ஜனங்களுடைய எந்த உள்ளார்ந்த நிலையை சோதனைகள் குறி வைக்கின்றன? அவை தேவனைத் திருப்திப்படுத்த இயலாத ஜனங்களின் கலகம்பண்ணுகிற மனநிலையைக் குறி வைக்கின்றன. ஜனங்களுக்குள் அசுத்தமானவை அதிகம் உள்ளன, மாய்மாலமானவை அதிகம் உள்ளன, ஆகவே தேவன் ஜனங்களைச் சுத்திகரிக்கும்படி அவர்களை உபத்திரவத்திற்கு உட்படுத்துகிறார். ஆனால், இன்று, உன்னால் தேவனைத் திருப்திப்படுத்தக்கூடுமானால், எதிர்கால உபத்திரவங்கள் உன்னைப் பரிபூரணப்படுத்துகிறவையாய் இருக்கும். இன்று, உன்னால், தேவனைப் திருப்திப்படுத்த இயலாவிட்டால், எதிர்கால உபத்திரவங்கள் உன்னைச் சோதிக்கும், அதிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ள முடியாமல் நீ விழுந்து போவாய், அந்த வேளையில் உனக்கே உன்னால் உதவி செய்ய இயலாது, ஏனென்றால் உன்னால் தேவனுடைய செயலைத் தொடர முடியாது, உண்மையான வளர்ச்சியைப் பெற்றிருக்க மாட்டாய். அதனால், எதிர்காலத்தில் உறுதியாக நிற்கவேண்டுமென்றும், இன்னும் நல்லமுறையில் தேவனைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டுமென்றும், கடைசி வரைக்கும் அவரைப் பின்பற்றவும் விரும்பினால், இன்று நீ உறுதியான அஸ்திபாரத்தை உருவாக்க வேண்டும். நீ எல்லாவற்றிலும் சத்தியத்தை நடைமுறைப்படுத்தி தேவனைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்; அவரது சித்தத்தைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். நீ எப்போதும் இம்முறையில் செயல்படும்போது, மேலும் உனக்குள் ஓர் அஸ்திபாரம் இருக்கும், தம்மை நேசிக்கும்படி ஓர் இருதயத்தைத் தேவன் உன்னில் தூண்டுவார், மேலும் உனக்கு விசுவாசத்தை அளிப்பார். ஒருநாள், உண்மையாகவே ஓர் உபத்திரவம் உனக்கு வரும்போது, கொஞ்சம் வேதனையை அனுபவிக்கலாம்; ஓரளவிற்கு சோகமாக உணரலாம், நீ மரித்துவிட்டது போன்று நொறுக்கும் துயரத்தை அனுபவிக்கலாம்—ஆனால் தேவனுக்கான உன் அன்பு மாறாது, அது இன்னும் ஆழமாகும். அவையே தேவனுடைய ஆசீர்வாதங்கள். தேவன் கூறுகிற மற்றும் செய்கிற எல்லாவற்றையும் உன்னால் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடுமானால், கீழ்ப்படிதலின் இருதயத்தோடு இன்றே செய்யக்கூடுமானால், நீ நிச்சயமாகவே தேவனால் ஆசீர்வதிக்கப்படுவாய், அதனால் தேவனால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவனாக இருப்பாய், அவரது வாக்குத்தத்தத்தைப் பெற்றுக்கொள்வாய். இன்று, நீ நடைமுறைப்படுத்தவில்லையென்றால், ஒருநாள் உபத்திரவங்கள் உனக்கு நேரிடும்போது நீ விசுவாசமின்றியும், நேசிக்கிற இருதயம் இன்றியும் இருப்பாய், அப்போது உபத்திரவம் சோதனையாய் மாறும்; நீ சாத்தானின் சோதனைக்குள் மூழ்கிவிடுவாய், தப்பிப்பதற்கு எந்த வழியும் இருக்காது. இன்று, சிறு உபத்திரவம் வரும்போது உன்னால் உறுதியாய் நிற்க இயலலாம், ஆனால் ஒருநாள் பெரிய உபத்திரவம் வரும்போது உன்னால் எப்போதும் உறுதியாய் நிற்க முடியாது. சிலர் அகந்தையுள்ளவர்களாய் தாங்கள் ஏற்கனவே கிட்டத்தட்ட பரிபூரணமடைந்து விட்டதாக நினைப்பார்கள்; இதுபோன்ற வேளைகளில் நீ ஆழமாகச் செல்லாமல் தொடர்ந்து மெத்தனமாக அமர்ந்திருந்தால், நீ ஆபத்தில் இருப்பாய். இன்று தேவன் பெரிய உபத்திரவங்களின் கிரியையைச் செய்வதில்லை, எல்லாம் நன்றாகத் தோன்றுகிறது, ஆனால் தேவன் உன்னைச் சோதிக்கும்போது, நீ அதிகக் குறைபாடு உள்ளவன் என்பதை நீ கண்டுபிடிப்பாய், ஏனென்றால் உன் வளர்ச்சி மிகவும் குறைவாக இருக்கிறது மற்றும் உன்னால் பெரிய உபத்திரவங்களைச் சகித்துக்கொள்ள முடிவதில்லை. நீ, இருக்கின்ற நிலையிலேயே இருந்துகொண்டு, செயலற்ற நிலையில் இருந்தால், உபத்திரவங்கள் வரும்போது, விழுந்து போவாய். உங்கள் வளர்ச்சி எவ்வளவு குறைவாக இருக்கிறதென்று அடிக்கடி நீங்கள் பார்க்கவேண்டும். இந்த வழியில் மட்டுமே நீங்கள் முன்னேற முடியும். உபத்திரவங்களின்போது மட்டுமே உன் வளர்ச்சி மிகவும் குறைவு என்றும், உன் மனவலிமை மிகவும் பலவீனமானது என்றும், உனக்குள் இருக்கும் மிகக் குறைவானதே உண்மையானது என்றும், தேவனுடைய சித்தத்திற்கு நீ போதுமானவனல்ல என்பதையும் நீ கண்டால், அப்போதுதான் இவற்றை உணர்வாயானால், அது மிகவும் தாமதமாகிவிடும்.

