்லமையையும் அவர் கொண்டிருக்கிறார் மற்றும் அவர் எல்லாவற்றையும் எல்லா ஜீவ வல்லமையையும் கட்டுப்படுத்துகிறார். அவரால் ஒன்றுமில்லாமையில் இருந்து ஒன்றை உருவாக்க முடிகிறது அல்லது ஒன்றை ஒன்றுமில்லாததாக மாற்ற முடிகிறது மற்றும் எல்லாம் ஜீவனுள்ளவையாக இருப்பதிலிருந்து ஜீவனற்றவையாக மாற்றம் பெறுவதை அவர் கட்டுப்படுத்துகிறார். தேவனைப் பொறுத்தவரையில், ஒருவனுடைய சந்ததியைப் பெருக்கம் செய்யப்படுவதைவிட வேறு எதுவும் எளிமையானதாக இருக்க முடியாது. ஒரு கற்பனைக் கதையைப் போல மனிதனுக்கு இது நம்ப முடியாததாகத் தெரிகிறது, ஆனால் தேவனுக்கு, அவர் செய்ய தீர்மானிப்பதும் வாக்குத்தத்தமளிப்பதும் நம்ப முடியாதது அல்ல, அது ஒரு கற்பனைக் கதையும் அல்ல. மாறாக, இது தேவன் ஏற்கனவே கண்ட ஒரு உண்மையாக இருக்கிறது மற்றும் அது நிச்சயமாக நிறைவேறும். இதை நீங்கள் புரிந்துகொள்கிறீர்களா? ஆபிரகாமின் சந்ததியினர் ஏராளமாக இருந்தார்கள் என்பதை உண்மைகள் நிரூபிக்கின்றனவா? அவர்கள் எத்தனை பேராக இருந்தனர்? தேவனால் பேசப்பட்ட “வானத்து நட்சத்திரங்களைப் போலவும், கடற்கரை மணலைப்போலவும்” அவர்கள் ஏராளமாக இருந்தனரா? அவர்கள் எல்லா தேசங்களிலும் பகுதிகளிலும், உலகின் ஒவ்வொரு இடத்திற்கும் பரவி இருந்தனவா? இந்த உண்மை எதனால் நிறைவேற்றப்பட்டது? தேவனுடைய வார்த்தைகளின் அதிகாரத்தால் அது நிறைவேற்றப்பட்டதா? தேவனுடைய வார்த்தைகள் பேசப்பட்ட பல நூற்றுக்கணக்கான அல்லது ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தேவனுடைய வார்த்தைகள் தொடர்ந்து நிறைவேற்றப்பட்டன மற்றும் தொடர்ந்து உண்மைகளாக மாறிக்கொண்டிருந்தன. இது தேவனுடைய வார்த்தைகளின் வல்லமையாக மற்றும் தேவனுடைய அதிகாரத்தின் சான்றாக இருக்கிறது. ஆரம்பத்தில், தேவன் எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்தபோது, தேவன் “வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது” என்று சொன்னார், வெளிச்சம் உண்டானது. இது மிக விரைவாக நடந்தது, மிகக் குறுகிய காலத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டது மற்றும் அதனைப் பூர்த்தி செய்ததில் மற்றும் நிறைவேற்றியதில் தாமதம் இல்லை. தேவனுடைய வார்த்தைகளின் விளைவுகள் உடனடியாக நிகழ்வதாக இருந்தன. இவை இரண்டும் தேவனுடைய அதிகாரத்தின் காட்சிகளாக இருந்தன. ஆனால், தேவன் ஆபிரகாமை ஆசீர்வதித்தபோது, தம் அதிகாரத்தினுடைய சாராம்சத்தின் இன்னொரு பக்கத்தைக் காண தேவன் மனிதனை அனுமதித்தார். அதைப் போலவே சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரம் கணக்கிட முடியாதது என்பதையும், மேலும், சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தின் மிகவும் உண்மையான, மிகவும் நேர்த்தியான பக்கத்தை மனிதன் காணவும் தேவன் அனுமதித்தார்.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

540. தேவன் ஆபிரகாமையும் யோபுவையும் ஆசீர்வதித்தபின், தேவன் தாம் இருந்த இடத்திலேயே தங்கவில்லை, விளைவு என்னவாக இருக்கும் என்று காத்திருக்கும்போது அவர் தமது தூதர்களை கிரியைக்கு அமர்த்தவில்லை. மாறாக, தேவன் தம்முடைய வார்த்தைகளை உச்சரித்தவுடன், தேவனுடைய அதிகாரத்தின் வழிகாட்டுதலின் கீழ், எல்லாம் தேவன் செய்ய விரும்பிய கிரியைக்கு இணங்கத் தொடங்கின மற்றும் தேவனுக்குத் தேவையான ஆயத்தப்படுத்தப்பட்ட ஜனங்கள், விஷயங்கள் மற்றும் பொருட்கள் இருந்தன. அதாவது தேவனுடைய வாயிலிருந்து வார்த்தைகள் உச்சரிக்கப்பட்டவுடன், தேவனுடைய அதிகாரம் தேசம் முழுவதிலும் கிரியை செய்யத் தொடங்கியது மற்றும் ஒவ்வொரு அடியிலும் ஒவ்வொரு முக்கிய கட்டத்திற்கும் தேவையான எல்லாவற்றிற்கும் சரியான திட்டங்கள் மற்றும் ஆயத்தங்களை மேற்கொள்வதற்கு அவர் திட்டமிட்ட அதே நேரத்தில் ஆபிரகாமிற்கும் யோபுவிற்கும் அவர் அளித்த வாக்குத்தத்தங்களைப் பூர்த்தி செய்வதற்கும் நிறைவேற்றுவதற்கும் அவர் ஒரு போக்கை அமைத்தார். இந்த சமயத்தில், தேவன் தம்முடைய தூதர்களை மட்டுமல்ல, அவரால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட எல்லாவற்றையும் வழிநடத்தினார். அதாவது, தேவனுடைய அதிகாரம் செலுத்தப்பட்ட நோக்கம் தூதர்களை மட்டுமல்ல, சிருஷ்டிப்பில் உள்ள எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கியது. அவர் நிறைவேற்ற விரும்பிய கிரியைக்கு இணங்குவதற்காக அவை வழிநடத்தப்பட்டன. இவையே தேவனுடைய அதிகாரம் செலுத்தப்பட்ட குறிப்பிட்ட வழிமுறைகளாக இருகின்றன. உங்கள் கற்பனைகளில், தேவனுடைய அதிகாரத்தைப் பற்றி சிலருக்கு பின்வரும் புரிதல் இருக்கலாம்: தேவனுக்கு அதிகாரம் இருக்கிறது, தேவனுக்கு வல்லமை இருக்கிறது. ஆகவே, தேவன் மூன்றாம் வானத்திலோ அல்லது ஒரு நிலையான இடத்திலோ மட்டுமே இருக்க வேண்டும் மற்றும் எந்தவொரு குறிப்பிட்ட கிரியையும் அவர் செய்யத் தேவையில்லை, தேவனுடைய முழு கிரியையும் அவருடைய எண்ணங்களுக்குள் நிறைவடைகிறது. தேவன் ஆபிரகாமை ஆசீர்வதித்த போதிலும், தேவன் ஒன்றும் செய்யத் தேவையில்லை என்றும், அவருடைய வார்த்தைகளை வெறுமனே பேசினால் போதும் என்றும் சிலர் நம்பலாம். உண்மையில் இந்தக் காரியம் மட்டுமே நடந்ததா? நிச்சயமாக இல்லை! தேவன் அதிகாரம் மற்றும் வல்லமையைக் கொண்டிருந்தாலும், அவருடைய அதிகாரம் உண்மையானது, மெய்யானது மற்றும் அது வெறுமையாக இல்லை. தேவனுடைய அதிகாரம் மற்றும் வல்லமையின் நம்பகத்தன்மையும் யதார்த்தமும் படிப்படியாக வெளிப்படுத்தப்பட்டு, எல்லாவற்றையும் அவர் படைத்ததிலும், எல்லாவற்றையும் அவர் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதிலும், மனிதகுலத்தை அவர் வழிநடத்தும் மற்றும் நிர்வகிக்கும் செயல்முறையிலும் பொதிந்துள்ளது. ஒவ்வொரு வழிமுறையும், ஒவ்வொரு கண்ணோட்டமும், மனிதகுலம் மற்றும் எல்லாவற்றின் மீதான தேவனுடைய ஆளுகையின் ஒவ்வொரு விவரமும், அவர் நிறைவேற்றிய அனைத்து கிரியைகளும், எல்லாவற்றையும் பற்றிய அவரது புரிதலும் என இவை அனைத்தும் தேவனுடைய அதிகாரமும் வல்லமையும் உண்மையில் வெறுமையான வார்த்தைகள் இல்லை என்பதை நிரூபிக்கின்றன. அவருடைய அதிகாரமும் வல்லமையும் தொடர்ந்து காண்பிக்கப்பட்டு, தொடர்ந்து எல்லாவற்றிலும் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்தக் காட்சிகள் மற்றும் வெளிப்பாடுகள் தேவனுடைய அதிகாரம் உண்மையாகவே இருக்கிறது என்பதைப் பற்றி பேசுகின்றன. ஏனென்றால், அவர் தமது அதிகாரத்தையும் வல்லமையையும் தமது கிரியையைத் தொடரவும், எல்லாவற்றையும் கட்டளையிடவும், எல்லாவற்றையும் ஒவ்வொரு நொடியிலும் ஆளவும் பயன்படுத்துகிறார். அவருடைய வல்லமைக்கும் அதிகாரத்திற்கும் தேவதூதர்களால் அல்லது தேவனுடைய தூதர்களால் மாற்றாக முடியாது. ஆபிரகாமிற்கும் யோபுவிற்கும் என்னென்ன ஆசீர்வாதங்களை வழங்க வேண்டும் என்பதை தேவன் தீர்மானித்தார். இது தேவனுடைய முடிவாக இருந்தது. தேவனுடைய தூதர்கள் ஆபிரகாமையும் யோபுவையும் தனிப்பட்ட முறையில் பார்வையிட்ட போதிலும், அவர்களுடைய நடவடிக்கைகள் தேவனுடைய கட்டளைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை, அவர்களுடைய நடவடிக்கைகள் தேவனுடைய அதிகாரத்தின்கீழ் எடுக்கப்பட்டன மற்றும் அதைப் போலவே, தூதர்களும் தேவனுடைய ஆளுகையின்கீழ் இருந்தனர். தேவனுடைய தூதர்கள் ஆபிரகாமைச் சந்திப்பதை மனிதன் காண்கிறான், ஆனால் வேதாகமத்தின் பதிவுகளில் யேகோவா தேவன் தனிப்பட்ட முறையில் எதையாகிலும் செய்வதைக் காணவில்லை என்றாலும், உண்மையில், வல்லமையையும் அதிகாரத்தையும் உண்மையாகச் செயல்படுத்துபவர் தேவன் மட்டுமே. இதில் எந்த மனிதனுக்கும் சந்தேகமில்லை! தேவதூதர்களும் தூதுவர்களும் பெரும் வல்லமையைக் கொண்டுள்ளனர், அற்புதங்களைச் செய்திருக்கின்றனர் அல்லது அவர்கள் தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட சில காரியங்களைச் செய்திருக்கின்றனர் என்பதை நீங்கள் பார்த்திருந்தாலும், அவர்களுடைய கிரியைகள் தேவனுடைய ஆணையை நிறைவு செய்வதற்கானது மட்டுமே, அவை எந்த வகையிலும் தேவனுடைய அதிகாரமாக காட்சிப்படுத்தப்படுவதில்லை அதாவது எந்தவொரு மனிதனுக்கும் பொருளுக்கும் எல்லாவற்றையும் படைத்து எல்லாவற்றையும் ஆளக்கூடிய சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரம் இல்லை. எனவே, எந்தவொரு மனிதனாலும், பொருளாலும் சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தைச் செலுத்தவோ வெளிப்படுத்தவோ முடியாது.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

