தேவன் முதலில் ஆதாமையும் ஏவாளையும் படைத்தார், பின்னர் அவர் ஒரு சர்ப்பத்தையும் படைத்தார். எல்லாவற்றைக் காட்டிலும், இந்த சர்ப்பம் மிகுந்த விஷம் கொண்டதாக இருந்தது; அதன் சரீரத்தில் விஷம் இருந்தது, சாத்தான் அதைப் பயன்படுத்திக் கொண்டான். சர்ப்பமே ஏவாளை பாவம் செய்ய தூண்டியது. ஏவாள் பாவம் செய்தபின் ஆதாம் பாவம் செய்தான், பின்னர் அவர்கள் இருவராலும் நன்மை தீமைகளை வேறுபடுத்தி அறிய முடிந்தது. சர்ப்பம் ஏவாளைச் சோதிக்கும் என்றும் ஏவாள் ஆதாமைச் சோதிப்பாள் என்றும் யேகோவா அறிந்திருந்தால், அவர் ஏன் அனைவரையும் ஒரு தோட்டத்திற்குள் வைத்திருந்தார்? இந்த விஷயங்களை அவரால் கணிக்க முடிந்திருந்தால், அவர் ஏன் ஒரு சர்ப்பத்தைச் சிருஷ்டித்து ஏதேன் தோட்டத்திற்குள் வைத்தார்? நன்மை தீமை அறியத்தக்க விருட்சத்தின் கனியை ஏதேன் தோட்டம் ஏன் கொண்டிருந்தது? அவர்கள் அந்தக் கனியை புசிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவா? யேகோவா வந்தபோது, ஆதாமோ ஏவாளோ அவரை எதிர்கொள்ளத் துணியவில்லை, அப்போதுதான், அவர்கள் நன்மை தீமை அறியத்தக்க கனியைப் புசித்து, சர்ப்பத்தின் தந்திரத்திற்கு இரையாகிவிட்டார்கள் என்பதை யேகோவா அறிந்தார். இறுதியில், அவர் சர்ப்பத்தைச் சபித்தார், ஆதாமையும் ஏவாளையும் கூட சபித்தார். அவர்கள் இருவரும் அந்த விருட்சத்தின் கனியைப் புசித்தபோது, அவர்கள் அதைச் செய்கிறார்கள் என்பதை யேகோவா அறிந்திருக்கவில்லை. தீமை கொண்டவர்களாகவும் மற்றும் பாலியல் ரீதியாக ஒழுங்கற்ற நிலையைக் கொண்டவர்களாகவும் மனிதகுலம் சீர்கெட்டுப்போனது, அவர்கள் இருதயத்தில் அடைத்து வைத்திருந்த அனைத்தும் தீயவையாகவும், அநீதியானவையாகவும் மாறிப்போனது; அவை அனைத்தும் அசுத்தமானவை. ஆகவே மனிதகுலத்தைச் சிருஷ்டித்ததற்காக யேகோவா வருந்தினார். அதன்பிறகு, நோவாவும் அவனுடைய குமாரரும் தப்பிப்பிழைத்த ஒரு ஜலப்பிரளயத்தால் உலகை அழிக்கும் தன் கிரியையை அவர் மேற்கொண்டார். சில விஷயங்கள் உண்மையில் ஜனங்கள் நினைக்கும் அளவுக்கு மேம்பட்டதாகவும், இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டவையாகவும் இருப்பதில்லை. சிலர், “பிரதான தூதன் தனக்கு துரோகமிழைப்பான் என்று தேவன் அறிந்திருந்ததால், அவர் எதற்காக அவனை சிருஷ்டித்தார்?” என்று கேட்கிறார்கள். இவை தான் உண்மைகள்: பூமி சிருஷ்டிக்கப்படும் முன், பிரதான தூதனே பரலோகத்தின் தேவதூதர்களில் மிகப் பெரியவனாக இருந்தான். பரலோகத்திலுள்ள எல்லா தேவதூதர்கள் மீதும் அவன் அதிகாரம் கொண்டிருந்தான்; இதுவே தேவன் கொடுத்த அதிகாரம். தேவனுக்கு அடுத்து, இவனே பரலோக தேவதூதர்களில் மிகப் பெரியவன். பின்னர், தேவன் மனிதகுலத்தைச் சிருஷ்டித்த பிறகு, பூமியில் பிரதான தூதன் தேவனுக்கு எதிராக இன்னும் பெரிய துரோகத்தை நிகழ்த்தினான். அவன் மனிதகுலத்தை நிர்வகிக்கவும் தேவனின் அதிகாரத்தை மிஞ்சவும் விரும்பியதால், அவன் தேவனுக்குத் துரோகமிழைத்தான் என்று நான் சொல்கிறேன். ஏவாளை பாவம் செய்யத் தூண்டியது பிரதான தூதனே, மேலும் அவன் அவ்வாறு செய்ததற்குக் காரணம், அவன் பூமியில் தன் ராஜ்யத்தை நிலைநாட்டவும், மனுஷர் தேவனுக்குப் புறம்பாகத் திரும்பி, அதற்குப் பதிலாகப் பிரதான தூதனுக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்று விரும்பினான் என்பதே ஆகும். தேவதூதர்கள் மற்றும் பூமியிலுள்ள ஜனங்கள் உட்பட சகலமும் தனக்குக் கீழ்படியும் என்று பிரதான தூதன் அறிந்துகொண்டான். பறவைகள் மற்றும் மிருகங்கள், விருட்சங்கள், காடுகள், மலைகள், ஆறுகள் மற்றும் மனுஷரின் பராமரிப்பில் இருக்கும் சகலமும்—அதாவது ஆதாமும், ஏவாளும்—அதேநேரத்தில் ஆதாமும் ஏவாளும் பிரதான தூதனுக்குக் கீழ்ப்படிந்தனர். ஆகவே, பிரதானத் தூதன் தேவனின் அதிகாரத்தை மீறி தேவனுக்குத் துரோகமிழைக்க விரும்பினான். அதன்பிறகு, அவன் பல தேவதூதர்களை தேவனுக்கு எதிரான கலகத்திற்கு வழிநடத்தினான், பின்னர் அவர்கள் பல்வேறு வகையான அசுத்த ஆவிகளாக மாறிப்போயினர். இன்றுவரை மனிதகுலத்தின் வளர்ச்சி பிரதான தூதனின் சீர்கேட்டால் ஏற்பட்டவை, இல்லையா? பிரதான தூதன் தேவனுக்குத் துரோகமிழைத்ததாலும், மனிதகுலத்தைச் சீரழித்ததாலும்தான் மனுஷர் இன்று இந்நிலையில் இருக்கிறார்கள். ஜனங்கள் கற்பனை செய்யக்கூடிய அளவிற்குச் சுருக்கமாகவும் எளிமையாகவும் இந்தப் படிப்படியான கிரியைகள் ஒருபோதும் இருக்கவில்லை. சாத்தான் ஒரு காரணத்திற்காகத் தனது துரோகத்தை மேற்கொண்டான், ஆனாலும் இதுபோன்ற ஓர் எளிய உண்மையை ஜனங்களால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. வானங்களையும், பூமியையும் மற்றும் சகலத்தையும் சிருஷ்டித்த தேவன் எதற்காகச் சாத்தானையும் சிருஷ்டித்தார்? தேவன் சாத்தானை மிகவும் வெறுக்கிறார், மேலும் சாத்தான் அவருடைய