நீ தேவனின் மனநிலையை அறியவில்லையென்றால், உபத்திரவங்களின்போது கண்டிப்பாக விழுந்துபோவாய், ஏனென்றால் தேவன் ஜனங்களை எப்படிப் பரிபூரணப்படுத்துகிறார், எதன் மூலம் அவர் அவர்களைப் பரிபூரணமாக்குகிறார் என்பதை நீ அறியாமல் இருக்கிறாய், மேலும் தேவனுடைய உபத்திரவங்கள் உன்மேல் வரும் போது உன் கருத்துகளுடன் உபத்திரவங்கள் பொருந்தாத போது, உன்னால் உறுதியாக நிற்க இயலாமல் போகும். தேவனுடைய உண்மையான அன்பே அவரது முழுமையான மனநிலையாகும். தேவனுடைய முழுமையான மனநிலை ஜனங்களுக்குக் காண்பிக்கப்படும்போது, அது உன் மாம்சத்துக்கு எதைக் கொண்டு வரும்? தேவனுடைய நீதியுள்ள மனநிலை ஜனங்களுக்குக் காண்பிக்கப்படும்போது, அவர்களது மாம்சம் வேதனையை அநுபவிப்பது தவிர்க்க இயலாததாகும். நீ இந்த வேதனையை அனுபவிக்காவிட்டால், நீ தேவனால் பரிபூரணப்படுத்தப்படவும் முடியாது, தேவனுக்கு உண்மையான அன்பை அர்ப்பணிக்கவும் இயலாது. தேவன் உன்னை பரிபூரணமாக்கினால், அவர் நிச்சயமாக தமது முழு மனநிலையையும் உனக்குக் காட்டுவார். சிருஷ்டிப்பின் நாள் முதல் இன்று வரைக்கும், தேவன் ஒருபோதும் தமது முழு மனநிலையை மனுஷனுக்கு காட்டியதில்லை—ஆனால் கடைசி நாட்களில் அவர் இதை தாம் முன்குறித்த மற்றும் தெரிந்து கொண்ட ஜனக்குழுவினருக்கு வெளிப்படுத்துகிறார், மேலும் ஜனங்களைப் பூரணப்படுத்துவதன் மூலம் அவர் தம் மனநிலைகளை வெளியரங்கமாக வைக்கிறார், அதன் மூலம் ஜனக்குழுவை முழுமைப்படுத்துகிறார். ஜனங்கள் மீதான தேவனுடைய உண்மையான அன்பு அத்தகையது. தேவனுடைய உண்மையான அன்பினை அநுபவிக்கிறதற்கு ஜனங்கள் அதிக வேதனையை சகிக்கவேண்டியதோடு, அதிக கிரயத்தையும் செலுத்தவேண்டும். அதன்பின்னரே அவர்கள் தேவனால் ஆதாயப்படுத்தப்படுவர், தங்கள் உண்மை அன்பைத் திரும்பவும் தேவனுக்குக் கொடுக்க முடியும், அதன் பின்னரே தேவனுடைய இருதயம் திருப்தியடையும். தேவனால் பரிபூரணப்படுத்தப்பட வேண்டுமென்று ஜனங்கள் விரும்பினால், அவரது சித்தத்தைச் செய்ய விரும்பினால், தங்கள் உண்மை அன்பை முழுமையாக தேவனுக்குக் கொடுத்தால், தங்கள் சூழ்நிலைகளிலிருந்து அதிக பாடுகளையும் தொல்லைகளையும் அனுபவிக்க வேண்டும், மரணத்தை காட்டிலும் மோசமான வலியையும் அனுபவிக்க வேண்டும். முடிவில் அவர்கள் தங்கள் முழு இருதயத்தையும் தேவனிடம் திருப்பி தரவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படும். ஒருவர் தேவனை உண்மையில் நேசிக்கிறாரா, இல்லையா என்பது பெருங்கஷ்டங்கள் மற்றும் புடமிடுதலின்போது வெளிப்படுத்தப்படும். ஜனங்களின் அன்பை தேவன் சுத்திகரிக்கிறார், இதுவும் பெருங்கஷ்டங்கள் மற்றும் சுத்திகரித்தலின் மத்தியில் மட்டுமே அடையப்படுகிறது.

வார்த்தை, தொகுதி 1. தேவனுடைய தோற்றமும் கிரியையும். “தேவனை நேசிப்பது மட்டுமே தேவனை உண்மையாக விசுவாசிப்பதாகும்” என்பதிலிருந்து