541. தேவன் தனது சொந்த அடையாளத்தை நிரூபிக்க ஏதாவது செய்ய முடியுமா? தேவனைப் பொறுத்தவரை, இது செய்வதற்கு மிகச் சுலபமானதும், எளிமையாக செய்யக்கூடியதுமாய் இருந்தது. அவருடைய அடையாளத்தையும் சாராம்சத்தையும் நிரூபிக்க, அவர் எவ்விடத்திலும், எந்நேரத்திலும் எதையாகிலும் செய்ய முடியும், ஆனால் தேவன் ஒரு திட்டத்துடனும், படிப்படியாகவுமே காரியங்களைச் செய்யும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தார். அவர் கண்மூடித்தனமாகக் காரியங்களைச் செய்யவில்லை, மாறாக, மனிதனைப் பார்க்க அனுமதிக்கும் ஒன்றைச் செய்யவும், உண்மையிலேயே அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கும் ஒன்றைச் செய்யவும், அவர் சரியான நேரத்திற்காகவும், சரியான வாய்ப்புக்காகவும் காத்திருந்தார். இப்படி அவர் தனது அதிகாரத்தையும் அடையாளத்தையும் நிரூபித்தார். அப்படியானால், லாசருவின் உயிர்த்தெழுதல் கர்த்தராகிய இயேசுவின் அடையாளத்தை நிரூபிக்குமா? பின்வரும் வசனத்தின் பத்தியைக் கவனிப்போம்: “இவைகளைச் சொன்னபின்பு: லாசருவே, வெளியே வா என்று, உரத்த சத்தமாய்க் கூப்பிட்டார். அப்பொழுது, மரித்தவன் வெளியே வந்தான்….” கர்த்தராகிய இயேசு இதைச் செய்த போது, அவர் ஒரே ஒரு காரியத்தை மட்டுமே சொன்னார்: “லாசருவே, வெளியே வா.” பின்னர் லாசரு தனது கல்லறையில் இருந்து வெளியே வந்தான்—இது கர்த்தர் சொன்ன சில வார்த்தைகளால் நிறைவேற்றப்பட்டது. இந்த நேரத்தில், கர்த்தராகிய இயேசு ஒரு பலிபீடத்தை அமைக்கவில்லை வேறு எந்த செயலையும் அவர் செய்யவும் இல்லை. அவர் இந்த ஒரு விஷயத்தை மட்டுமே சொன்னார். இதை ஒரு அற்புதம் என்றா அல்லது கட்டளை என்றா, எப்படி அழைக்க வேண்டும்? அல்லது அது ஒருவித மந்திரமாக இருந்ததா? மேலோட்டமாகப் பார்க்கும்போது, இதை ஒரு அற்புதம் என்றழைக்கலாம் எனத் தோன்றுகிறது, நீங்கள் இதை ஒரு நவீனக் கண்ணோட்டத்திலிருந்து பார்த்தால், நிச்சயமாக அப்போதும் அதை ஒரு அற்புதம் என்று நீங்கள் அழைக்கக்கூடும். ஆயினும், ஒரு ஆத்துமாவை மரித்தோரிலிருந்து திரும்ப அழைப்பதாகக் கருதப்படும் மந்திரம் என்று அதை நிச்சயமாகக் கருத முடியாது, மேலும் அது நிச்சயம் எவ்வகையிலும் மந்திரமாக இருக்கவில்லை. இந்த அற்புதமானது, சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தின் மிகச் சாதாரணமான, சிறிய அளவிலான சான்றாக இருந்தது எனச் சொல்வது சரியானதாகும். இதுவே தேவனுடைய அதிகாரமும் வல்லமையும் ஆகும். ஒரு நபரை மரிக்கச் செய்வதற்கும், அவனுடைய ஆவி அவன் உடலை விட்டு வெளியேறி பாதாளத்திற்கோ அல்லது அது போக வேண்டிய வேறு இடத்திற்கோ போக வைப்பதற்கும் தேவனிடம் அதிகாரமுண்டு. ஒரு நபரின் மரிக்கும் நேரம், மற்றும் அவன் இறந்த பிறகு செல்லும் இடம் ஆகிய இவை தேவனால் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. இந்த முடிவுகளை மனிதர்கள், நிகழ்வுகள், பொருட்கள், விண்வெளி அல்லது புவியியல் ஆகியவற்றால் கட்டுப்படுத்தப்படாதபடி, எந்த நேரத்திலும், எவ்விடத்திலும் அவரால் எடுக்க முடியும். அவர் ஒன்றைச் செய்ய விரும்பினால், அவரால் அதைச் செய்ய முடியும். ஏனென்றால் எல்லா பொருட்களும், உயிரினங்களும் அவருடைய ஆளுகையின் கீழ் உள்ளன, மேலும் எல்லாக் காரியங்களும் அவருடைய வார்த்தையினாலும், அவருடைய அதிகாரத்தினாலும் பெருகி, இருந்து, அழிந்து போகின்றன. அவர் ஒன்றைச் செய்ய விரும்பினால், அவரால் அதைச் செய்ய முடியும். ஏனென்றால் எல்லா பொருட்களும், உயிரினங்களும் அவருடைய ஆளுகையின் கீழ் உள்ளன, மேலும் எல்லாக் காரியங்களும் அவருடைய வார்த்தையினாலும், அவருடைய அதிகாரத்தினாலும் பெருகி, இருந்து, அழிந்து போகின்றன. அவர் ஒரு மரித்த மனிதனை உயிரோடெழுப்ப முடியும், அதுவும், அவர் அதை எந்த நேரத்திலும் எவ்விடத்திலும் செய்ய முடியும். இது சிருஷ்டிகர் மட்டுமே கொண்டிருக்கும் அதிகாரமாகும்.

கர்த்தராகிய இயேசு லாசருவை மரித்தோரிலிருந்து உயிர்ப்பித்ததைப் போன்ற செயல்களைச் செய்த போது, அவருடைய குறிக்கோளானது, மனிதர்களும் சாத்தானும் பார்க்கும்படி ஆதாரம் அளிப்பதாயிருந்தது, மேலும் மனுக்குலத்தைப் பற்றின அனைத்தையும் மற்றும் மனுக்குலத்தின் ஜீவன் மற்றும் மரணம் தேவனால் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன என்றும், அவர் மாம்சமான போதிலும், அவர் காணக்கூடிய பொருள் உலகத்தையும், மனிதர்கள் காணக்கூடாத ஆவிக்குரிய உலகத்தையும் கூட ஆளுகை செய்பவராக இருந்தார் என்றும், மனிதர்களையும் சாத்தானையும் அறிந்துகொள்ளச் செய்கிறதாய் இருந்தது. மனுக்குலத்தைப் பற்றிய எல்லாம் சாத்தானின் அதிகாரத்துக்கு உட்பட்டவை அல்ல என்பதை மனிதர்களும் சாத்தானும் அறியக் கூடியதாய் இருந்தது. இது தேவனுடைய அதிகாரத்தின் வெளிப்பாடும், சான்றுமாகும், மேலும் இது, மனுக்குலத்தின் ஜீவனும், மரணமும் தேவனுடைய கரங்களில் உள்ளன என்ற செய்தியை எல்லாவற்றிற்கும் அனுப்ப தேவனுக்கு ஒரு வழியாகும். கர்த்தராகிய இயேசு லாசருவை உயிர்த்தெழப் பண்ணினது, சிருஷ்டிகர் மனுக்குலத்திற்குப் போதிக்கும் மற்றும் கற்பிக்கும் வழிகளில் ஒன்றாகும். இது அவர் மனுக்குலத்திற்குக் கற்பிப்பதற்கும், மனுக்குலத்தின் தேவைகளைச் சந்திப்பதற்கும் அவர் தனது வல்லமையையும், அதிகாரத்தையும் பயன்படுத்தின ஒரு உறுதியான செயலாகும். தான் எல்லா காரியங்களையும் ஆளுகைச் செய்யும் உண்மையை மனுக்குலம் அறிந்துகொள்ள அனுமதிக்கும்படி சிருஷ்டிகருக்கு, இது வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தாத, ஒரு வழியாய் இருந்தது. அவராலேயன்றி வேறு ஒருவராலும் இரட்சிப்பு இல்லை என்பதை நடைமுறைச் செயல்களின் மூலம் மனுக்குலத்திற்கு சொல்வதற்கான ஒரு வழியாக அது அவருக்கு இருந்தது. மனுக்குலத்திற்கு அறிவுறுத்த அவர் பயன்படுத்தின இந்த அமைதி வழிமுறையானது நித்தியமானது, அழியாதது, மனித இருதயங்களுக்கு ஒரு அதிர்ச்சியையும், எப்போதும் மங்காத அறிவொளியையும் தருகிறது. லாசருவின் உயிர்த்தெழுதல் தேவனை மகிமைப்படுத்தியது, இது தேவனைப் பின்பற்றும் ஒவ்வொருவரிலும் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இந்த நிகழ்வை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளும் ஒவ்வொரு நபரிடமும், இது புரிந்து கொள்ளுதலையும், மனுக்குலத்தின் ஜீவனையும் மரணத்தையும் தேவனால் மட்டுமே கட்டளையிட முடியும் என்ற தரிசனத்தையும் உறுதியாகப் பொருத்துகிறது.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனுடைய கிரியையும், தேவனுடைய மனநிலையும், தேவனும் III” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

542. இந்த உலகில் நீ அழுதுக் கொண்டே பிறந்த கணம் முதல் உனது கடமையை நிறைவேற்ற தொடங்குகிறாய். தேவனுடைய சித்தத்தை அவருடைய வழிகாட்டுதலின்படி செய்வதில் உன்னுடைய ஜீவிதப் பயணத்தைத் நீ தொடங்குகின்றாய். உனது பின்னணி எதுவாக இருந்தாலும், உனக்கு முன் எத்தகைய பயணம் இருந்தாலும், யாராலும் பரலோகத்தின் சித்தத்திலிருந்தும் ஏற்பாடுகளிலிருந்தும் தப்ப முடியாது. யாரும் தங்கள் விதியைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது. ஏனென்றால், சர்வத்தையும் ஆளக்கூடியவராகிய தேவனால் மட்டுமே இதனைச் செய்ய முடியும். மனிதன் தோன்றிய காலம் முதல், தேவன் எப்பொழுதும் இவ்வாறு செயலாற்றி, பிரபஞ்சத்தை நிர்வகித்து, எல்லாவற்றிற்கும் மாற்ற விதிகளையும் அவற்றின் இயக்கத்தின் பாதையையும் இயக்குகின்றார். எல்லாவற்றையும் போலவே, மனிதன் அமைதியாகவும் அறியாமலும் தேவனிடமிருந்து வரும் ஆசீர்வாதங்களால் பராமரிக்கப்படுகிறான்; எல்லாவற்றையும் போலவே தேவனுடைய கரத்தின் வழிநடத்துதலில் ஜீவிக்கிறான். மனிதனுடைய இருதயமும் ஆவியும் தேவனுடைய கரத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. மனித ஜீவிதத்தின் அனைத்தும் தேவனுடைய பார்வையில் உள்ளன. நீ இதை விசுவாசிக்கின்றாயா இல்லையா என்பதை விட ஜீவனுள்ளவையானாலும் ஜீவனற்றவையானாலும், எல்லா காரியங்களும், தேவனுடைய எண்ணங்களுக்கு ஏற்ப மாறும், மாற்றம் பெரும், புதுப்பிக்கப்படும் மற்றும் மறைந்துவிடும். இவ்வாறு தேவன் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இருக்கிறார்.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவன் தான் மனிதனுடைய ஜீவனின் ஆதாரம்” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