எதிரியும் கூட, இருப்பினும் அவர் ஏன் சாத்தானைச் சிருஷ்டித்தார்? சாத்தானைச் சிருஷ்டிப்பதன் மூலம், அவர் ஓர் எதிரியைச் சிருஷ்டிக்கவில்லையா? தேவன் உண்மையில் ஓர் எதிரியைச் சிருஷ்டிக்கவில்லை; மாறாக, அவர் ஒரு தேவதூதனைச் சிருஷ்டித்தார், பின்னர் அந்த தேவதூதன் அவருக்குத் துரோகமிழைத்தான். அவனது நிலை மிகவும் உயர்ந்ததாக வளர்ந்தது, அதன் காரணமாகவே அவன் தேவனுக்குத் துரோகமிழைக்க விரும்பினான். இது ஒரு தற்செயல் நிகழ்வு என்று கூட ஒருவர் கூறலாம், ஆனால் இது ஒரு தவிர்க்க முடியாத நிகழ்வும் கூட. ஒரு குறிப்பிட்ட நிலைக்கு முதிர்ச்சியடைந்த பின்னரும் ஒருவன் எவ்வாறு தவிர்க்க முடியாமல் மரிக்கிறானோ, இதுவும் அதுபோலத்தான்; விஷயங்கள் இப்போது அந்த நிலைக்கு வளர்ந்திருக்கின்றன. சில அபத்தமான முட்டாள்கள், “சாத்தான் உம் எதிரி என்பதால், நீர் ஏன் அதைச் சிருஷ்டித்தீர்? பிரதான தூதன் உமக்கு துரோகமிழைப்பான் என்று உமக்குத் தெரியாதா? உம்மால் நித்தியத்திலிருந்து நித்தியம் வரை பார்க்க முடியவில்லையா? பிரதான தூதனின் இயல்பு உமக்குத் தெரியாதா? அவன் உமக்குத் துரோகமிழைப்பான் என்பதை நீர் தெளிவாக அறிந்திருந்ததால், நீர் ஏன் அவனை ஒரு பிரதான தூதனாக மாற்றினீர்? அவன் உமக்குத் துரோகமிழைத்தது மட்டுமல்லாமல், தன்னுடன் பல தேவதூதர்களையும் வழிநடத்தி, மனிதகுலத்தைச் சீர்கெட்டுப்போக வைக்க மனுஷரின் உலகத்திற்கு வந்திறங்கினான். ஆனாலும் இன்றுவரை, உம்மால் உமது ஆறாயிரம் ஆண்டுகால நிர்வாகத் திட்டத்தை முழுமையாக்க முடியவில்லை,” என்று கூறுகிறார்கள். அந்த வார்த்தைகள் சரியானவையா? நீ இவ்வாறாகச் சிந்திக்கும்போது, அவசியமானதை விட அதிக சிக்கலில் நீ உன்னையே சிக்க வைத்துக் கொள்வதில்லையா? இன்னும் சிலர், “சாத்தான் இன்றுவரை மனிதகுலத்தைச் சீர்கெட்டுப்போக வைக்கவில்லை என்றால், தேவன் இப்படி மனுஷகுலத்தின் இரட்சிப்பைக் கொண்டு வந்திருக்க மாட்டார். எனவே, தேவனின் ஞானமும், சர்வவல்லமையும் கண்ணுக்குத் தெரியாததாக இருந்திருக்கும்; அவருடைய ஞானம் எங்கே வெளிப்பட்டிருக்கும்? ஆகவே, தேவன், பின்னர் தனது சர்வவல்லமையை வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காகச் சாத்தானுக்கான ஒரு மனித இனத்தை உருவாக்கினார்—இல்லையெனில், தேவனின் ஞானத்தை மனுஷன் எவ்வாறு கண்டுபிடிப்பான்? மனுஷன், தேவனை எதிர்க்கவில்லை அல்லது அவருக்கு எதிராகக் கலகம் செய்யவில்லை என்றால், அவருடைய செயல்கள் வெளிப்படுவது தேவையற்றதாக இருந்திருக்கும். சிருஷ்டிக்கப்பட்டவை அனைத்தும் அவரை வணங்கி அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்திருந்தால், தேவன் செய்ய வேண்டிய எந்தக் கிரியையும் இருந்திருக்காது,” என்கின்றனர். இது மெய்மைக்கு அப்பாற்பட்டது, ஏனென்றால் தேவனைப் பற்றி இழிவானது என்று எதுவுமே இல்லை, எனவே அவரால் அசுத்தத்தை உருவாக்க முடியாது. தன் எதிரியைத் தோற்கடிப்பதற்கும், தாம் படைத்த மனுஷரை இரட்சிப்பதற்கும், மேலும், தேவனை வெறுக்கும், அவருக்குத் துரோகஞ்செய்யும், அவரை எதிர்க்கும் பிசாசுகளையும் சாத்தானையும் தோற்கடிப்பதற்கும் மட்டுமே அவர் தனது கிரியைகளை இப்போது வெளிப்படுத்துகிறார். ஆதியில் பிசாசுகளும், சாத்தானும் தேவனின் ஆதிக்கத்தின் கீழ், அவருக்கே சொந்தமானவையாக இருந்தவை. தேவன் இந்தப் பிசாசுகளை தோற்கடிக்க விரும்புகிறார், அவ்வாறு செய்யும்போது, சகலத்திற்கும் தன் சர்வவல்லமையை வெளிப்படுத்துகிறார். மனுஷகுலமும், பூமியிலுள்ள சகலமும் இப்போது சாத்தானின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் உள்ளன, மேலும் பொல்லாதவர்களின் ஆதிக்கத்தின் கீழும் உள்ளன. தேவன் தம் கிரியைகளைச் சகலத்திற்கும் வெளிப்படுத்த விரும்புகிறார், இதனால் ஜனங்கள் அவரை அறிந்துகொள்வார்கள், இதன் மூலம் சாத்தானைத் தோற்கடித்து, எதிரிகளை முற்றிலுமாக வெல்வார்கள். இந்தக் கிரியையின் முழுமையானது அவருடைய கிரியைகளை வெளிப்படுத்துவதன் மூலம் நிறைவேற்றப்படுகிறது. அவருடைய சிருஷ்டிப்புக்கள் அனைத்தும் சாத்தானின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் உள்ளன, எனவே தேவன் தம்முடைய சர்வவல்லமையை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்த விரும்புகிறார், இதன் மூலம் சாத்தானைத் தோற்கடிப்பார். சாத்தான் இல்லை என்றால், அவர் தன் கிரியைகளை வெளிப்படுத்தத் தேவையில்லை. சாத்தானின் துன்புறுத்தல் இல்லாதிருந்திருந்தால், தேவன் மனிதகுலத்தைச் சிருஷ்டித்து அதனை ஏதேன் தோட்டத்தில் வாழ வழிநடத்தியிருப்பார். சாத்தானின் துரோகத்திற்கு முன்பு, தேவன் தம்முடைய எல்லாக் கிரியைகளையும் தேவதூதர்களிடமோ அல்லது பிரதான தூதனிடமோ ஏன் ஒருபோதும் வெளிப்படுத்தவில்லை? ஆரம்பத்தில், எல்லா தேவதூதர்களும், பிரதான தூதனும் தேவனை அறிந்திருந்தால், அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்திருந்தால், தேவன் அந்த அர்த்தமற்ற கிரியைகளைச் செய்திருக்க மாட்டார். சாத்தான் மற்றும் பிசாசுகள் இருப்பதனாலேயே, மனுஷரும் தேவனை