543. ஒருவருடைய பிறப்பு ஒருவருடைய முந்தைய ஜீவிதத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தால், அவருடைய மரணம் அந்த விதியின் முடிவைக் குறிக்கிறது. ஒருவருடைய பிறப்பு இந்த ஜீவிதத்தில் அவருடைய பணியின் தொடக்கமாக இருந்தால், அவருடைய மரணம் அந்தப் பணியின் முடிவைக் குறிக்கிறது. ஒரு நபருடைய பிறப்புக்கான ஒரு நிலையான சூழ்நிலையை சிருஷ்டிகர் தீர்மானித்திருப்பதால், அந்த நபருடைய மரணத்திற்கு ஒரு நிலையான சூழ்நிலைகளின் தொகுப்பையும் அவர் ஏற்பாடு செய்துள்ளார் என்று சொல்லாமலே உணர முடிகிறது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், யாரும் தற்செயலாக பிறக்கவில்லை, யாருடைய மரணமும் திடீரென வருவதில்லை, பிறப்பு மற்றும் மரணம் இரண்டும் ஒருவருடைய முந்தைய மற்றும் தற்போதைய ஜீவிதத்துடன் இணைந்திருக்க வேண்டும். ஒருவருடைய பிறப்பு மற்றும் மரணத்தின் சூழ்நிலைகள் சிருஷ்டிகரால் முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்டவை; இது ஒரு நபரைக் குறித்த தீர்மானம், ஒரு நபரின் விதி ஆகும். ஒரு நபருடைய பிறப்புக்கு பல விளக்கங்கள் இருப்பதால், ஒரு நபருடைய மரணமும் இயற்கையாகவே அதன் சொந்தமான பல்வேறு சூழ்நிலைகளின் சிறப்பு தொகுப்பின் விளைவாக நிகழும் என்பதும் உண்மையாகிறது. இது ஜனங்களின் மாறுபட்ட ஆயுட்காலம் மற்றும் அவர்களுடைய வெவ்வேறு வகையான மரணம் மற்றும் மரண நேரங்களுக்கான காரணம் ஆகும். சிலர் வலிமையாகவும் ஆரோக்கியமாகவும் இருக்கிறார்கள், ஆனால் இளமையிலேயே இறக்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் பலவீனமானவர்களாகவும் நோயுற்றவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். ஆனாலும் முதுமை வரை ஜீவித்திருந்து சமாதானமாக காலமாகிறார்கள். சிலர் இயற்கைக்கு மாறான காரணங்களால் அழிந்துபோகிறார்கள், மற்றவர்கள் இயற்கையாகவே இறக்கின்றனர். சிலர் தங்களது ஜீவிதத்தை வீட்டிற்கு வெகுதொலைவில் முடிக்கிறார்கள், மற்றவர்கள் தங்களது அன்புக்குரியவர்களுடன் தங்களது கண்களை இறுதி நேரத்தில் மூடிக்கொள்கிறார்கள். சிலர் ஆகாயத்தில் இறக்கின்றனர், மற்றவர்கள் பூமிக்கு அடியில் இறக்கின்றனர். சிலர் தண்ணீருக்கு அடியில் மூழ்குவதாலும், மற்றவர்கள் பேரழிவுகளினாலும் காணாமல்போகின்றனர். சிலர் காலையிலும், மற்றவர்கள் இரவிலும் இறக்கின்றனர். எல்லோரும் ஒரு சிறப்பான பிறப்பு, புத்திசாலித்தனமான ஜீவிதம் மற்றும் ஒரு புகழ்ச்சி பெற்ற மரணம் ஆகியவற்றை விரும்புகிறார்கள், ஆனால் யாரும் தங்களது விதியை மீற முடியாது, சிருஷ்டிகருடைய சர்வவல்லமையிலிருந்து யாரும் தப்பமுடியாது. இதுவே மனித விதி. மனிதன் தனது எதிர்காலத்திற்காக அனைத்து வகையான திட்டங்களையும் வகுக்க முடியும், ஆனால் அவர்கள் பிறந்த முறை மற்றும் உலகத்திலிருந்து அவர்கள் புறப்படும் முறை ஆகியவற்றை யாராலும் திட்டமிட முடியாது. மரணம் வருவதைத் தவிர்ப்பதற்கும் எதிர்ப்பதற்கும் ஜனங்கள் தங்களால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்தாலும், அவர்களுக்குத் தெரியாமல், மரணம் அமைதியாக நெருங்குகிறது. ஒருவர் எப்போது மரணமடைவார் அல்லது அது எப்படி எங்கு நடக்கும் என்று யாருக்கும் தெரியாது. வெளிப்படையாக கூறுகையில், ஜீவன் மற்றும் மரணத்தின் மீதான அதிகாரத்தை வைத்திருப்பது மனிதகுலமோ அல்லது இந்த இயற்கை உலகில் உள்ள பிற உயிர்களோ இல்லை, மாறாக சிருஷ்டிகர். அவருடைய அதிகாரம் தனித்துவமானது. மனிதகுலத்தின் ஜீவனும் மரணமும் இயற்கையான உலகின் ஏதோ ஒரு விதியின் விளைவாக இல்லை, ஆனால் சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தின் சர்வவல்லமையின் விளைவாக இருக்கிறது.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் Ⅲ” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

544. தேவனுடைய அதிகாரத்தின் கீழ், ஒவ்வொரு நபரும் அவருடைய சர்வவல்லமையையும் அவருடைய ஏற்பாடுகளையும் தீவிரமாக அல்லது செயலற்ற முறையில் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள், ஒருவருடைய ஜீவிதத்தின் போக்கில் ஒருவர் எவ்வளவு சிரமப்பட்டாலும், எத்தனை கோணலான பாதைகளில் நடந்தாலும், இறுதியில் சிருஷ்டிகர் அவர்களுக்காக கண்டுபிடித்து வைத்த விதியின் சுற்றுப்பாதைக்கு அவர்கள் திரும்புவார்கள். இது சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தின் ஜெயிக்க முடியாத வல்லமை மற்றும் அவரது அதிகாரம் பிரபஞ்சத்தை கட்டுப்படுத்தி ஆட்சி செய்யும் முறையும் ஆகும். இவ்வாறு கட்டுப்படுத்தி ஆட்சி செய்யும், அதாவது அனைத்து ஜீவிதங்களையும் ஆணையிடும் விதிகளுக்கு காரணமான ஜெயிக்க முடியாத வல்லமை, மனிதர்களை குறுக்கீடு இல்லாமல் மீண்டும் மீண்டும் மறுபிறவி எடுக்க அனுமதிக்கிறது, நாள்தோறும், ஆண்டுதோறும், உலகத்தை தவறாமல் சுழன்று முன்னேறச் செய்கிறது. இந்த உண்மைகள் அனைத்தையும் நீங்கள் கண்டிருக்கிறீர்கள், அவற்றை மேலோட்டமாகவோ அல்லது ஆழமாகவோ புரிந்துகொள்கிறீர்கள் மற்றும் உங்கள் புரிதலின் ஆழமானது, சத்தியத்தைப் பற்றிய உங்கள் அனுபவத்தையும் அறிவையும், தேவனைப் பற்றிய உங்கள் அறிவையும் சார்ந்துள்ளது. சத்தியத்தின் உண்மையை நீ எவ்வளவு நன்றாக அறிவாய், தேவனுடைய வார்த்தைகளை நீ எவ்வளவு அனுபவித்திருக்கிறாய், தேவனுடைய சாராம்சம் மற்றும் மனநிலையை நீ எவ்வளவு நன்கு அறிந்துள்ளாய் என இவை அனைத்தும் தேவனுடைய சர்வவல்லமை மற்றும் ஏற்பாடுகள் பற்றிய உன் புரிதலின் ஆழத்தை பிரதிபலிக்கின்றன. தேவனுடைய சர்வவல்லமை மற்றும் ஏற்பாடுகளின் இருப்பானது, மனிதர்கள் அவற்றிற்கு கீழ்ப்படிகின்றனரா இல்லையா என்பதைப் பொறுத்ததா? இந்த அதிகாரத்தை தேவன் வைத்திருக்கிறார் என்ற உண்மையானது, மனிதகுலம் அதற்கு கீழ்ப்படிந்ததா இல்லையா என்பதால் தீர்மானிக்கப்படுகிறதா? சூழ்நிலையைப் பொருட்படுத்தாமல் தேவனுடைய அதிகாரம் உள்ளது. எல்லா சூழ்நிலைகளிலும், தேவன் ஒவ்வொரு மனித விதியையும், எல்லாவற்றையும் அவருடைய எண்ணங்களுக்கும் அவருடைய சித்தங்களுக்கும் ஏற்ப ஆணையிடுகிறார், ஏற்பாடு செய்கிறார். மனித மாற்றத்தின் விளைவாக இது மாறாது; இது மனிதனின் விருப்பத்திற்கு அப்பாற்பட்டது. மேலும், நேரம், இடம் மற்றும் புவியியல் ஆகியவற்றில் நிகழும் எந்த மாற்றங்களாலும் இதை மாற்ற முடியாது. ஏனென்றால், தேவனுடைய அதிகாரமே அவருடைய சாராம்சம் ஆகும். தேவனுடைய சர்வவல்லமையை மனிதனால் அறியவும் ஏற்றுக்கொள்ளவும் முடியுமா, மனிதனால் அதற்கு கீழ்ப்படி முடியுமா என்பதுமாகிய இந்த உண்மைகளில் எதுவுமே மனித விதியின் மீதுள்ள தேவனுடைய சர்வவல்லமையை சிறிதளவுக்கூட மாற்றாது. அதாவது, தேவனுடைய சர்வவல்லமையைப் பற்றி மனிதன் எந்த அணுகுமுறையை எடுத்துக்கொண்டாலும், மனித விதி மற்றும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக தேவன் சர்வவல்லமையைக் கொண்டிருக்கிறார் என்ற உண்மையை மாற்ற முடியாது. நீ தேவனுடைய சர்வவல்லமைக்கு கீழ்ப்படியவில்லை என்றாலும், அவர் உன் தலைவிதியைக் கட்டளையிடுகிறார்; அவருடைய சர்வவல்லமையை நீ அறியமுடியாவிட்டாலும், அவருடைய அதிகாரம் இன்னும் உள்ளது. தேவனுடைய அதிகாரம் மற்றும் மனித விதியின் மீதுள்ள தேவனுடைய சர்வவல்லமையின் உண்மை ஆகியவை மனித விருப்பத்திற்கு அப்பாற்பட்டது மற்றும் மனிதனின் விருப்பங்களுக்கும் தேர்வுகளுக்கும் ஏற்ப மாறாது. தேவனுடைய அதிகாரம் எல்லா இடங்களிலும், ஒவ்வொரு மணிநேரத்திலும், ஒவ்வொரு நொடியிலும் உள்ளது. வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோகும், ஆனால் அவருடைய அதிகாரம் ஒருபோதும் ஒழியாது, ஏனென்றால் அவர் தான் தேவன், அவருக்கு தனித்துவமான அதிகாரம் உண்டு, அவருடைய அதிகாரம் ஜனங்கள், நிகழ்வுகள் அல்லது விஷயங்களால், விண்வெளி அல்லது புவியியலால் கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை அல்லது வரையறுக்கப்படவில்லை. எப்பொழுதும் இருப்பதைப்போலவே, எல்லா நேரங்களிலும், தேவன் தம்முடைய அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், அவருடைய வல்லமையைக் காட்டுகிறார், அவருடைய ஆளுகைப் பணிகளையும் தொடர்கிறார்; அவர் எப்போதும் இருப்பதைப்போலவே, எல்லா நேரங்களிலும், எல்லாவற்றையும் அவர் ஆளுகிறார், எல்லாவற்றிற்கும் வழங்குகிறார், எல்லாவற்றையும் திட்டமிடுகிறார். இதை யாரும் மாற்றமுடியாது. இது உண்மை; பழங்காலத்தில் இருந்து மாறாத உண்மையாக இது இருக்கிறது!

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் Ⅲ” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

545. தேவனுடைய அதிகாரம் தொடர்பான சத்தியங்கள் ஒவ்வொரு நபரும் தீவிரமாக கருத்தில் கொள்ள வேண்டிய, அனுபவிக்க வேண்டிய மற்றும் அவர்களுடைய இருதயத்துடன் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய உண்மைகளாகும்; இந்த உண்மைகள் ஒவ்வொரு நபருடைய ஜீவிதத்திலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன; ஒவ்வொரு நபருடைய கடந்த காலம், நிகழ் காலம் மற்றும் எதிர்காலத்தில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன; ஒவ்வொரு நபரும் ஜீவிதத்தில் கடந்துசெல்ல வேண்டிய முக்கியமான சந்தர்ப்பங்களில்; தேவனுடைய சர்வவல்லமையைப் பற்றிய மனிதனின் அறிவு மற்றும் தேவனுடைய அதிகாரத்தை ஒருவர் எதிர்கொள்ளவேண்டிய மனப்பான்மையில்; மேலும் இயற்கையாகவே, ஒவ்வொரு நபரும் சென்று சேர்கின்ற இறுதியான இடத்திலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. எனவே, அவற்றை அறிந்துகொள்ளவும் புரிந்துகொள்ளவும் ஜீவ காலம் முழுமைக்குமான ஆற்றல் தேவை. தேவனுடைய அதிகாரத்தை நீ சரியாகப் பார்க்கும்போது, அவருடைய சர்வவல்லமையை நீ ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, தேவனுடைய அதிகாரம் இருப்பதன் உண்மையை நீ படிப்படியாக உணர்ந்து புரிந்துக் கொள்வாய். ஆனால் நீ ஒருபோதும் தேவனுடைய அதிகாரத்தை அங்கீகரிக்கவில்லை, அவருடைய சர்வவல்லமையை ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ளாவில்லை என்றால், நீ எத்தனை ஆண்டுகள் ஜீவித்தாலும், தேவனுடைய சர்வவல்லமையைப் பற்றிய சிறிதளவு அறிவையும் பெறமாட்டாய். தேவனுடைய அதிகாரத்தை நீ உண்மையிலேயே அறிந்திருக்கவில்லை, புரிந்துகொள்ளவில்லை என்றால், நீ ஜீவ பாதையின் முடிவை எட்டும்போது, நீ பல தசாப்தங்களாக தேவனை விசுவாசித்தாலும், உன் ஜீவிதத்துக்காக நீ காண்பிக்க எதுவும் இருக்காது, இயற்கையாகவே மனித விதியின் மீதுள்ள தேவனுடைய சர்வவல்லமையைப் பற்றி உனக்கு சிறிதளவிலும் அறிவும் இருக்காது. இது மிகவும் துக்கமான விஷயம் அல்லவா? எனவே, நீ ஜீவிதத்தில் எவ்வளவு தூரம் நடந்து வந்தாலும், இப்போது உனக்கு எவ்வளவு வயதாகி இருந்தாலும், உன் பயணத்தின் எஞ்சிய காலம் எவ்வளவாக இருந்தாலும், முதலில் நீ தேவனுடைய அதிகாரத்தை அங்கீகரித்து அதை தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் மற்றும் தேவன் உனக்கே உனக்கான எஜமானர் என்ற உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். மனித விதியின் மீதான தேவனுடைய சர்வவல்லமையைப் பற்றிய இந்த சத்தியங்களைப் பற்றிய தெளிவான, துல்லியமான அறிவையும் புரிதலையும் பெறுவது அனைவருக்குமான கட்டாயப் பாடமாகும்; இது மனித ஜீவிதத்தை அறிந்துகொள்வதற்கும் சத்தியத்தை அடைவதற்கும் முக்கியமாகும். தேவனை அறிந்துகொள்வதற்கான ஜீவிதமானது, ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு நாளும் எதிர்கொள்ளவேண்டிய, யாரும் தவிர்க்க முடியாத, அடிப்படை கல்வி ஆகும். இந்த இலக்கை அடைய யாராவது குறுக்கு வழிகளை எடுக்க விரும்பினால், நான் இப்போது உனக்கு சொல்கிறேன், அது சாத்தியமற்றது! நீ தேவனுடைய சர்வவல்லமையிலிருந்து தப்பிக்க விரும்பினால், அதுவும் சாத்தியமற்றது! தேவன் மனிதனின் ஒரே கர்த்தர், தேவன் மட்டுமே மனித விதியின் எஜமானர். எனவே, மனிதன் தனது சொந்த விதியை ஆணையிடுவது சாத்தியமில்லாதது, தனது விதிக்கு அப்பால் காலடி எடுத்து வைப்பதும் சாத்தியமில்லாதது. ஒருவருடைய திறமைகள் எவ்வளவு பெரியவையாக இருந்தாலும், மற்றவர்களின் தலைவிதிகளை அவர் பாதிக்க முடியாது, திட்டமிடவோ, ஏற்படுத்தவோ, கட்டுப்படுத்தவோ அல்லது மாற்றவோ முடியாது. தனித்துவமான தேவன் மட்டுமே மனிதனுக்காக எல்லாவற்றையும் ஆணையிடுகிறார், ஏனென்றால் மனித விதியின் மீதான சர்வவல்லமையைக் கொண்டிருக்கும் தனித்துவமான அதிகாரம் அவரிடம் மட்டுமே உள்ளது, எனவே சிருஷ்டிகர் மட்டுமே மனிதனின் தனித்துவமான எஜமானர். தேவனுடைய அதிகாரம் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட மனிதகுலத்தின் மீது மட்டுமல்ல, எந்தவொரு மனிதனும் பார்த்திராத, உருவாக்கப்படாத ஜீவன்கள் மீதும், நட்சத்திரங்கள் மீதும், பிரபஞ்சத்தின் மீதும் சர்வவல்லமையைக் கொண்டுள்ளது. இது ஒரு மறுக்கமுடியாத உண்மை, உண்மையாகவே இருக்கும் ஒரு உண்மை, எந்தவொரு நபரும் அல்லது விஷயமும் மாற்ற முடியாத ஒன்றாகும். இன்னும், உங்களில் ஒருவர், இந்த நிலையில் உள்ள விஷயங்கள் குறித்து அதிருப்தி அடைந்தால், உங்களுக்கு சில சிறப்புத் திறமை அல்லது திறன் இருப்பதாக நம்பினால் மற்றும் அதிர்ஷ்டத்தால் தங்களது தற்போதைய சூழ்நிலைகளை மாற்றலாம் அல்லது அவற்றிலிருந்து தப்பிக்கலாம் என்று நினைத்தால்; மனித முயற்சியின் மூலம் தங்களது சொந்த விதியை மாற்ற முயற்சித்தால், அதன்மூலம் தங்களது கூட்டாளர்களிடமிருந்து தங்களை வேறுபடுத்தி புகழ்ச்சி மற்றும் செல்வத்தை ஜெயிக்க நினைத்தால்; பின்னர் நான் உனக்கு சொல்கிறேன், நீயே விஷயங்களை கடினமாக்குகிறாய், நீ பிரச்சனையை மட்டுமே உருவாக்குகிறாய், நீ உன் சொந்த கல்லறையைத் தோண்டிக்கொண்டிருக்கிறாய்! உடனடியாகவோ அல்லது பின்னரோ, ஒரு நாள், நீ தவறான தேர்வு செய்துள்ளாய், உன் முயற்சிகள் வீணாகிவிட்டன என்பதைக் கண்டுக் கொள்வாய். உன் லட்சியம், விதியை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான உன் விருப்பம் மற்றும் உன் சொந்த நடத்தை ஆகியவை உன்னை திரும்ப முடியாத பாதையில் இட்டுச்செல்லும். இதற்காக ஒரு கசப்பான விலையை நீ செலுத்துவாய். பின்விளைவுகளின் தீவிரத்தை நீ தற்போது காணவில்லை என்றாலும், தேவன் மனித விதியின் எஜமானர் என்ற சத்தியத்தை நீ தொடர்ந்து அனுபவித்து, ஆழமாக உணர்கையில், இன்று நான் பேசுவதையும் அதன் உண்மையான தாக்கங்களையும் நீ மெதுவாக அறிந்துக் கொள்வாய். உன்னிடம் உண்மையிலேயே ஒரு இருதயமும் ஆவியும் இருக்கிறதா இல்லையா, நீ சத்தியத்தை நேசிக்கும் ஒரு நபரா இல்லையா என்பதெல்லம், தேவனுடைய சர்வவல்லமையையும் சத்தியத்தையும் குறித்து நீ எத்தகைய மனப்பான்மையைக் கொண்டிருக்கிறாய் என்பதைப் பொறுத்தது. இயற்கையாகவே, தேவனுடைய அதிகாரத்தை நீ உண்மையிலேயே அறிந்துக் கொள்ள முடியுமா என்பதை இது தீர்மானிக்கிறது. தேவனுடைய சர்வவல்லமையையும் அவருடைய ஏற்பாடுகளையும் நீ ஒருபோதும் உணரவில்லை என்றால், தேவனுடைய அதிகாரத்தை அங்கீகரித்து ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றால், நீ முற்றிலும் பயனற்றவனாக இருப்பாய் மற்றும் நீ தேர்ந்தெடுத்த இந்த பாதையின் காரணமாக, தேவனுடைய வெறுப்பு மற்றும் நிராகரிப்பின் பொருளாக நீ இருப்பாய் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. ஆனால், தேவனுடைய கிரியையில், அவருடைய சோதனையை ஏற்றுக்கொள்பவர்களும், அவருடைய சர்வவல்லமையை ஏற்றுக்கொள்பவர்களும், அவருடைய அதிகாரத்திற்கு கீழ்ப்படிகிறவர்களும் மற்றும் படிப்படியாக அவருடைய வார்த்தைகளின் உண்மையான அனுபவத்தைப் பெறுபவர்களும், தேவனுடைய அதிகாரத்தைப் பற்றிய உண்மையான அறிவைப் பெறுவார்கள், அவருடைய சர்வவல்லமையைப் பற்றிய உண்மையான புரிதலைப்பெறுவார்கள் மற்றும் அவர்கள் உண்மையிலேயே சிருஷ்டிகருடைய ஜனங்களாவார்கள். அத்தகையவர்கள் மட்டுமே உண்மையிலேயே இரட்சிக்கப்பட்டிருப்பார்கள்.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் Ⅲ” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