எதிர்க்கிறார்கள், மேலும் கலகத்தனமான மனநிலையால் நிரப்பப்படுகிறார்கள். ஆகவே தேவன் தம்முடைய கிரியைகளை வெளிப்படுத்த விரும்புகிறார். அவர் சாத்தானுடன் போர் செய்ய விரும்புவதால், அவனைத் தோற்கடிக்க அவர் தனது சொந்த அதிகாரத்தையும் தன் எல்லாக் கிரியைகளையும் பயன்படுத்த வேண்டும்; இவ்வாறாக, அவர் மனுஷரிடையே செய்யும் இரட்சிப்பின் கிரியை அவர்களை அவரது ஞானத்தையும் சர்வவல்லமையையும் காண அனுமதிக்கும். இன்று தேவன் செய்து வரும் கிரியை அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கிறது, “நீர் செய்யும் கிரியை முரண்பாடானதாக இல்லையா? இந்தக் கிரியையின் தொடர்ச்சியானது உமக்குச் சிக்கலை ஏற்படுத்தும் ஒரு விஷயமல்லவா? நீர் சாத்தானை சிருஷ்டித்தீர், பின்னர் உமக்குத் துரோகஞ்செய்யவும், எதிர்க்கவும் அவனை அனுமதித்தீர். நீர் மனுஷரைச் சிருஷ்டித்து, பின்னர் அவர்களைச் சாத்தானிடம் ஒப்படைத்தீர், ஆதாமையும் ஏவாளையும் சோதிக்க அனுமதித்தீர். இவற்றையெல்லாம் நீர் வேண்டுமென்றே செய்ததால், நீர் ஏன் இன்னும் மனிதகுலத்தை வெறுக்கிறீர்? நீர் ஏன் சாத்தானை வெறுக்கிறீர்? இவை அனைத்தும் உம் சொந்தச் சிருஷ்டிப்புக்கள் இல்லையா? நீர் வெறுக்குமளவிற்கு என்ன இருக்கிறது?” என்று ஒரு சில அபத்தமான ஜனங்கள் சொல்லும் விஷயங்களுக்கு ஒருபோதும் தேவனின் கிரியை ஒப்பாகாது. அவர்கள் தேவனை நேசிக்க விரும்புகிறார்கள், ஆனால் இருதயத்தின் ஆழத்தில், அவர்கள் தேவனைப் பற்றி குறை கூறுகிறார்கள். என்ன ஒரு முரண்பாடு! நீ உண்மையைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை, உனக்கு இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட பல எண்ணங்கள் உள்ளன, மேலும் தேவன் தவறு செய்ததாகவும் கூட நீ கூறுகிறாய்—நீ எவ்வளவு அபத்தமானவன்! நீதான் சத்தியத்தைத் தவறாகக் கையாளுகிறாய்; தேவன் தவறு செய்திருக்கிறார் என்பது விஷயம் அல்ல! சிலர் மீண்டும் மீண்டும், “நீர்தான் சாத்தானைச் சிருஷ்டித்தீர், நீர்தான் சாத்தானை மனுஷரிடையே அனுப்பி, அவர்களை இவனிடம் ஒப்படைத்தீர். மனுஷர், சாத்தானிய மனநிலையைப் பெற்றதும், நீர் அவர்களை மன்னிக்கவில்லை; மாறாக, நீர் அவர்களை ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு வெறுத்தீர். முதலில் நீர் அவர்களை ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு நேசித்தீர், ஆனால் இப்போது நீர் அவர்களை வெறுக்கிறீர். நீர்தான் மனிதகுலத்தை வெறுத்தீர், ஆனாலும் மனிதகுலத்தை நேசித்தவரும் நீரே. இங்கே என்ன தான் நடக்கிறது? இது ஒரு முரண்பாடு அல்லவா?” என்று புகார் கூறுகிறார்கள். நீ அதை எப்படிப் பார்த்தாலும், பரலோகத்தில் இதுதான் நடந்தது; பிரதான தூதன், தேவனுக்குத் துரோகமிழைத்த விதமும், மனிதகுலம் சீர்கெட்டுப்போனதும் இப்படித்தான், மேலும் மனுஷர் இன்றுவரை இப்படித்தான் இருந்துவருகிறார்கள். நீங்கள் அதை எப்படிப்பட்ட விதத்தில் சொல்ல நினைத்தாலும், அதுதான் முழுக் கதை. எவ்வாறாயினும், தேவன் இன்று செய்து வரும் இந்தக் கிரியையின் முழு நோக்கமும் உங்களை இரட்சிப்பதற்காகவும், சாத்தானை தோற்கடிப்பதற்காகவும்தான் என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

தேவதூதர்கள் குறிப்பாக பலவீனமானவர்களாகவும், பேசும் திறனற்றவர்களாகவும் இருந்ததால், அவர்களுக்கு அதிகாரம் வழங்கப்பட்டவுடன் அவர்கள் திமிர்பிடித்தவர்களாக மாறினார்கள். இது குறிப்பாக பிரதான தூதனின் விஷயத்தில் உண்மையாக இருந்தது, அவனது நிலை வேறு எந்த தேவதூதரை விடவும் மேலான ஒன்றாக இருந்தது. தேவதூதர்களிடையே ஒரு ராஜாவாக, அவன் லட்சக்கணக்கானவர்களை வழிநடத்தினான், யேகோவாவின் கீழ், அவனது அதிகாரம் மற்ற தேவதூதர்கள் எவரையும் விட அதிகமாக இருந்தது. அவன் அனைத்தையும் செய்ய விரும்பினான், மேலும் உலகைக் கட்டுப்படுத்த தேவதூதர்களை மனுஷரிடையே வழிநடத்திச் சென்றான். தேவன், தாம்தான் பிரபஞ்சத்தின் பொறுப்பாளர் என்று கூறினார்; ஆனால் பிரதான தூதனோ, தானே பிரபஞ்சத்தின் பொறுப்பாளர் என்று கூறினான்—அதன்பின்னர், பிரதான தூதன் தேவனுக்குத் துரோகமிழைத்தான். தேவன் பரலோகத்தில் வேறொரு உலகைப் படைத்திருந்தார், பிரதான தூதன் இந்த உலகத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும், சாவுக்கேதுவான சாம்ராஜ்யத்திற்கு இறங்கவும் விரும்பினான். அவ்வாறு செய்ய தேவன் அனுமதிப்பாரா? இவ்வாறு, அவர் பிரதான தூதனைத் தாக்கி, அவனைக் காற்றின் நடுவே வீசினார். அவன் மனுஷரைச் சீர்கெட்டுப்போக வைத்ததிலிருந்து, தேவன் அவர்களை இரட்சிப்பதற்காகப் பிரதான தூதனுடன் போர் தொடுத்திருக்கிறார்; அவர் இந்த ஆறாயிரம் ஆண்டுகளை அவனது தோல்விக்குப் பயன்படுத்தி வந்திருக்கிறார். சர்வவல்லமையுள்ள தேவனைப் பற்றிய உங்கள் கருத்தாக்கம் தேவன் தற்போது செய்து வரும் கிரியைக்குப் பொருந்தாது; இது முற்றிலும் நடைமுறைக்கு மாறானது, இது