546. தேவன் இந்த உலகைச் சிருஷ்டித்தார். இந்த மனுகுலத்தைச் சிருஷ்டித்தவரும் அவரே. மேலும், பண்டைய கிரேக்கக் கலாச்சாரம் மற்றும் மனித நாகரிகத்தின் படைப்பாளரும் அவரே. தேவன் மாத்திரமே இந்த மனுக்குலத்தை ஆறுதல்படுத்துகிறார். தேவன் மாத்திரமே இந்த மனுக்குலத்தை இரவும் பகலும் கவனித்துக்கொள்கிறார். மனித வளர்ச்சியும் முன்னேற்றமும் தேவனுடைய ஆளுகையிலிருந்து பிரிக்க இயலாதவையாக இருக்கின்றன. மேலும், மனுக்குலத்தின் வரலாறும் எதிர்காலமும் தேவனுடைய வடிவமைப்புகளிலிருந்து பிரிக்க இயலாதவையாகவே இருக்கின்றன. நீ ஒரு மெய்யான கிறிஸ்தவனானால், எந்தவொரு தேசத்தின் அல்லது நாட்டின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் தேவனுடைய வடிவமைப்புகளின் படியே நடக்கின்றன என்பதை நிச்சயமாக நம்புவாய். ஒரு நாட்டின் அல்லது தேசத்தின் தலைவிதியைத் தேவன் மாத்திரமே அறிவார். இந்த மனுக்குலத்தின் போக்கைத் தேவன் மாத்திரமே கட்டுப்படுத்துகிறார். மனுக்குலமானது ஒரு நல்ல தலைவிதியைப் பெற்றுக்கொள்ள பிரயாசப்பட்டால், ஒரு நாடு ஒரு நல்ல தலைவிதியைப் பெற்றுக்கொள்ளப் பிரயாசப்பட்டால், மனுஷன் தேவனுக்கு முன்பாக பணிந்து குனிந்து அவரைத் தொழுதுகொள்ள வேண்டும், மனந்திரும்பி தேவனுக்கு முன்பாகப் பாவத்தை அறிக்கை செய்ய வேண்டும். இல்லையென்றால் மனிதனின் விதியும் தலைவிதியும் தவிர்க்க முடியாத ஒரு பேரழிவாக இருக்கும்.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “சகல மனுஷர்களின் தலைவிதியையும் தேவனே அடக்கி ஆளுகிறார்” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

547. மனிதகுலத்தின் மற்றும் பிரபஞ்சத்தின் தலைவிதிகள் சிருஷ்டிகருடைய சர்வவல்லமையுடன் நெருக்கமாக இணைந்திருக்கின்றன. அவை சிருஷ்டிகருடைய திட்டங்களுடன் பிரிக்க முடியாமல் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன; இறுதியில், அவை சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்திலிருந்து பிரிக்க முடியாதவையாக இருக்கின்றன. எல்லாவற்றின் விதிகளிலும், சிருஷ்டிகருடைய திட்டங்களையும் அவருடைய சர்வவல்லமையையும் மனிதன் புரிந்துகொள்கிறான்; அனைத்தும் பிழைப்பதற்கான விதிகளிலும், சிருஷ்டிகருடைய ஆட்சியை மனிதன் உணர்கிறான்; அனைத்தின் தலைவிதிகளிலும், சிருஷ்டிகர் தனது சர்வவல்லமையையும் அவற்றின் மீதான கட்டுப்பாட்டையும் கையாளுகிற வழிகளையும் மனிதன் யூகிக்கிறான்; மேலும், சிருஷ்டிகருடைய திட்டங்கள் மற்றும் ஏற்பாடுகள் அனைத்தும், பூமிக்குரிய விதிகள், சட்டங்கள் மற்றும் நிறுவனங்களையும், எல்லா வல்லமைகளையும், ஆற்றல்களையும் எவ்வாறு மீறுகின்றன என்பதை மனிதன் காண்பதற்காக, மனிதர்கள் மற்றும் அனைத்து உயிரிங்களின் ஜீவிதச் சுழற்சிகளிலும், மனிதனானவன் உண்மையிலேயே சிருஷ்டிகருடைய திட்டங்களையும், அனைத்து பொருட்களுக்கும் உயிரினங்களுக்குமான ஏற்பாடுகளையும் அனுபவிக்கிறான். இந்நிலையில், சிருஷ்டிகருடைய சர்வவல்லமையை எந்தவொரு படைப்பாலும் மீறமுடியாது என்பதையும், சிருஷ்டிகரால் முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்ட நிகழ்வுகளையும் விஷயங்களையும் எந்த சக்தியும் கைப்பற்றவோ மாற்றவோ முடியாது என்பதையும் மனிதகுலம் அறிந்துகொள்ள நிர்பந்திக்கப்படுகிறது. இந்த தெய்வீக விதிகள் மற்றும் ஆளுகைகளின் கீழ்தான் மனிதர்களும் மற்ற அனைத்து ஜீவன்களும் தலைமுறை தலைமுறையாக ஜீவிக்கிறார்கள், விருத்தியடைகிறார்கள். இது சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தின் உண்மையான வெளிப்பாடு அல்லவா?

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் Ⅲ” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

548. அதிகாரம் மற்றும் வல்லமையை தேவன் கொண்டிருந்தாலும், அவர் மிகவும் கடுமையானவர், அவருடைய கிரியைகளில் கொள்கை ரீதியானவர் மற்றும் தம் வார்த்தைக்கு அவர் உண்மையாக இருக்கிறார். அவரது கடுமையும், அவருடைய கிரியைகளின் கொள்கைகளும், சிருஷ்டிகருடைய தீர்க்கமுடியாத தன்மையையும், யாரும் மேற்கொள்ள முடியாத சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரத்தின் தன்மையையும் காட்டுகின்றன. அவர் மிக உயர்ந்த அதிகாரம் கொண்டவர் மற்றும் அனைத்தும் அவருடைய ஆதிக்கத்தின்கீழ் இருக்கின்றன, எல்லாவற்றையும் ஆளக்கூடிய வல்லமை அவருக்கு இருந்தாலும், தேவன் ஒருபோதும் தனது சொந்த திட்டத்தை சேதப்படுத்துவதில்லை அல்லது சீர்குலைப்பதில்லை. ஒவ்வொரு முறையும் அவர் தமது அதிகாரத்தை செலுத்தும்போது, அவருடைய சொந்தக் கொள்கைகளுடன் அது கண்டிப்பான இணக்கத்தில் இருக்கிறது, அவருடைய வாயிலிருந்து பேசப்பட்டதைத் துல்லியமாகப் பின்பற்றுகிறார் மற்றும் அவருடைய திட்டத்தின் படிகளையும் நோக்கங்களையும் பின்பற்றுகிறார். தேவனால் ஆளப்படும் அனைத்தும் தேவனுடைய அதிகாரம் செலுத்தும் கொள்கைகளுக்குக் கீழ்ப்படிகிறது என்று சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. எந்தவொரு மனிதனும் அல்லது காரியமும் அவருடைய அதிகாரத்தின் ஏற்பாடுகளிலிருந்து விலக்கப்படுவதில்லை. தேவனுடைய அதிகாரம் செலுத்தப்படும் கொள்கைகளை அவர்களால் மாற்றவும் முடியாது. தேவனுடைய பார்வையில், ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள் அவருடைய அதிகாரத்தால் கொண்டுவரப்பட்ட நல்ல அதிர்ஷ்டத்தைப் பெறுகிறார்கள் மற்றும் சபிக்கப்பட்டவர்கள் தேவனுடைய அதிகாரத்தின் காரணமாக தண்டனையைப் பெறுகிறார்கள். தேவனுடைய அதிகாரத்தின் ஆளுகையின்கீழ், எந்தவொரு மனிதனும் அல்லது காரியமும் அவருடைய அதிகாரம் செலுத்துதலிலிருந்து விலக்கப்படுவதில்லை. அவருடைய அதிகாரம் செலுத்தப்படும் கொள்கைகளை அவர்களால் மாற்றவும் முடியாது. சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரம் எந்தவொரு காரணியிலும் ஏற்படும் மாற்றங்களால் மாற்றப்படுவதில்லை. அதைப் போலவே, அவருடைய அதிகாரம் செலுத்தப்படும் கொள்கைகளும் எந்த காரணத்திற்காகவும் மாறாது. வானமும் பூமியும் பெரும் எழுச்சிகளுக்கு ஆளாகக்கூடும், ஆனால் சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரம் மாறாது. எல்லாமே மறைந்து போகக்கூடும், ஆனால் சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரம் ஒருபோதும் மறைந்துவிடாது. இதுவே சிருஷ்டிகருடைய மாறாத மற்றும் மறுக்கமுடியாத அதிகாரத்தின் சாராம்சம் ஆகும். இது சிருஷ்டிகருடைய தனித்துவமாக இருக்கிறது!

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

549. தேவனுடைய அதிகாரத்தை மீறுவதற்கு சாத்தான் ஒருபோதும் துணிந்ததில்லை மற்றும் தேவனுடைய ஆணைகளையும் குறிப்பிட்ட கட்டளைகளையும் எப்பொழுதும் கவனமாகக் கேட்டு, கீழ்ப்படிந்திருக்கிறான், அவற்றை ஒருபோதும் மீறத் துணிந்திருக்கவில்லை. நிச்சயமாக, தேவனுடைய எந்தக் கட்டளைகளிலும் சுதந்திரமாக மாற்றம் செய்யத் துணியவில்லை. தேவன் சாத்தானுக்கு விதித்துள்ள வரம்புகள் அத்தகையவை. எனவே, இந்த வரம்புகளை மீற சாத்தான் ஒருபோதும் துணிந்திருக்கவில்லை. இது தேவனுடைய அதிகாரத்தின் வல்லமை அல்லவா? இது தேவனுடைய அதிகாரத்திற்கு ஒரு சாட்சி அல்லவா? தேவனிடம் எப்படி நடந்துகொள்வது, தேவனை எப்படிப் பார்ப்பது என்பது பற்றி சாத்தானுக்கு மனிதகுலத்தைவிட தெளிவான புரிதல் உள்ளது. ஆகவே, ஆவிக்குரிய உலகில், சாத்தான் தேவனுடைய அந்தஸ்தையும் அதிகாரத்தையும் மிகத் தெளிவாகக் காண்கிறான் மற்றும் தேவன் அதிகாரம் செலுத்துவதற்கு பிறகே உள்ள அவருடைய வல்லமையையும் உபதேசங்களையும் ஆழமாகக் புரிந்து கொள்கிறான். அது அவற்றை கவனிக்கத் தவறவோ அல்லது அவற்றை எந்த வகையிலும் மீறவோ, தேவனுடைய அதிகாரத்தை மீறும் எதையும் செய்யத்துணியவோ இல்லை. மேலும், தேவனுடைய கோபத்தை எந்த வகையிலும் சவால் செய்ய அது துணிவதில்லை. அது தீமை மற்றும் இறுமாப்பைக் கொண்டுள்ளது என்றாலும், சாத்தான் ஒருபோதும் தேவனால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட எல்லைகளையும் வரம்புகளையும் மீறத் துணியவில்லை. லட்சக்கணக்கான ஆண்டுகளாக, அது இந்த எல்லைகளை கண்டிப்புடன் கடைப்பிடித்தது, தேவனால் வழங்கப்பட்ட ஒவ்வொரு கட்டளைக்கும் ஆணைக்கும் கட்டுப்பட்டு வருகிறது, மேலும், ஒருபோதும் அந்த அடையாளத்தை மீறத்துணியவில்லை. அது தீங்கிழைக்கும் என்றாலும், கேடு நிறைந்த மனிதகுலத்தைவிட சாத்தான் மிகவும் புத்திசாலி; அது சிருஷ்டிகரின் அடையாளத்தை அறிந்திருக்கிறது மற்றும், தன் சொந்த வரம்புகளையும் அறிந்திருக்கிறது. சாத்தானின் “அடிபணிந்த” செயல்களிலிருந்து, தேவனுடைய அதிகாரமும் வல்லமையும் சாத்தானால் மீறமுடியாத பரலோக கட்டளைகள் என்பதையும், தேவனுடைய தனித்துவம் மற்றும் அதிகாரம் காரணமாகவே சகலமும் மாற்றம் பெற்று ஒழுங்கான முறையில் பரவுகின்றன. இந்த ஒழுங்கை சீர்குலைக்கும் திறன்கொண்ட எந்தவொரு மனிதனோ அல்லது பொருளோ இல்லாமல், இந்த நியாயப்பிரமாணத்தை மாற்றும் திறன்கொண்ட எந்தவொரு நபரோ அல்லது பொருளோ இல்லாமல், தேவனால் நிறுவப்பட்ட போக்கில் மனிதகுலம் ஜீவிக்கவும் பெருகவும் முடியும்—ஏனென்றால் அவை அனைத்தும் சிருஷ்டிகரின் கைகளிலிருந்தும், ஆணையிலிருந்தும் மற்றும் சிருஷ்டிகரின் அதிகாரத்திலிருந்தும் வருகின்றன.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

550. சாத்தானின் சிறப்பான அடையாளமானது பல ஜனங்களை அவனுடைய பல்வேறு அம்சங்களுடைய வெளிப்பாடுகளில் வலுவான ஆர்வத்தை வெளிப்படுத்தச் செய்துள்ளது. சாத்தானும் அற்புதங்களைக் காண்பிக்க முடியும் என்பதால், மனுக்குலத்தால் முடியாத காரியங்களை அவனால் செய்ய முடியும் என்பதால், தேவனைப் போலவே, சாத்தானும் அதிகாரமுடையவன் என்று கூட நம்புகிற பல முட்டாள்கள் இருக்கிறார்கள். இவ்வாறு தேவனை ஆராதிப்பதோடு, மனுக்குலம் சாத்தானுக்கும் ஓரிடத்தைத் தன் இருதயத்தில் ஒதுக்கி வைக்கிறது, மேலும் சாத்தானை தேவனாகக் கூட ஆராதிக்கிறது. இப்படிப்பட்ட ஜனங்கள் பரிதாபகரமானவர்களும், வெறுக்கத்தக்கவர்களுமாவர். அவர்கள் அறியாமையால் பரிதாபகரமானவர்களாக இருக்கிறார்கள், மதங்களுக்கு எதிரான அவர்களுடைய கொள்கை மற்றும் இயல்பான, பொல்லாத சாராம்சத்தினால் அவர்கள் வெறுக்கத்தக்கவர்களாக இருக்கிறார்கள். இந்தக் கட்டத்தில் அதிகாரம் என்றால் என்ன, அது எதைக் குறிக்கிறது, அது எதைப் பிரதிபலிக்கிறது என்பதை உங்களுக்குத் தெரிவிக்க வேண்டியது அவசியம் என்று நான் நினைக்கிறேன். பொதுப்படையாகப் பேசினால், தேவன் தாமே அதிகாரமுள்ளவராய் இருக்கிறார், அவருடைய அதிகாரமானது தேவனுடைய உன்னதமான நிலையையும், சாராம்சத்தையும் குறிக்கிறது, மேலும் தேவனுடைய அதிகாரமானது தேவனுடைய அந்தஸ்தையும், அடையாளத்தையும் குறிக்கிறது. இதுவே உண்மை நிலை என்பதால், சாத்தானால் தானே தேவனென்று தைரியமாகச் சொல்ல முடியுமா? சாத்தானால் தானே எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்தேன் என்றும், எல்லாவற்றின் மேலும் ராஜ்யபாரம் கொண்டிருக்கிறேன் என்றும் தைரியமாகச் சொல்ல முடியுமா? நிச்சயமாக அவனால் சொல்ல முடியாது! அவனால் எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டிக்க இயலாது; இன்றுவரை, அவன் ஒருபோதும் தேவனால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட எதையுமே உருவாக்கியதில்லை, மேலும் ஜீவனுள்ள எதையுமே அவன் உருவாக்கியதில்லை. அவனுக்குத் தேவனுடைய அதிகாரம் இல்லாத காரணத்தால், அவன் ஒருபோதும் தேவனுடைய அந்தஸ்தையும், அடையாளத்தையும் எவ்விதத்திலும் கொண்டிருக்க முடியாது, மேலும் இது அவனுடைய சாராம்சத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. தேவனைப் போலவே அவனுக்கு வல்லமை இருக்கிறதா? நிச்சயமாக அவனுக்கு இல்லை! சாத்தானுடைய செயல்களையும், சாத்தானால் வெளிப்படுத்தப்பட்ட அற்புதங்களையும் நாம் என்னவென்று அழைக்கிறோம்? அது வல்லமையா? அதை அதிகாரம் என்று அழைக்க முடியுமா? நிச்சயமாக முடியாது! சாத்தான் தீமையின் அலைகளை இயக்குகிறான், மேலும் தேவனுடைய கிரியைகளின் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் பாழ்படுத்துகிறான், பலவீனப்படுத்துகிறான் மற்றும் இடையூறு செய்கிறான். கடந்த பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக மனுக்குலத்தை சீர்கெட்டுப்போகச் செய்து, துஷ்பிரயோகம் செய்து, மனிதனைச் சீரழிப்பதற்கும், தேவனை நிராகரிப்பதற்கும், இதனால் மனிதன் மரண இருளின் பள்ளத்தாக்கிற்கு நேராக நடக்கும்படி, மனிதனைக் கவர்ந்து, வஞ்சிப்பதைத் தவிர, சிறிதளவேனும் மனிதனால் நினைவுகூர, மெச்சிக்கொள்ளத் தகுதியான வகையில், அல்லது நேசிக்கப்படத்தக்கதாய், சாத்தான் எதையாவது செய்திருக்கிறானா? சாத்தான் அதிகாரத்தையும், வல்லமையையும் கொண்டிருந்தானானால், மனுக்குலம் அவனால் சீர்கெட்டிருக்குமா? சாத்தானுக்கு அதிகாரமும் வல்லமையும் இருந்திருந்தால், அவனால் மனுக்குலம் பாதிப்படைந்திருக்குமா? சாத்தானுக்கு அதிகாரமும் வல்லமையும் இருந்திருந்தால், மனுக்குலம் தேவனை கைவிட்டு விட்டு மரணத்திற்குத் திரும்பியிருக்குமா? சாத்தானுக்கு அதிகாரமும் வல்லமையும் இல்லாததால், அவன் செய்யும் எல்லாவற்றின் சாராம்சத்தையும் பற்றி நாம் என்ன முடிவுக்கு வரவேண்டும்? சாத்தான் செய்யும் எல்லாவற்றையும் வெறும் தந்திரமாக வரையறுப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள், இருப்பினும் அத்தகைய வரையறை அவ்வளவு பொருத்தமானதல்ல என்று நான் நம்புகிறேன். மனுக்குலத்தைச் சீர்கெடுக்கும் அவனுடைய பொல்லாத செயல்கள் வெறும் தந்திரங்களா? சாத்தான் யோபுவைக் கொடுமைப்படுத்த உபயோகித்த தீய சக்தியும், அவனைக் கொடுமைப்படுத்தி, விழுங்குவதற்கான அவனுடைய கொடிய விருப்பமும் வெறும் தந்திரத்தால் அடைய முடிந்திருக்காது. திரும்பிப் பார்த்தால், ஒரு நொடியில் குன்றுகளிலும் மலைகளிலும் தூரத்தில் சிதறியிருந்த யோபுவின் ஆட்டு மந்தைகளும், மாட்டு மந்தைகளும் இல்லாமல் போய்விட்டன; ஒரு நொடியில், யோபுவின் பெரிதான வளம் மறைந்து போனது. அது வெறும் தந்திரத்தால் அடையப்பட்டிருக்குமா? சாத்தான் செய்யும் எல்லாவற்றின் தன்மையும் எதிர்மறையான வார்த்தைகளான பலவீனப்படுத்துதல், இடையூறு செய்தல், அழித்தல், தீங்கு விளைவித்தல், தீமை, தீங்கிழைத்தல், இருள் ஆகியவற்றோடு ஒத்துப் போகிறது, பொருந்திப் போகிறது, ஆகவே அநீதியான மற்றும் தீமையான அனைத்து நிகழ்வுகளும் சாத்தானுடைய செயல்களுடன் பிரிக்க முடியாத வகையில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன, மேலும் அவை சாத்தானுடைய தீமையான சாராம்சத்திலிருந்து பிரிக்க முடியாதவை ஆகும். சாத்தான் எவ்வளவு “வல்லமையுள்ளவனாக” இருந்தாலும், அவன் எவ்வளவு துணிச்சலுள்ளவனாக மற்றும் லட்சியமுள்ளவனாக இருந்தாலும், சேதத்தை ஏற்படுத்தும் அவனுடைய திறன் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், மனிதனைச் சீர்கெடச் செய்யும், கவரும் அவனுடைய நுட்பங்கள் எவ்வளவு பரந்த அளவில் இருந்தாலும், மனிதனை அச்சுறுத்தும் அவனுடைய தந்திரங்களும், திட்டங்களும் எவ்வளவு புத்திசாலித்தனமாக இருந்தாலும், அவன் இருக்கும் வடிவம் எவ்வளவு மாறக்கூடியதாக இருந்தாலும், அவனால் ஒருபோதும் ஒரு உயிரினத்தைக் கூட உருவாக்க முடியவில்லை, எல்லாவற்றையும் இருக்கச் செய்வதற்கான சட்டங்களையும் விதிகளையும் ஒருபோதும் அமைக்க முடியவில்லை, மேலும் உயிருள்ள அல்லது உயிரற்ற எந்தவொரு பொருளையும் ஆளுகை செய்யவோ, கட்டுப்படுத்தவோ ஒருபோதும் முடியவில்லை. பிரபஞ்சம் மற்றும் ஆகாயவிரிவுக்குள், அவனிடத்திலிருந்து பிறந்த நபரோ அல்லது பொருளோ ஒன்றுகூட இல்லை, அல்லது அவனால் இருக்கவுமில்லை; அவனால் ஆளப்படும் அல்லது அவனால் கட்டுப்படுத்தப்படும் நபரோ அல்லது பொருளோ ஒன்றுகூட இல்லை. மாறாக, அவன் தேவனுடைய இராஜ்யத்தின்கீழ் வாழ வேண்டியது மட்டுமல்லாமல், அதனோடுகூட, தேவனுடைய அனைத்து ஆணைகளுக்கும், கட்டளைகளுக்கும் கீழ்ப்படிய வேண்டும். தேவனுடைய அனுமதியின்றி, சாத்தானால் ஒரு சொட்டு நீரையோ அல்லது நிலத்தின் மேலிருக்கும் சிறு மணலைக் கூட தொடுவது கடினமாகும்; தேவனுடைய அனுமதியின்றி, நிலத்தின் மேலிருக்கும் எறும்புகளைக் கூட அவனால் சுதந்திரமாய் இடமாற்ற முடியாது, அதைவிட தேவனால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட மனுக்குலத்தையும் இடமாற்ற முடியாது. தேவனுடைய பார்வையில், மலையிலுள்ள அல்லிகளை விட, காற்றில் பறக்கும் பறவைகளை விட, கடலில் உள்ள மீன்கள் மற்றும் பூமியில் உள்ள புழுக்களை விட சாத்தான் மட்டமானவன் ஆவான். எல்லாவற்றிற்கும் மத்தியில் அவனுடைய பங்கு என்னவென்றால், எல்லாவற்றிற்கும் சேவை செய்வது, மனுக்குலத்திற்காக கிரியை செய்வது மற்றும் அவருடைய நிர்வாகத் திட்டத்திற்குச் சேவை செய்வதாகும். அவனுடைய இயல்பு எவ்வளவு தீங்கிழைப்பதாக இருந்தாலும், மேலும் அவனுடைய சாராம்சம் எவ்வளவு கடுமையானதாக இருந்தாலும் அவன் செய்யக் கூடிய ஒரே விஷயம் என்னவென்றால், அவனுடைய செயல்பாட்டுடன் கடமையுணர்வோடு நிலைத்திருப்பது தான்: தேவனுக்குச் சேவை செய்து கொண்டும், தேவனுக்கு எதிர்ப்பைக் கொடுத்துக் கொண்டும் இருப்பது தான். இதுவே சாத்தானுடைய சாராம்சமும் நிலைமையும் ஆகும். அவனுடைய சாராம்சம் ஜீவனுடன் இணைக்கப்படாததும், வல்லமையுடன் இணைக்கப்படாததும், அதிகாரத்துடன் இணைக்கப்படாததுமாகும்; அவன் தேவனுடைய கரங்களில் ஒரு விளையாட்டுப்பொருள், தேவனுக்குச் சேவை செய்யும் ஒரு இயந்திரம் மட்டுமே!