மிகவும் தவறானதும் கூட! உண்மையில், பிரதான தூதனின் துரோகத்திற்குப் பிறகுதான் தேவன் அவனைத் தனது எதிரி என்று அறிவித்தார். அவனது துரோகத்தின் காரணமாகவே, பிரதான தூதன் சாவுக்கேதுவான சாம்ராஜ்யத்திற்கு வந்திறங்கியதும் மனிதகுலத்தை மிருகத்தனமாக மிதித்தான், மேலும் இந்தக் காரணத்தினால்தான் மனிதகுலம் இந்த நிலைக்கு வளர்ச்சியடைந்துள்ளது. அது நடந்தபின், தேவன் சாத்தானிடம் சபதம் செய்தார், “நான் உன்னைத் தோற்கடித்து, நான் சிருஷ்டித்த சகல மனுஷருக்கும் இரட்சிப்பைக் கொண்டுவருவேன்.” முதலில் ஒப்புக் கொள்ளாத சாத்தான், “உண்மையில் உம்மால் என்னை அப்படியென்ன செய்துவிட முடியும்? உம்மால் உண்மையிலேயே என்னைத் தாக்கி, காற்றின் நடுவே வீசிடக் கூடுமோ? உம்மால் என்னை உண்மையிலேயே தோற்கடிக்க முடியுமா?” என்று பதிலளித்தான். தேவன் அவனை வீழ்த்தி காற்றின் நடுவே வீசிய பிறகு, அவர் அந்தப் பிரதான தூதன் மீது மேலும் கவனம் செலுத்தவில்லை, பின்னர் சாத்தானின் தொடர்ச்சியான இடையூறுகளுக்கு மத்தியிலும் மனிதகுலத்தை இரட்சிக்கவும், தனது சொந்த கிரியையைச் செய்யவும் தொடங்கினார். சாத்தானால் சகலத்தையும் செய்ய முடிந்தது, ஆனால் தேவன் முன்பு அவனுக்குக் கொடுத்த வல்லமையே அதற்கெல்லாம் காரணமாக இருந்தது; அவன் அவற்றைக் காற்றின் நடுவே எடுத்துச் சென்று, இன்றுவரை அவற்றை வைத்திருக்கிறான். பிரதான தூதனைக் காற்றின் நடுவே அடித்துத் துரத்திவிடும் போது, தேவன் அவனது அதிகாரத்தைத் திரும்பப் பெறவில்லை, எனவே சாத்தான் தொடர்ந்து மனிதகுலத்தைச் சீர்கெட்டுப் போகவைத்தான். தேவன், மறுபுறம், மனிதகுலத்தை இரட்சிக்கத் தொடங்கினார். மனிதகுலம் சிருஷ்டிக்கப்பட்டதும், அதனைச் சீர்கெடுக்கத் துவங்கியிருந்தான். பரலோகத்தில் இருந்தபோது தேவன் தம்முடைய கிரியைகளை வெளிப்படுத்தவில்லை; இருப்பினும், பூமியை சிருஷ்டிப்பதற்கு முன்பு, அவர் பரலோகத்தில் சிருஷ்டித்த உலகில் உள்ள ஜனங்களை அவருடைய கிரியைகளைக் காண அனுமதித்தார், இதன்மூலம் அந்த ஜனங்களைப் பரலோகத்திற்கு மேலே வழிநடத்துகிறார். அவர் அவர்களுக்கு ஞானத்தையும் புத்திசாலித்தனத்தையும் கொடுத்தார், அந்த ஜனங்களை அந்த உலகில் ஜீவிக்க வழிநடத்தினார். இயற்கையாகவே, நீங்கள் யாரும் இதனை இதற்கு முன்பு கேள்விப்பட்டிருக்க மாட்டீர்கள். பின்னர், தேவன் மனுஷரைச் சிருஷ்டித்த பிறகு, பிரதான தூதன் அவர்களைச் சீரழிக்கத் தொடங்கினான்; பூமியில், மனிதகுலம் அனைத்தும் பெருங்குழப்பத்தில் ஆழ்ந்தது. அப்போதுதான் தேவன் சாத்தானுக்கு எதிரான போரைத் தொடங்கினார், இந்த நேரத்தில்தான் மனுஷர் அவருடைய கிரியைகளைக் காணத் தொடங்கினர். ஆரம்பத்தில், இதுபோன்ற கிரியைகள் மனிதகுலத்திடம் இருந்து மறைக்கப்பட்டன. சாத்தான் காற்றின் நடுவே அடித்து நொறுக்கப்பட்ட பிறகு, அவன் தன் சொந்த காரியங்களைச் செய்தான், தேவன் தொடர்ந்து தனது சொந்தச் கிரியைகளைச் செய்யத் தொடங்கினார். கடைசி நாட்கள் வரை சாத்தானுக்கு எதிராக தொடர்ந்து போரை நடத்துகிறார். இப்போது சாத்தான் அழிக்கப்பட வேண்டிய நேரம். ஆரம்பத்தில், தேவன் அவனுக்கு அதிகாரம் கொடுத்தார், பின்னர் அவர் அவனை காற்றின் நடுப்பகுதிக்கு அடித்து விரட்டினார், ஆனாலும் அவன் எதிர்த்துக் கொண்டேயிருக்கிறான். அதன் பிறகு, அவன் பூமியில் மனிதகுலத்தைச் சீரழித்தான், ஆனால் தேவனே மனிதகுலத்தை நிர்வகித்து வந்தார். தேவன், சாத்தானைத் தோற்கடிக்க மனுஷ நிர்வகித்தலைப் பயன்படுத்துகிறார். ஜனங்களைச் சீரழிப்பதன் மூலம், சாத்தான் அவர்களின் தலைவிதியை நெருக்கி, தேவனின் கிரியையைச் சீர்குலைக்கிறான். மறுபுறம், மனிதகுலத்தை இரட்சிப்பதே தேவனின் கிரியையாக இருக்கிறது. தேவன் செய்யும் கிரியையின் எந்தக் கட்டம் மனிதகுலத்தை இரட்சிப்பதற்காக இல்லை? எந்த நடவடிக்கை ஜனங்களைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்கும், அவர்கள் நீதியுடன் நடந்துகொள்வதற்கும், நேசிக்கக்கூடியவர்களின் உருவத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கும் இல்லை? இருப்பினும், சாத்தான் இதைச் செய்வதில்லை. அவன் மனிதகுலத்தைச் சீரழிக்கிறான்; அவன் தொடர்ந்து பிரபஞ்சம் முழுவதும் மனிதகுலத்தைச் சீரழிக்கும் கிரியையை மேற்கொள்கிறான். நிச்சயமாக, தேவன் சாத்தானிடம் கவனம் செலுத்தாமல் தனது சொந்தக் கிரியையைச் செய்கிறார். சாத்தானுக்கு எவ்வளவு அதிகாரம் இருந்தாலும், அந்த அதிகாரம் தேவனால் வழங்கப்பட்டதே; தேவன் அவருடைய எல்லா அதிகாரத்தையும் மொத்தமாகக் கொடுக்கவில்லை, எனவே சாத்தான் என்ன செய்தாலும், அவனால் ஒருபோதும் தேவனை மிஞ்ச முடியாது, எப்போதும் தேவனின் பிடியில்தான் இருக்கமுடியும். தேவன் பரலோகத்தில் இருந்தபோது அவருடைய எந்தக் கிரியைகளையும் வெளிப்படுத்தவில்லை. அவர் வெறுமனே சாத்தானுக்கு அதிகாரத்தின் ஒரு சிறிய பகுதியைக் கொடுத்து, மற்ற தேவதூதர்கள் மீது கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டுவர அவர் அனுமதித்தார். ஆகையால், சாத்தான் என்ன செய்தாலும், அவனால் தேவனின் அதிகாரத்தை மிஞ்ச முடியாது, ஏனென்றால் தேவன் முதலில் வழங்கிய அதிகாரம் மிகக் குறைவானதுதான். தேவன் கிரியை செய்கையில், சாத்தான் இடையூறு செய்கிறான். கடைசி நாட்களில், அவனது இடையூறுகள் முடிவடையும்; அதேபோல், தேவனின் கிரியையும் முடிவடையும், மேலும் தேவன் பரிபூரணப்படுத்த விரும்பும் மனுஷர், பரிபூரணப்படுத்தப்படுவர். தேவன், ஜனங்களை நேர்மறையாக வழிநடத்துகிறார்; அவரது வாழ்க்கை ஜீவத்தண்ணீர்போன்றது, அளவிட முடியாதது மற்றும் எல்லையற்றது. சாத்தான் மனுஷனை ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு சீரழித்துவிட்டான்; முடிவில், ஜீவத்தண்ணீர் மனுஷனைப் பரிபூரணப்படுத்தும், சாத்தானால் தலையிட்டு அவனது கிரியையைச் செய்ய இயலாது. இதன்மூலம், தேவனால் இந்த ஜனங்களை முழுமையாகத் திரும்பப் பெற முடியும். இப்போது கூட, சாத்தான் இதை ஏற்க மறுக்கிறான்; அவன் தொடர்ந்து தேவனுக்கு எதிராகத் தன்னைத் தூண்டுகிறான், ஆனால் அவர் அதைக் கவனிப்பதே இல்லை. “சாத்தானின் அந்தகாரப் படைகள் அனைத்தையும், சகல அந்தகாரச் செல்வாக்குகளையும் நான் வெற்றி கொள்வேன்,” என்று தேவன் கூறியுள்ளார். இது இப்போது மாம்சத்தில் செய்யப்பட வேண்டிய கிரியை, மேலும் இதுவே தேவன் மாம்சமாக மாறுவதையும் முக்கியமாக்குகிறது: அதாவது, கடைசி நாட்களில் சாத்தானைத் தோற்கடிக்கும் கிரியையின் கட்டத்தை நிறைவு செய்வதற்கும், சாத்தானுக்குச் சொந்தமான அனைத்தையும் துடைத்தெறிவதற்கும் இந்தக் கிரியை செயல்படுத்தப்படும். சாத்தானுக்கு எதிரான தேவனுடைய வெற்றி தவிர்க்கமுடியாதது! உண்மையில், சாத்தான் ஏற்கனவே நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே தோல்வியடைந்து விட்டான். சிவப்பான பெரிய வலுசர்ப்பத்தின் தேசம் முழுவதும் சுவிசேஷம் பரவத் தொடங்கியபோது—அதாவது, தேவனின் மனுஷ அவதரிப்பு அவருடைய கிரியையைத் தொடங்கியதும், இந்தக் கிரியை செயல்பாட்டிற்கு வந்தது—சாத்தான் முற்றிலுமாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டான், ஏனென்றால் மனுஷ அவதரிப்பின் நோக்கம் சாத்தானை வெல்வதே ஆகும். தேவன் மீண்டும் மாம்சமாகி, எந்தச் சக்தியாலும் தடுத்து நிறுத்த முடியாத தன் கிரியையைத் துவங்கிவிட்டார் என்பதைச் சாத்தான் கண்டவுடனேயே, இந்தக் கிரியையைக் கண்டு அவன் திகைத்துப்போனான், மேலும் எந்தக் குறும்புகளையும் செய்யத் துணியவில்லை. முதலில் சாத்தான், தானும் ஏராளமான ஞானத்தைக் கொண்டிருப்பதாக நினைத்து, தேவனின் கிரியைக்கு இடையூறு விளைவித்தான்; எவ்வாறாயினும், தேவன் மீண்டும் மாம்சமாக மாறுவார் என்று அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை, அல்லது அவருடைய கிரியையில், மனுஷரை வென்று சாத்தானைத் தோற்கடிக்க தேவன் சாத்தானின் கலகத்தனத்தை மனிதகுலத்திற்கான வெளிப்பாடாகவும் நியாயத்தீர்ப்பாகவும் பயன்படுத்துவார் என்று அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை. தேவன் சாத்தானை விட புத்திசாலி, அவருடைய கிரியைகள் அதை விட புத்திசாலித்தனமானவை. ஆகையால், நான் முன்பு கூறியது போல், “நான் செய்யும் கிரியை சாத்தானின் தந்திரங்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக மேற்கொள்ளப்படுகிறது; இறுதியில், நான் என் சர்வவல்லமையையும், சாத்தானின் வல்லமையற்ற தன்மையையும் வெளிப்படுத்துவேன்.” தேவன் தனது கிரியையை முன்னணியில் மேற்கொள்வார், அதே நேரத்தில் சாத்தான் பின்னால் மேற்கொள்வான், இறுதியில், அவன் அழிக்கப்படுவான்—தன்னை எது அடித்தது என்று கூட அவனுக்குத் தெரியாது! அடித்து நொறுக்கப்பட்ட பின்னரே அவன் உண்மையை உணருவான், அதற்குள் அவன் ஏற்கனவே அக்கினிக்கடலில் எரிக்கப்பட்டிருப்பான். அப்போது அவன் முழுமையாக உறுதிப்பட்டிருப்பான் இல்லையா? ஏனென்றால், சாத்தானுக்குக் கிரியை செய்வதற்கான திட்டங்கள் எதுவும் இருக்காது!

இந்தப் படிப்படியான, மெய்யான கிரியையே பெரும்பாலும் தேவனின் இருதயத்தை மனிதகுலத்திற்கான துயரத்துடன் எடைபோடுகிறது, எனவே சாத்தானுடனான அவரது போர் ஆறாயிரம் ஆண்டுகளாக நீடித்துவருகிறது, மேலும் தேவன், “நான் மீண்டும் ஒருபோதும் மனிதகுலத்தை உருவாக்கவும் மாட்டேன், மீண்டும் தேவதூதர்களுக்கு அதிகாரம் கொடுக்கவும் மாட்டேன்,” என்று கூறியிருக்கிறார். அப்போதிருந்து, தேவதூதர்கள் பூமியில் கிரியை செய்ய வந்தபோது, அவர்கள் சில கிரியைகளைச் செய்ய தேவனை வெறுமனே பின்தொடர்ந்தார்கள்; அவர் மீண்டும் அவர்களுக்கு எந்த அதிகாரத்தையும் வழங்கவில்லை. இஸ்ரவேலர் கண்ட தேவதூதர்கள் தங்கள் கிரியைகளை எவ்வாறு செயல்படுத்தினார்கள்? தேவதூதர்கள் தங்களை சொப்பனங்களில் வெளிப்படுத்தி யேகோவாவின் வார்த்தைகளை எடுத்துரைத்தனர். சிலுவையில் அறையப்பட்ட மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு இயேசு உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டபோது, பாறாங்கல்லைப் பக்கவாட்டில் தள்ளியவர்கள் தேவதூதர்கள்தான்; தேவனின் ஆவி இந்தக் கிரியையைத் தனிப்பட்ட முறையில் செய்யவில்லை. தேவதூதர்கள் இந்த மாதிரியான கிரியைகளை மட்டுமே செய்தார்கள்; அவர்கள் துணைப் பாத்திரங்களாக இருந்தார்கள், ஆனால் அவர்களிடம் எந்த அதிகாரமும் இருக்கவில்லை, ஏனென்றால் தேவன் மீண்டும் அவர்களுக்கு எந்த அதிகாரத்தையும் வழங்கியிருக்கவில்லை. சிறிது நேரம் கிரியை செய்த பிறகு, தேவன் பூமியில் பயன்படுத்திய ஜனங்கள், தேவனின் நிலையை ஏற்றுக்கொண்டு, “நான் பிரபஞ்சத்தை மிஞ்ச விரும்புகிறேன்! நான் மூன்றாம் வானத்தில் நிற்க விரும்புகிறேன்! இறையாண்மை அதிகாரத்திற்கான ஆட்சியை நாங்கள் வைத்திருக்க விரும்புகிறோம்!” என்றனர். பல நாட்கள் கிரியை செய்த பிறகு அவர்கள் அகங்காரம் கொள்வர்; பூமியில் இறையாண்மை அதிகாரம் வைத்திருக்கவும், வேறொரு தேசத்தை ஸ்தாபிக்கவும், சகலத்தையும் தங்கள் பாதத்தின் கீழ் வைத்திருக்கவும், மூன்றாம் வானத்தில் நிற்கவும் அவர்கள் விரும்பினர். நீ வெறுமனே தேவனால் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒரு மனுஷன் என்பது உனக்குத் தெரியாதா? மூன்றாம் வானத்திற்கு உன்னால் எப்படி ஏற முடியும்? தேவன் அமைதியாகவும், கூக்குரலிடாமலும் கிரியை செய்ய பூமிக்கு வருகிறார், பின்னர் யாவருமறியாமல் தனது கிரியையை முடித்த பிறகு வெளியேறுகிறார். மனுஷரைப் போல அவர் ஒருபோதும் கூக்குரலிடுவதில்லை, மாறாக அவருடைய கிரியையைச் செய்வதில் நடைமுறைக்குரியவராக இருக்கிறார். அவர் ஒருபோதும் ஒரு திருச்சபைக்குள் நுழைந்து, “நான் உங்கள் அனைவரையும் துடைத்துப் போடுவேன்! நான் உங்களை சபித்து, சிட்சிப்பேன்!” என்று கூக்குரலிடுவதில்லை. அவர் வெறுமனே தனது சொந்தக் கிரியையைத் தொடர்ந்து செய்கிறார், அதனை முடித்ததும் அவர் வெளியேறுகிறார். நோயுற்றவர்களைக் குணப்படுத்தும், பிசாசுகளை விரட்டியடிக்கும், பிரசங்கத்தில் மற்றவர்களுக்கு சொற்பொழிவு ஆற்றும், நீண்ட மற்றும் ஆடம்பரமான உரைகளைக் கொடுக்கும், மற்றும் நம்பத்தகாத விஷயங்களைப் பற்றி விவாதிக்கும் அந்த மதப் போதகர்கள் அனைவருமே அகங்காரமானவர்கள்! அவர்கள் பிரதான தூதனின் சந்ததியினர்!

இன்றைய நாளிலும் தனது ஆறாயிரம் ஆண்டுகாலக் கிரியைகளைச் செயல்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் தேவன், தம்முடைய பல கிரியைகளை ஏற்கனவே வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார், இதன் முதன்மை நோக்கம் சாத்தானைத் தோற்கடித்து மனுஷகுலம் முழுமைக்குமான இரட்சிப்பைக் கொண்டுவருவதாகும். பரலோகத்தில் உள்ள அனைத்தையும், பூமியிலுள்ள சகலத்தையும், சமுத்திரங்களுக்குள் உள்ள அனைத்தையும், மற்றும் பூமியில் தேவனுடைய சிருஷ்டிப்பின் ஒவ்வொரு கடைசிப் பொருளையும் அவருடைய சர்வவல்லமையைக் காணவும், அவருடைய எல்லா கிரியைகளுக்கும் சாட்சியாகவும் இருக்க அனுமதிக்க இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்துகிறார். சாத்தானை அவர் தோற்கடித்ததன் மூலம் அவர் செய்த எல்லாக் கிரியைகளையும் மனுஷருக்கு வெளிப்படுத்தவும், அவர்கள் அவரைப் புகழ்ந்து பேசவும், மற்றும் சாத்தானைத் தோற்கடித்ததில் அவருடைய ஞானத்தை உயர்த்தவும் இந்த வாய்ப்பைக் கைக்கொள்கிறார். பூமியிலும், பரலோகத்திலும், சமுத்திரங்களிலும் உள்ள சகலமும் தேவனை மகிமைப்படுத்துகின்றன, அவருடைய சர்வவல்லமையைப் புகழ்கின்றன, அவருடைய ஒவ்வொரு கிரியையையும் புகழ்கின்றன, அவருடைய பரிசுத்த நாமத்தைக் கூக்குரலிடுகின்றன. அவர் சாத்தானைத் தோற்கடித்ததற்கு இதுவே சான்று; அவர் சாத்தானை வென்றதற்கு இதுவே சான்று. மிக முக்கியமாக, அவர் மனுஷகுலத்தை இரட்சித்ததற்கும் இதுவே சான்று. தேவனின் சிருஷ்டிப்புக்கள் சகலமும் அவருக்கு மகிமையைக் கொண்டுவருகின்றன, அவருடைய எதிரியைத் தோற்கடித்து வெற்றிகரமாகத் திரும்பியதற்காக அவரைப் புகழ்கின்றன, மேலும் அவரை வெற்றிகரமான ராஜா என்றும் புகழ்கின்றன. அவருடைய நோக்கம் சாத்தானை தோற்கடிப்பது மட்டுமாக இருக்கவில்லை, அதனால்தான் அவருடைய கிரியை ஆறாயிரம் ஆண்டுகளாகத் தொடர்கிறது. மனிதகுலத்தை இரட்சிக்க அவர் சாத்தானின் தோல்வியைப் பயன்படுத்துகிறார்; அவர் சாத்தானின் தோல்வியைப் பயன்படுத்தி அவருடைய எல்லாக் கிரியைகளையும் அவருடைய எல்லா மகிமையையும் வெளிப்படுத்துகிறார். அவர் மகிமையைப் பெறுவார், தேவதூதர்கள் அனைவரும் அவருடைய எல்லா மகிமையையும் காண்பார்கள். பரலோகத்திலுள்ள தூதர்களும், பூமியிலுள்ள மனுஷரும், பூமியில் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட அனைத்தும் சிருஷ்டிகரின் மகிமையைக் காண்பார்கள். அவர் செய்யும் கிரியை இது. வானத்திலும் பூமியிலும் அவர் சிருஷ்டித்தவை அனைத்தும் அவருடைய மகிமைக்கு சாட்சியாக இருக்கும், மேலும் சாத்தானை