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

551. சாத்தான் யோபுவை பேராசைக் கண்களால் பார்த்தபோதும், தேவனுடைய அனுமதியின்றி யோபுவின் சரீரத்திலுள்ள ஒரு தலை முடியைக் கூட அவன் தொடத் துணியவில்லை. சாத்தான் இயல்பாகவே தீயவனாகவும், கொடூரமானவனாகவும் இருந்தபோதும், தேவன் அவனுக்கு உத்தரவு பிறப்பித்தபின், தேவனுடைய கட்டளைக்குக் கட்டப்படுவதைத் தவிர அவனுக்கு வேறு வழி இருக்கவில்லை. இப்படி, சாத்தான் யோபுவினிடம் வந்தபோது, ஆடுகளிடையே இருக்கும் ஓர் ஓநாயைப் போல வெறித்தனமாக இருந்தபோதிலும், அவன் தேவனால் தனக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட வரம்புகளை மறக்கத் துணியவில்லை, தேவனுடைய கட்டளைகளை மீறத் துணியவில்லை, மேலும் அவன் செய்த எல்லாவற்றிலும், தேவனுடைய வார்த்தைகளின் கொள்கைகள் மற்றும் வரம்புகளிலிருந்து விலகிச் செல்ல சாத்தான் துணியவில்லை, இது உண்மை அல்லவா? இதிலிருந்து, யேகோவா தேவனுடைய எந்த வார்த்தைகளையும் மீற சாத்தான் துணிவதில்லை என்பதைக் காணலாம். சாத்தானைப் பொறுத்தவரை, தேவனுடைய வாயிலிருந்து வரும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஒரு உத்தரவாகவும், பரலோகச் சட்டமாகவும் மற்றும் தேவனுடைய அதிகாரத்தின் வெளிப்பாடாகவும் இருக்கிறது, ஏனென்றால் தேவனுடைய ஒவ்வொரு வார்த்தையின் பின்னாலும், தேவனுடைய கட்டளைகளை மீறுபவர்களுக்கும், பரலோகச் சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படியாதவர்களுக்கும், அவைகளை எதிர்ப்பவர்களுக்கும் தேவனுடைய தண்டனைக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. சாத்தான் தேவனுடைய உத்தரவுகளை மீறினால், தேவனுடைய அதிகாரத்தை மீறுவதின் மற்றும் பரலோகச் சட்டங்களை எதிர்ப்பதின் விளைவுகளையும் அவன் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பது அவனுக்குத் தெளிவாகத் தெரியும். இந்த விளைவுகள் என்ன? அது தேவனால் வழங்கப்படுகிற அவனுக்கான தண்டனை என்று சொல்லத் தேவையில்லை. யோபுவின் மீதான சாத்தானுடைய செயல்பாடுகளாவை அவன் மனிதனைச் சீர்கெடச் செய்த காரியத்தின் ஒரு நுண்ணிய பகுதியாக மாத்திரமே இருந்தன, மேலும் சாத்தான் இந்தச் செயல்களைச் செய்து கொண்டிருந்தபோது, தேவன் நிர்ணயித்த வரம்புகளும் மற்றும் சாத்தானுக்கு அவர் பிறப்பித்த கட்டளைகளும், அவன் செய்யும் எல்லாவற்றுக்கும் பின்னால் உள்ள கொள்கைகளின் நுண்ணிய பகுதியாக மட்டுமே இருந்தன. அதோடு கூட, இந்த விஷயத்தில் சாத்தானுடைய பங்கு மற்றும் தகுதி நிலையானது, தேவனுடைய நிர்வாகக் கிரியையில் அவனுடைய பங்கு மற்றும் தகுதி நிலையின் நுண்ணிய பகுதியாகவே இருந்தது. மேலும் யோபுவின் சோதனையில், தேவனுக்கு முழுமையாகக் கீழ்ப்படிந்த சாத்தானுடைய கீழ்ப்படிதலானது, தேவனுடைய நிர்வாகக் கிரியையில் எப்படி சிறிய ஒரு எதிர்ப்பையும் கூட தேவனிடத்தில் காண்பிக்க சாத்தான் துணியவில்லை என்பதன் ஒரு நுண்ணிய பகுதி மட்டுமே. இந்த நுண்ணிய பகுதிகள் உங்களுக்கு என்ன எச்சரிப்பைத் தருகின்றன? சாத்தான் உட்பட எல்லாவற்றின் மத்தியிலும், சிருஷ்டிகரால் வகுக்கப்பட்ட பரலோகச் சட்டங்களையும் உத்தரவுகளையும் மீறுகிற எந்த ஒரு நபரோ அல்லது பொருளோ இல்லை, மேலும் இந்த பரலோகச் சட்டங்களையும் உத்தரவுகளையும் மீறத் துணியும் எந்த ஒரு நபரோ அல்லது பொருளோ இல்லை, ஏனென்றால் அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படியாதவர்கள் மேல் சிருஷ்டிகர் சுமத்துகிற தண்டனையை எந்த நபரோ அல்லது பொருளோ, மாற்றவோ அதிலிருந்து தப்பிக்கவோ முடியாது. சிருஷ்டிகர் மட்டுமே பரலோகச் சட்டங்களையும் உத்தரவுகளையும் ஏற்படுத்த முடியும், அவற்றை நடைமுறைக்குக் கொண்டு வருவதற்கான அதிகாரம் சிருஷ்டிகருக்கு மட்டுமே உள்ளது, மேலும் சிருஷ்டிகரின் வல்லமை மட்டுமே எந்த ஒரு நபராலோ அல்லது பொருளாலோ மீற முடியாததாகும்‌. இதுவே சிருஷ்டிகருடைய தனித்துவமான அதிகாரமாகும், மேலும் இந்த அதிகாரம் எல்லாவற்றிலும் மிக உயர்வானதாகும், எனவே “தேவனே மிகவும் பெரியவர் என்றும், சாத்தான் இரண்டாவது இடத்தில் உள்ளான்” என்றும் சொல்லவே முடியாது. தனித்துவமான அதிகாரத்தையுடைய சிருஷ்டிகரைத் தவிர, வேறு எந்த தேவனும் இல்லை.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

552. சாத்தான் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மனுக்குலத்தைச் சீர்கெடுத்து வருகிறான். அவன் சொல்ல முடியாத அளவிலான தீமைகளைச் செய்துள்ளான், தலைமுறை தலைமுறையாக வஞ்சித்துள்ளான், உலகில் மிகக் கொடூரமான குற்றங்களைச் செய்துள்ளான். அவன் மனிதனைத் துஷ்பிரயோகம் செய்து, மனிதனை வஞ்சித்து, தேவனை எதிர்க்கும்படி மனிதனை மயக்கி, மேலும் தேவனுடைய நிர்வாகத் திட்டத்தைக் குழப்பமடையச் செய்யும் மற்றும் சேதப்படுத்தும் தீய செயல்களைத் தொடர்ந்து செய்துள்ளான். ஆனாலும், தேவனுடைய அதிகாரத்தின் கீழ், எல்லாக் காரியங்களும் உயிரினங்களும் தேவனுடைய விதிகளுக்கும் சட்டங்களுக்கும் தொடர்ந்து கட்டுப்படுகின்றன. தேவனுடைய அதிகாரத்துடன் ஒப்பிடுகையில், சாத்தானுடைய தீய இயல்பும், மூர்க்க நிலையும் அசிங்கமானவை, அருவருப்பானவை மற்றும் வெறுக்கத்தக்கவையாகும், மேலும் அவை மிகவும் அற்பமானவையும், பாதிக்கப்படக்கூடியவையுமாகும். தேவனால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட எல்லாவற்றின் மத்தியிலும் சாத்தான் நடந்தாலும், தேவனால் ஆளப்படுகிற மனிதனிலும், காரியங்களிலும் மற்றும் பொருட்களிலும் சிறிதளவு மாற்றத்தைக் கூட அவனால் நிகழ்த்த முடியாது. பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன, மனுக்குலம் இன்னும் தேவன் அளித்த ஒளியையும், காற்றையும் அனுபவித்து வருகிறது, தேவனால் ஊதப்பட்ட சுவாசத்தை இன்னும் சுவாசிக்கிறது, தேவனால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட பூக்கள், பறவைகள், மீன்கள் மற்றும் பூச்சிகளை இன்னும் ரசிக்கிறது, மேலும் தேவனால் கொடுக்கப்பட்ட அனைத்தையும் அனுபவிக்கிறது; இரவும் பகலும் இன்னும் தொடர்ந்து ஒன்றுக்கொன்று மாறி மாறி வருகின்றன; நான்கு பருவங்களும் வழக்கம்போல் மாறி மாறி வருகின்றன; வானத்தில் பறக்கும் வாத்துக்கள் குளிர்காலத்தில் வேறிடம் புறப்பட்டுப்போய், அடுத்த வசந்தகாலத்தில் திரும்புகின்றன; தண்ணீரில் உள்ள மீன்கள் அவற்றின் வீடான ஆறுகளையும் ஏரிகளையும் ஒருபோதும் விட்டு வெளியேறுவதில்லை; கோடை நாட்களில் பூமியில் உள்ள சிள்வண்டுகள் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் பாடுகின்றன; புல்வெளியில் உள்ள வெட்டுக்கிளிகள் இலையுதிர் காலத்தில் காற்றோடு சேர்ந்து ரீங்காரமிடுகின்றன; வாத்துக்கள் கூட்டமாகத் திரள்கின்றன, கழுகுகளோ தனிமையில் இருக்கின்றன; சிங்கக்கூட்டங்கள் வேட்டையாடுவதின் மூலம் தங்களை வாழவைத்துக் கொள்கின்றன; கடம்பைமான் புற்கள் மற்றும் பூக்களிலிருந்து விலகிச்செல்வதில்லை…. எல்லாவற்றிற்குமிடையே இருக்கும் ஒவ்வொரு வகையான உயிரினங்களும், ஒரு இடத்திலிருந்து வேறொரு இடத்திற்குப் புறப்பட்டுப் போய், திரும்பி வருகின்றன, பின்னர் மீண்டும் புறப்பட்டுப் போகின்றன, கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் ஒரு மில்லியன் மாற்றங்கள் நிகழ்கின்றன, ஆனால் மாறாதவை எவையென்றால் அவற்றின் உள்ளுணர்வுகளும், உயிர்வாழும் விதிகளுமே ஆகும். அவை தேவனுடைய ஏற்பாடு மற்றும் போஷிப்பின் கீழ் வாழ்கின்றன, அவற்றுடைய உள்ளுணர்வையும் ஒருவராலும் மாற்ற முடியாது, அவற்றின் உயிர்வாழும் விதிகளையும் ஒருவராலும் சேதப்படுத்த முடியாது. எல்லாவற்றிற்கும் மத்தியில் வாழும் மனுக்குலம் சாத்தானால் சீர்கெடுக்கப்பட்டு, ஏமாற்றப்பட்டிருப்பினும், மனிதனால் இன்னும் தேவனால் உருவாக்கப்பட்ட நீரையும், தேவனால் உருவாக்கப்பட்ட காற்றையும் மற்றும் தேவனால் உருவாக்கப்பட்ட எல்லாவற்றையும் விலக்கி வாழ முடியாது, மேலும் மனிதன் இன்னும் தேவனால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த இடத்தில் வாழ்கிறான் மற்றும் பெருகுகிறான். மனுக்குலத்தின் உள்ளுணர்வுகள் மாறவில்லை. மனிதன் இன்னும், பார்க்கும்படியாக தன் கண்களையும், கேட்கும்படியாக தன் செவிகளையும், சிந்திக்கும்படியாக தன் மூளையையும், புரிந்து கொள்ளும்படியாக தன் இருதயத்தையும், நடக்கும்படியாக தன் கால்களையும் பாதங்களையும், வேலை செய்யும்படியாக தன் கரங்களையும், இன்னும் பலவற்றையும் சார்ந்து கொள்கிறான்; தேவனுடைய ஏற்பாட்டை மனிதன் ஏற்றுக் கொள்ளும்பொருட்டு, தேவன் அவனுக்கு அளித்த அனைத்து உள்ளுணர்வுகளும் மாறாமல் இருக்கின்றன, தேவனுடன் ஒத்துப்போகும் மனிதனின் இயற்கையான ஆற்றல்கள் மாறவில்லை, ஒரு சிருஷ்டிக்கப்பட்ட உயிரினத்தின் கடமையைச் செய்வதற்கான மனுக்குலத்தின் இயற்கை ஆற்றல் மாறவில்லை, மனுக்குலத்தின் ஆவிக்குரியத் தேவைகள் மாறவில்லை, தன் தொடக்க நிலையைக் கண்டுபிடிப்பதற்கான மனுக்குலத்தின் விருப்பம் மாறவில்லை, சிருஷ்டிகரால் இரட்சிக்கப்பட வேண்டும் என்ற மனுக்குலத்தின் ஏக்கம் மாறவில்லை. தேவனுடைய அதிகாரத்தின் கீழ் வாழ்கிற, சாத்தானால் செய்யப்பட்ட இரத்தக்களரியான அழிவைத் தாங்கிக் கொண்ட மனுக்குலத்தின் தற்போதைய சூழ்நிலைகள் இவைகளே. மனுக்குலமானது சாத்தானுடைய அடக்குமுறைக்கு உட்படுத்தப்பட்டிருந்தாலும், சிருஷ்டிப்பின் ஆரம்பத்திலிருந்தே ஆதாமும் ஏவாளும் அல்ல, மாறாக தேவனுக்கு விரோதமான விஷயங்களான அறிவு, கற்பனை, கருத்துக்கள் இன்னும் பல விஷயங்களால் முழுவதுமாக நிரம்பியுள்ளன, மேலும் அது சீர்கேடான சாத்தானுடைய மனநிலையால் நிரம்பியுள்ளன. மேலும் தேவனுடைய பார்வையில், மனுக்குலம் இன்னும் அவர் சிருஷ்டித்த அதே மனுக்குலமாகவே இருக்கிறது. மனுக்குலம் இன்னும் தேவனால் ஆளுகை செய்யப்பட்டு, கையாளப்படுகிறது, இன்னும் தேவனால் ஏற்படுத்தப்பட்ட பாதையில் வாழ்கிறது, ஆகவே தேவனுடைய பார்வையில், சாத்தானால் சீர்க்கெடுக்கப்பட்ட மனுக்குலமானது, வெறுமனே தூசிகளால் மூடப்பட்டு, கடகடவென்கின்ற வயிற்றுடன், சற்று மெதுவான எதிர்வினைகளுடன், முன்பு இருந்ததைப் போலிராத நினைவாற்றலுடன், சற்று பழையதாக இருக்கிறது, ஆனால் மனிதனின் அனைத்துச் செயல்பாடுகளும், உள்ளுணர்வுகளும் முற்றிலும் சேதமடையாமல் இருக்கின்றன. இதுவே தேவன் இரட்சிக்க விரும்பும் மனுக்குலமாகும். இந்த மனுக்குலமானது சிருஷ்டிகருடைய அழைப்புக்கு மட்டுமே செவிமடுக்க வேண்டும், சிருஷ்டிகருடைய குரலுக்கு மட்டுமே செவிமடுக்க வேண்டும், அப்பொழுதுதான் மனிதன் எழுந்து இக்குரலின் பிறப்பிடத்தைக் கண்டுபிடிக்க விரைந்து செல்வான். இந்த மனுக்குலம் சிருஷ்டிகரின் உருவத்தை மட்டுமே காண வேண்டும், மற்றும் வேறெதைக் குறித்தும் கவனம் கொள்ளாமல், தன்னையே தேவனுக்கு அர்ப்பணிப்பதற்காக அவன் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு, அவருக்காகத் தன் உயிரைக் கூடக் கொடுப்பான். சிருஷ்டிகருடைய இதயப்பூர்வமான வார்த்தைகளை மனுக்குலத்தின் இதயம் புரிந்து கொள்ளும்போது, மனுக்குலமானது சாத்தானை நிராகரித்து, சிருஷ்டிகரின் பக்கம் வரும்; மனுக்குலமானது தன் சரீரத்திலிருந்து அழுக்கை முழுவதுமாகக் கழுவும்போது, சிருஷ்டிகருடைய ஏற்பாட்டையும், போஷிப்பையும் மீண்டும் ஒருமுறைப் பெறும்போது, அதன்பின் மனுக்குலத்தின் நினைவாற்றல் மீட்கப்படும், மேலும் இந்த நேரத்தில் மனுக்குலமானது சிருஷ்டிகருடைய ஆளுகைக்கு உண்மையாகவே திரும்பியிருக்கும்.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

553. தேவனுடைய அதிகாரத்தை மனிதனால் பாசாங்கு செய்ய முடியாது, தேவனுடைய அடையாளத்தையும் அந்தஸ்தையும் மனிதனால் ஆள்மாறாட்டம் செய்ய முடியாது. தேவன் பேசும் தொனியைப் போல போலியாக பேசும் திறன் உனக்கு இருந்தாலும், தேவனுடைய சாராம்சத்தை உன்னால் பின்பற்ற முடியாது. நீ தேவனுடைய இடத்தில் நின்று தேவனைப் போல ஆள்மாறாட்டம் செய்ய முடிந்தாலும், தேவன் செய்ய விரும்புவதை உன்னால் ஒருபோதும் செய்ய முடியாது மற்றும் எல்லாவற்றையும் ஒருபோதும் ஆளவும் கட்டளையிடவும் முடியாது. தேவனுடைய பார்வையில், நீ என்றென்றும் ஒரு சிறிய ஜீவஜந்துவாக இருப்பாய் மற்றும் உன் திறமையும் திறனும் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், உன்னிடம் எத்தனை வரங்கள் இருந்தாலும், நீ முழுவதுமாக சிருஷ்டிகருடைய ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருக்கிறாய். நீ சில உறுதியான வார்த்தைகளைச் சொல்லும் திறன் கொண்டவன் என்றாலும், இது உன்னிடம் சிருஷ்டிகருடைய சாராம்சம் இருப்பதைக் காட்டவோ, சிருஷ்டிகருடைய அதிகாரம் உன்னிடம் இருப்பதைக் குறிக்கவோ முடியாது. தேவனுடைய அதிகாரமும் வல்லமையும் தேவனுடைய சாராம்சமாக இருக்கின்றன. அவை வெளிப்புறமாக கற்கப்படவில்லை அல்லது சேர்க்கப்படவில்லை. ஆனால் அவை தேவனுடைய உள்ளார்ந்த சாராம்சமாக இருக்கின்றன. எனவே, சிருஷ்டிகருக்கும் சிருஷ்டிகளுக்கும் இடையிலான உறவை ஒருபோதும் மாற்ற முடியாது. சிருஷ்டிகளில் ஒருவனான மனிதன் தனது சொந்த நிலையில் இருக்க வேண்டும் மற்றும் மனசாட்சியுடன் நடந்து கொள்ள வேண்டும். சிருஷ்டிகரால் உன்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளதை கடமையாகக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும். உன் எல்லையை மீறி செயல்படாதே அல்லது உன் திறனுக்கு அப்பாற்பட்ட அல்லது தேவன் வெறுக்கத்தக்க காரியங்களைச் செய்யாதே. பெரியவராக இருக்க முயற்சிக்காதே அல்லது ஒரு தேவ நிலையில் உள்ளவராக அல்லது மற்றவர்களுக்கு மேலாக, தேவனாக மாற முயற்சிக்காதே. இவ்வாறு மாற ஜனங்கள் ஆசைப்படக்கூடாது. பெரியவராக அல்லது தேவ நிலையில் உள்ளவராக மாற முற்படுவது அபத்தமானதாக இருக்கிறது. தேவனாக மாற முற்படுவது இன்னும் அவமானகரமானதாக இருக்கிறது. அது அருவருப்பானது மற்றும் வெறுக்கத்தக்கதாகும். எது பாராட்டத்தக்கது மற்றும் சிருஷ்டிகள் எல்லாவற்றையும் விட அதிகமாக வைத்திருக்க வேண்டியது என்னவென்றால், அது உண்மையான சிருஷ்டியாக மாறுவதாக இருக்கிறது. இதுவே எல்லா ஜனங்களும் பின்பற்ற வேண்டிய ஒரே குறிக்கோளாக இருக்கிறது.

மாம்சத்தில் தோன்றுகிற வார்த்தை என்பதிலிருக்கும் “தேவனே தனித்துவமானவர் I” என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது

முந்தைய: XI. தேவனை அறிந்துகொள்வது குறித்த வார்த்தைகள்

அடுத்த: B. தேவனுடைய நீதியுள்ள மனநிலை குறித்து

நமக்கு கஷ்டங்கள் வரும்போது தேவன் மட்டுமே நம் நம்பிக்கை. நீங்கள் தேவன் முன் வந்து நம்பிக்கை பெற அவரை சார்ந்திருக்க தயாராக இருக்கிறீர்களா?

தொடர்புடைய உள்ளடக்கம்

அவதாரத்தின் முக்கியத்துவத்தை இரு அவதாரங்களும் நிறைவுசெய்கின்றன

தேவனால் செய்யப்பட்ட கிரியையின் ஒவ்வொரு கட்டமும் அதற்கே உரிய நடைமுறை முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டுள்ளது. அக்காலத்தில், இயேசு வந்தபோது, அவர் ஆண்...

இரட்சகர் ஏற்கனவே ஒரு “வெண் மேகத்தின்” மீது திரும்பியுள்ளார்

பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக, இரட்சகரின் வருகையைக் காண்பதற்காக மனிதன் ஏங்குகிறான். இரட்சகராகிய இயேசு, அவருக்காக ஏங்கிய மற்றும் அவருக்காக காத்திருந்த...

உன் எதிர்காலப் பணியை நீ எவ்வாறு செய்ய வேண்டும்?

ஒவ்வொரு யுகத்திலும் அந்த யுகத்தின் முக்கியத்துவத்தைப் பொருத்தமான முறையில் தெரிவிக்கும் மொழியின் மூலம், தேவன் வெளிப்படுத்திய மனநிலையை ஒரு...

அமைப்புகள்

  • உரை
  • தீம்கள்

அடர் நிறங்கள்

தீம்கள்

எழுத்துருக்கள்

எழுத்துருவின் அளவு

வரிகளுக்கிடையிலான இடைவெளி

வரிகளுக்கிடையிலான இடைவெளி

பக்கத்தின் அகலம்

உள்ளடக்கங்கள்

தேடுக

  • இந்த உரையை தேடுக
  • இந்த புத்தகத்தை தேடுக