முற்றிலுமாக தோற்கடித்தபின் அவர் வெற்றிகரமாகத் திரும்பி வருவார், மேலும் மனிதகுலம் அவரைப் புகழ்ந்துப் பேச அனுமதிப்பார், இதனால் அவருடைய கிரியையில் இரட்டை வெற்றியைப் பெறுவார். இறுதியில், மனிதகுலம் முழுவதும் அவரால் ஜெயங்கொள்ளப்படும், அவரை எதிர்த்து நிற்கும் அல்லது கலகம் செய்யும் எவரையும் அவர் அழிப்பார்; வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், சாத்தானுக்குச் சொந்தமான அனைவரையும் அவர் அழிப்பார். நீ தற்போது தேவனின் பல கிரியைகளுக்குச் சாட்சியாக இருக்கிறாய், ஆனாலும் நீ எதிர்க்கிறாய், கலகக்காரனாக இருக்கிறாய், கீழ்ப்படியவும் மறுக்கிறாய்; நீ பல விஷயங்களை உனக்குள் வைத்திருக்கிறாய், மேலும் நீ விரும்பியதைச் செய்கிறாய். நீ உன் சொந்த ஆசைகளையும் விருப்பங்களையும் பின்பற்றுகிறாய்; இவை அனைத்தும் கலகத்தன்மையையும், எதிர்ப்பையும் கொண்டவை. மாம்சத்துக்காகவும், ஒருவரின் ஆசைகளுக்காகவும், அதேபோல் ஒருவரின் சொந்த விருப்பங்களுக்காகவும், உலகம் மற்றும் சாத்தானுக்காகவும் தேவன் மீதுள்ள எந்த விசுவாசமும் இழிவானதே; அது இயற்கையாகவே எதிர்ப்புத்தன்மையும், கலகத்தன்மையும் கொண்டது. இப்போதெல்லாம், எல்லா விதமான விசுவாசங்களும் உள்ளன: சிலர் பேரழிவு காரணமாக தஞ்சமடைய விழைகிறார்கள், மற்றவர்கள் ஆசீர்வாதங்களைப் பெற முற்படுகிறார்கள்; சிலர் மறைபொருட்களைப் புரிந்து கொள்ள விரும்புகிறார்கள், மற்றவர்கள் பணத்தை நாடுகிறார்கள். இவை அனைத்தும் எதிர்ப்பின் வடிவங்கள், மேலும் இவை அனைத்தும் இறைபழி கொண்டவை! ஒருவர் எதிர்க்கிறார் அல்லது கலகம் செய்கிறார் என்று சொல்வது இது போன்ற நடத்தைகளைக் குறிக்கவில்லையா? இந்த நாட்களில் பலர் முணுமுணுக்கிறார்கள், குறை சொல்கிறார்கள், அல்லது நியாயத்தீர்ப்பளிக்கிறார்கள். அவை அனைத்தும் பொல்லாதவர்களால் செய்யப்படுபவை; அவை மனுஷனின் எதிர்ப்பு மற்றும் கலகத்தின் எடுத்துக்காட்டுகள். அத்தகையவர்கள் சாத்தானால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளனர். தேவன் யாரையெல்லாம் பெறுகிறாரோ, அவர்களெல்லாம் அவருக்கு முழுமையாகக் கீழ்ப்படிந்தவர்கள் ஆவர்; அவர்கள் சாத்தானால் சீர்கெட்டுப்போனவர்கள், ஆனால் தேவனின் தற்போதையக் கிரியையால் இரட்சிக்கப்பட்டு ஜெயங்கொண்டவர்கள், இன்னல்களைச் சகித்தவர்கள், இறுதியில், தேவனால் முற்றிலுமாகப் பெற்றுக் கொண்டவர்கள், சாத்தானின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் இனியும் வாழாதவர்கள், அநீதியிலிருந்து விடுபட்டுக் கொண்டவர்கள், பரிசுத்த தன்மையுடன் வாழத் தயாராக இருப்பவர்கள்—அத்தகையவர்கள் பரிசுத்தமானவர்கள்; அவர்கள் உண்மையில் பரிசுத்தவான்கள். உன் தற்போதைய நடவடிக்கைகள் தேவனின் தேவைகளின் ஒரு பகுதியுடன் கூட பொருந்தவில்லை என்றால், நீ புறம்பாக்கப்படுவாய். இது மறுக்க முடியாதது. சகலமும், தற்போது என்ன நடக்கிறது என்பதைப் பொறுத்தது; நீ முன்னரே முன்குறிக்கப்பட்டு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்தாலும், இன்றும் உன் செயல்கள் உன் முடிவைத் தீர்மானிக்கும். உன்னால் இப்போது சரியாகச் செயல்பட முடியாவிட்டால், நீ புறம்பாக்கப்படுவாய். உன்னால் இப்போது செயல்பட முடியாவிட்டால், பின்னர் எப்போது செயல்படுவாய்? இதுபோன்ற ஒரு பெரிய அற்புதம் உனக்கு முன் தோன்றியிருக்கிறது, ஆனாலும் நீ இன்னும் விசுவாசிக்கவில்லை. அப்படியானால், அவர் தனது கிரியையை முடித்துவிட்டு, இனிமேல் அத்தகைய கிரியைகளைச் செய்யமாட்டார் என்றிருக்கும் போது எப்படி நீ அவரை விசுவாசிப்பாய்? அச்சமயத்தில் நீ அவரைப் பின்பற்றுவது மேலும் சாத்தியமற்றதாகிவிடும்! பிற்காலத்தில், தேவன், உன் அணுகுமுறை, தேவனின் கிரியையைப் பற்றிய உன் அறிவு, மற்றும் நீ பாவம் மிக்கவனா அல்லது நீதியுள்ளவனா என்பதைத் தீர்மானிக்கும் உன் அனுபவம், அல்லது நீ பூரணப்படுத்தப்பட்டு இருக்கிறாயா அல்லது புறம்பாக்கப்பட்டிருக்கிறாயா என்பனவற்றில் உன்னைச் சார்ந்திருப்பார். நீ இப்போது தெளிவாகக் காண வேண்டும். பரிசுத்த ஆவியானவர் இவ்வாறு கிரியை செய்கிறார்: இன்று உன் நடத்தைக்கு ஏற்ப அவர் உன் முடிவைத் தீர்மானிக்கிறார். இன்றைய வார்த்தைகளைப் பேசுவது யார்? இன்றைய கிரியையைச் செய்வது யார்? இன்று நீ புறம்பாக்கப்படுவாய் என்று தீர்மானிப்பது யார்? உன்னைப் பரிபூரணப்படுத்த முடிவு செய்வது யார்? இவற்றையெல்லாம் நானேதான் மேற்கொள்கிறேன், இல்லையா? இந்த வார்த்தைகளைப் பேசுபவர் நானே; அத்தகைய கிரியைகளைச் செய்வதும் நான்தான். ஜனங்களைச் சபித்தல், சிட்சித்தல் மற்றும் நியாயத்தீர்ப்பளித்தல் ஆகிய சகலமும் எனது கிரியையின் பகுதிகள்தான். முடிவில், உன்னை புறம்பாக்கும் முடிவை எடுப்பதும் நானாகவே இருப்பேன். இந்தக் கிரியைகள் அனைத்தும் எனது வேலைதான்! உன்னை முழுமையாக்குவதும் எனது வேலைதான், மேலும் உன்னை ஆசீர்வாதங்களை அனுபவிக்க அனுமதிப்பதும் எனது வேலைதான். இதெல்லாம் நான் செய்யும் கிரியைகள். உனது முடிவு யேகோவாவால் முன்னரே முன்குறிக்கப்படவில்லை; அது இன்றைய தேவனால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. அது இப்போது தீர்மானிக்கப்படுகிறது; உலகம் சிருஷ்டிக்கப்படுவதற்கு முன்பே அது தீர்மானிக்கப்படவில்லை. சில அபத்தமான ஜனங்கள், “ஒருவேளை உமது கண்களில் ஏதோ தவறு இருக்கலாம், நீர் காண வேண்டிய விதத்தில் நீர் என்னைக் காண்பதில்லை. இறுதியில், ஆவியானவர் வெளிப்படுத்துவதை நீர் காண்பீர்!” என்று கூறுகிறார்கள். இயேசு முதலில் யூதாஸை தனது சீடனாகத் தேர்ந்தெடுத்தார். ஜனங்கள்: “அவரைக் காட்டிக் கொடுக்கும் சீடனை அவர் எவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கலாம்?” என்று கேட்கிறார்கள். முதலில், யூதாஸுக்கு இயேசுவைக் காட்டிக் கொடுக்கும் எண்ணம் இல்லை; இது பின்னர்தான் நடந்தது. அந்த நேரத்தில், இயேசு யூதாஸை மிகவும் சாதகமாகத்தான் பார்த்தார்; அவர் அந்த மனுஷனைப் பின்பற்றச் செய்தார், மேலும் அவர்களுடைய நிதி விஷயங்கள் தொடர்பானப் பொறுப்பை அவனுக்குக் கொடுத்தார். யூதாஸ் பணத்தைத் தவறாகக் கையாளுவான் என்று இயேசு அறிந்திருந்தால், அவர் ஒருபோதும் அவனுக்கு அத்தகைய விஷயங்களுக்குப் பொறுப்பேற்க விட்டிருக்க மாட்டார். இந்த மனுஷன் வக்கிரமானவன், வஞ்சகமுள்ளவன் என்றோ, அல்லது இவன் தன் சகோதர சகோதரிகளை ஏமாற்றுவான் என்றோ இயேசு முதலில் அறிந்திருக்கவில்லை என்று சொல்லலாம். பின்னர், யூதாஸ் சிறிது காலம் இயேசுவைப் பின்பற்றியபின், அவன் தம் சகோதர சகோதரிகளையும், தேவனையும் இனிமையாகப் பேசி ஏமாற்றுகிறான் என்பதை இயேசு அறிந்துக்கொண்டார். யூதாஸுக்குப் பணப் பையில் இருந்து பணம் எடுக்கும் பழக்கம் இருப்பதையும் ஜனங்கள் கண்டுபிடித்தனர், பின்னர் அவர்கள் அதைப் பற்றி இயேசுவிடம் சொன்னார்கள். அப்போதுதான் நடந்துகொண்டிருக்கும் எல்லாவற்றையும் இயேசு அறிந்துக் கொண்டார். ஏனென்றால், இயேசு சிலுவையில் அறையப்பட வேண்டிய கிரியையைச் செயல்படுத்த வேண்டியிருந்தது, அவரைக் காட்டிக் கொடுக்க யாராவது தேவைப்பட்டார்கள், மேலும் யூதாஸ் இந்தப் பாத்திரத்தை நிறைவேற்ற சரியான நபராக இருந்ததால், இயேசு, “நம்மிடையே ஒருவன் என்னைக் காட்டிக் கொடுப்பான். மனுஷகுமாரன், தாம் சிலுவையில் அறையப்பட இந்த துரோகத்தைப் பயன்படுத்துவார், மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு உயிர்த்தெழுப்பப்படுவார்,” என்றார். அந்த நேரத்தில், இயேசு, தன்னைக் காட்டிக் கொடுப்பதற்காக யூதாஸைத் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை; மாறாக, யூதாஸ் ஒரு விசுவாசமான சீடனாக இருப்பான் என்று அவர் நம்பியிருந்தார். எதிர்பாரா விதமாக, யூதாஸ் தேவனைக் காட்டிக்கொடுத்த ஒரு பேராசையுள்ளத் தரங்கெட்டவனாக மாறினான், எனவே இந்தக் கிரியைக்கு யூதாஸைத் தேர்ந்தெடுக்க இயேசு இந்தச் சூழ்நிலையைப் பயன்படுத்தினார். இயேசுவின் பன்னிரண்டு சீடர்கள் அனைவரும் விசுவாசமுள்ளவர்களாக இருந்திருந்தால், யூதாஸைப் போன்றவர்கள் அவர்களில் யாரும் இல்லாமல் இருந்திருந்தால், இயேசுவைக் காட்டிக் கொடுத்தவன் நிச்சயம் அந்தச் சீடர்களில் இல்லாத ஒருவனாக இருந்திருப்பான். இருப்பினும், அந்த நேரத்தில், லஞ்சம் வாங்குவதில் மகிழ்ச்சியடையும் ஒருவன், சீடர்களில் ஒருவனாக இருந்தான்: அவனே யூதாஸ். ஆகவே, இயேசு தனது கிரியையை முடிக்க இந்த மனுஷனைப் பயன்படுத்தினார். இது எவ்வளவு எளிமையானது! இயேசு தனது கிரியையின் ஆரம்பத்தில் இதை முன்னரே முன்குறிக்கவில்லை; நடப்பவை ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்திற்கு வளர்ந்த பின்னரே அவர் இந்த முடிவை எடுத்தார். இது இயேசுவின் முடிவு, அதாவது இது தேவனின் ஆவியின் முடிவு என்றும் சொல்லலாம். முதலில், யூதாஸைத் தேர்ந்தெடுத்தது இயேசு; யூதாஸ் பின்னர் இயேசுவைக் காட்டிக் கொடுத்தது என்பது, பரிசுத்த ஆவியானவர் தம்முடைய சொந்த நோக்கங்களுக்காகச் செய்த காரியம். அந்த நேரத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட பரிசுத்த ஆவியின் கிரியை அது. இயேசு யூதாஸைத் தேர்ந்தெடுத்தபோது, யூதாஸ் தன்னைக் காட்டிக் கொடுப்பான் என்று அவருக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை. அந்த மனுஷன் யூதாஸ்காரியோத்து என்பதை மட்டுமே அவர் அறிந்திருந்தார். உங்கள் முடிவுகளும் கூட, உங்களது இன்றைய கீழ்படியும் நிலைக்கு ஏற்பவும், உங்கள் ஜீவிதத்தின் வளர்ச்சியின் அளவிற்கு ஏற்பவும் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன, மாறாக உலகம் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட போதே உனது முடிவுகள் முன்குறிக்கப்பட்டன எனும் மனுஷனின் கருத்துக்கு ஏற்ப அல்ல. நீ இந்த விஷயங்களை தெளிவாக உணர வேண்டும். இந்தக் கிரியைகள் எதுவும் நீ கற்பனை செய்யும் விதத்தில் செய்யப்படுவதில்லை.